Choroba

Przykurcz Dupuytrena

Informacje ogólne Co to jest przykurcz Dupuytrena?

Przykurcz Dupuytrena (kod dla ICD-10 - M72.0) jest dość poważną chorobą związaną z wiekiem, której przyczyną jest bliznowate zwyrodnienie struktury tkanki rozcięgna dłoniowego, które prowadzi do ograniczenia, a czasem całkowitego zaprzestania, funkcji zginania palców (jednej lub kilku) dłoni.

Według Wikipedii ten bolesny stan został nazwany na cześć wybitnego francuskiego lekarza i naukowca Guillaume Dupuytren, którzy w XIX wieku zdołali zbadać tę patologię, a nawet opracować pierwsze metody jej leczenia. We współczesnej medycynie przykurcz Dupuytrena często pojawia się pod nazwą włókniakowatość dłoniowa.

Zdjęcie, co jest przykurczem Dupuytrena

Choroba ta nie stanowi zagrożenia dla życia pacjenta, jednak uważa się ją za jedną z głównych przyczyn niepełnosprawności człowieka. Po rozpoznaniu tej patologii we wczesnych stadiach można w pewnym stopniu zapobiec jej dalszemu rozwojowi za pomocą leczenia zachowawczego, a w przypadku późnej diagnozy najprawdopodobniej będziesz musiał skorzystać z interwencji chirurgicznej.

Patogeneza

Według globalnych statystyk medycznych fibromatoza dłoniowa dotyka około 3% światowej populacji. W zdecydowanej większości przypadków dojrzali mężczyźni są narażeni na to w wieku od 40 do 60 lat. U kobiet przykurcz Dupuytrena występuje tylko w 4-8% przypadków.

Etapy rozwoju przykurczu Dupuytrena

W zależności od tego, jak ciężki jest przykurcz palców u pacjenta, rozróżnia się 4 etapy rozwoju tej choroby.

Etap pierwszy

W obszarze jednego ze ścięgien dłoniowych (najczęściej pod palcem serdecznym) pojawia się pieczęć podskórna w postaci małego guzka. Ten nowotwór nie powoduje bólu i nie zakłóca ręcznych manipulacji. Wszystkie palce na tym etapie zachowują swoją zwykłą ruchliwość. Często osoba pracująca bierze taki pakiet kukurydzy.

Etap drugi

Choroba postępuje przez przekształcenie węzła podskórnego w sznurek bliznowaty wraz z przejściem do bliższej cyfrowej falangi. Ponadto w obszarze występowania takiego pasma obserwuje się zmiany w skórze, wyrażone ich szorstkością i zaczerwienieniem. Narusza się ruchliwość uszkodzonego palca, który jest w zgiętej pozycji pod kątem około 30 ° względem dłoni i nie zgina się całkowicie. Ból jest najczęściej nieobecny.

Etap trzeci

Włóknisty sznur rozciąga się na całej powierzchