Choroba

Migdałki

Informacje ogólne

Przyrosty gruczołowe (w użyciu - "migdałki") jest jedną z najczęstszych patologii laryngologii w dzieciństwie. Z reguły występuje w wieku 3-10 lat. Choroba wyraża się poprzez wzrost (przerost) migdałków gardła, które są anatomicznie zlokalizowane na tylnej górnej ścianie nosogardzieli.

Biorąc pod uwagę, że w tym wieku występuje aktywny wzrost i rozwój organizmu dziecka, choroba ta może mieć szereg negatywnych konsekwencji. Migdałki mogą prowadzić do rozwoju chorób przewlekłych, które prześladują człowieka przez resztę życia. Dzieci, które mają wzrost gruczolaka, mogą pozostawać w tyle za rówieśnikami w rozwoju.

Jak powstają migdałki

Migdałek gardłowy - jedno z ogniw ważnej formacji anatomicznej, tak zwany pierścień limfoidalny Pirogova-Valdeyera. Jest to rodzaj bariery dla przenikania infekcji bakteryjnej do organizmu. Tkanka limfatyczna, która składa się głównie z migdałków gardła, zapobiega przenikaniu patogenów podczas wdechu lub jedzenia.

Migdałek powiększa się proporcjonalnie do wzrostu organizmu, aby zapewnić jego normalne funkcjonowanie. Jednak wysoki poziom zanieczyszczenia bakteryjnego, niewydolność układu odpornościowego w dzieciństwie prowadzi do tego, że występuje kompensacyjny wzrost liczby komórek immunokompetentnych, które nie mogą zapewnić wysokiej jakości ochrony przed inwazją infekcji.

Dalszy postęp procesu wzrostu migdałków gardła może prowadzić do rozwoju stanu patologicznego. W tym procesie istnieją trzy etapy, które określają przebieg choroby i taktyki leczenia. Na 1. etapie powiększony migdałek zamyka tylko górną część kanałów nosowych, na 2. etapie większość kanałów nosowych jest zamknięta, a na 3. etapie kanały nosowe są całkowicie zamknięte.

Objawy przerostu migdałków gardła i diagnozy gruczolakowatej

Na początkowym etapie, kiedy zaczynają się pojawiać objawy migdałków, oddychanie przez nos jest trudne, chrapanie w nocy dzieci zaczynają oddychać wyłącznie ustami. Barwa głosu może się również zmieniać: nabieraj nos, stań się bardzo subtelny, nieprzyjemny.

Z reguły występują wydzieliny z nosa, które mogą być śluzowe, a także ropne. Można zaobserwować upośledzenie słuchu. Zaburzony jest również ogólny stan dziecka: zmęczenie, płaczliwość, zaburzenia snu i apetyt, bladość. Możliwe jest również spontaniczne oddawanie moczu w nocy. Z biegiem choroby objawy migdałków stają się bardziej zauważalne.

Jeśli znajdziesz opisane objawy migdałków u swojego dziecka, zaleca się jak najszybciej skonsultować się ze specjalistą, aby uniknąć komplikacji w przyszłości. Konieczne jest określenie stopnia proliferacji migdałków gardła, aby rozwiązać problem możliwej interwencji chirurgicznej.

Dokładna diagnoza migdałków w większości przypadków jest możliwa dzięki rutynowemu badaniu przez lekarza laryngologa i pośredniej rinoskopii - badaniu przy użyciu specjalnego małego wziernika (często przez nos można zobaczyć powiększone migdałki). Kontrola zwykle nie powoduje dyskomfortu ani bólu. Czasami, jeśli to konieczne, mogą zastosować badanie rentgenowskie czaszki w projekcji bocznej.

Przyczyny pojawienia się migdałków

Powiększony migdałek gardła, który działa jak bariera dla przenikania bakterii, zamienia się w ognisko przewlekłej infekcji. Prowadzi to do wzrostu wrażliwości organizmu na różne obce czynniki - zarówno bakteryjne, jak i niebakteryjne, tak zwane alergeny.

Taka „gotowość alergiczna” prowadzi do dalszego rozwoju procesu zapalnego, którego jednym ze składników jest dalsza proliferacja tkanki migdałków gardła. Istnieje „błędne koło” przewlekłej infekcji i alergie.

Przewlekłe zakażenie ma ogólny toksyczny wpływ na organizm. Powiększone migdałki gardłowe blokują przepływ powietrza przez otwory w nosogardzieli. Oddychanie przez nos zastępuje się oddychaniem przez usta, a dopływające powietrze nie jest już nawilżane, ogrzewane ani czyszczone. To wywołuje rozwój częstych przeziębień: zapalenie zatok, zapalenie migdałków (ból gardła), zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie tchawicy.

Zapobieganie adenoidom

Przebieg choroby w dużej mierze zależy od indywidualnych cech organizmu. Dlatego zapobieganie migdałkom jest zwykle niespecyficzne. Przede wszystkim konieczne jest wyeliminowanie ognisk przewlekłego zakażenia (na przykład zapalenie zatok, nieżyt nosa, zapalenie migdałków) Ważnym punktem jest prawidłowe wdrożenie procedur higienicznych.

Tak więc podczas „wydmuchiwania nosa” musisz naprzemiennie przyciskać jedno nozdrze do dziecka, a następnie drugie. W przeciwnym razie, podczas gdy oba nozdrza są jednocześnie zamykane podczas zwiększonego wydechu, powietrze z mikroorganizmami w nim przenika przez rurki słuchowe do jamy ucha środkowego i może powodować chorobę zapalną - zapalenie ucha środkowego.

Po oczyszczeniu kanałów nosowych stosuje się krople zwężające naczynia krwionośne (np. Nazivin, Otrivin itp.) w celu poprawy oddychania przez nos. Z reguły nie zaleca się przyjmowania kropli przez długi czas.

Jedną z metod polegających na zapobieganiu migdałkom jest hartowanie i ćwiczenia oddechowe. Aby uniknąć powikłań, konieczne jest systematyczne przeprowadzanie działań zapobiegawczych i umówienie się na wizytę u specjalisty laryngologa pediatrycznego.

Komplikacje gruczołowe

W przypadku migdałków dzieci często cierpią na przewlekłe naczynioruchowy nieżyt nosa, zapalenie zatok, eustacheite, zapalenie ucha środkowego, zapalenie oskrzeli, astma oskrzelowaale to nie jedyne powikłania migdałków. Migdałki prowadzą również do zaburzeń neurologicznych (bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu, moczenie nocne, padaczka, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, przewodu pokarmowego).

Wynika to z upośledzonego oddychania przez nos, wystąpienia zatoru, który utrudnia odpływ krwi żylnej i limfy z jamy czaszki, mechanizmów neuro-odruchowych oraz naruszenia autonomicznego układu nerwowego (rozwój dystonia wegetatywno-naczyniowa).

Leczenie gruczolakowate

Może konserwatywny(bez operacji) i chirurgiczne leczenie migdałków. Przy niewielkim wzroście migdałków gardła i rzadkich powikłaniach można przeprowadzić kompleksowe leczenie, które łączy stosowanie leków, fizjoterapii, utwardzania, ćwiczeń oddechowych, płukania nosa specjalnymi środkami dezynfekującymi.

Głównym zadaniem leczenia migdałków jest normalizacja oddychania przez nos. Możesz używać kropli do nosa przez krótki czas (Nazivin, Otrivin, Pinosol) Otolaryngolog musi systematycznie obserwować.

Ale często nadal musisz się uciekać adenotomiaJest to chirurgiczne usunięcie migdałków. Operację można wykonać w znieczuleniu miejscowym lub w znieczuleniu ogólnym. Wybór metody znieczulenia zależy od wybranej metody operacji (kriodestrukcja, laser, endoskopia). Ważnym aspektem jest „wrażliwość” i stan emocjonalny dziecka.

Dzieci z ciężką labilnością emocjonalną lub nerwową, które boją się nadchodzącej interwencji, nigdy nie powinny przejść adenektomii „pożytecznej”, ponieważ może to spowodować u dziecka poważny uraz psychiczny. Samo usunięcie migdałków jest krótką operacją, która trwa tylko kilka minut, aw sprzyjających przypadkach małego pacjenta wolno wracać do domu następnego dnia po operacji.

Najważniejsze w operacji, niezależnie od metody wykonania (laserowe, endoskopowe, tradycyjne), jest najbardziej odpowiednie usunięcie tkanki migdałków gardłowych, ponieważ pozostała tkanka limfatyczna może powodować nawrót. Wynika to z faktu, że podczas operacji (ponieważ kształt nosogardzieli jest inny dla wszystkich), część migdałków może nie zostać usunięta, co zaczyna rosnąć.

Lekarze

specjalizacja: ENT (otolaryngolog)

Ryżow Iwan Nikołajewicz

1 recenzja1750 rub.

Bobrow Siergiej Nikołajewicz

4 recenzje1650 rub.

Berezhnaya Lyubov Gennadevna

1000 opinii. więcej lekarzy

Leki

NazivinOtrivinPinosolFuratsilinMiramistinAmixinAqua MarisProtargolCollargolDerinatViferonEuphorbium Compositum Nazentropfen SNazonexSinupretRinofluimucilLikopidAvamisOraceptLimfomyozotDelfin

Dieta, odżywianie za pomocą migdałków

Dieta po wycięciu migdałków

  • Wydajność: efekt gojenia po 6 dniach
  • Daty: 14 lub więcej dni
  • Koszt produktu: 1300-1400 rubli na tydzień

Dieta hipoalergiczna

  • Wydajność: efekt terapeutyczny po 21-40 dniach
  • Daty: stale
  • Koszt produktu: 1300-1400 rub. na tydzień

Lista źródeł

  • Migdałki Leczenie zachowawcze i chirurgiczne. Kozlov V.S., Shilenkova V.V., Karpov V.A. 2010
  • Small Medical Encyclopedia - medarticle01.moslek.ru/articles/5066.htm. - wyd. V.I. Pokrovsky. - M .: Soviet Encyclopedia, 1991. - T. 1. - 577 s. - ISBN 5-85270-040-1

Obejrzyj wideo: MIGDAŁKI - JAK PIŁOWAĆ? (Luty 2020).

Popularne Wiadomości

Kategoria Choroba, Następny Artykuł

Glicyna
Leki

Glicyna

Skład glicyny Glicyna zawiera mikrokapsułkowaną substancję czynną glicynę, a także dodatkowe składniki: rozpuszczalną w wodzie metylocelulozę, stearynian magnezu. Wzór chemiczny leku to: Forma uwalniania C2H5NO2 Forma uwalniania postaci - tabletki podjęzykowe. Tabletki są białe, mogą zawierać elementy marmurkowe.
Czytaj Więcej
Relium
Leki

Relium

Kompozycja 1 tabletka zawiera 5 miligramów diazepamu, a także acetyloftalan celulozy, glikol polietylenowy 6000, laktozę jednowodną, ​​barwnik, żelatynę, polisorbat 80, talk, sól sodową glikolanu skrobi (typ A), skrobię ziemniaczaną, stearynian magnezu. 1 ampułka zawiera 10 mililitrów diazepamu, a także glikolu propylenowego, wody do wstrzykiwań, benzoesanu sodu, kwasu benzoesowego, alkoholu etylowego, alkoholu benzylowego.
Czytaj Więcej
Cefix
Leki

Cefix

Kompozycja Jedna kapsułka 200 mg zawiera cefiksym trihydrat w dawce 200 mg. Odpowiednio, jedna kapsułka 400 mg zawiera 400 mg składnika aktywnego. Jako dodatkowe substancje stosowane są: laurylosiarczan sodu, kroskarmeloza sodowa, stearynian magnezu, celuloza mikrokrystaliczna, uwodorniony olej roślinny.
Czytaj Więcej
Glycine Vis
Leki

Glycine Vis

Skład Skład produktu, który jest biologicznie aktywnym dodatkiem, zawiera glicynę, a także witaminy B1, B6, B12. Dodatkowe składniki leku to aerozol, tlenek magnezu. Forma uwalniania Glycine VIS jest dostępna w postaci kapsułek, które są zawarte w opakowaniu zawierającym 36 sztuk. Działanie farmakologiczne Glycine VIS jest złożonym środkiem, który ma pozytywny wpływ na aktywność komórek mózgowych.
Czytaj Więcej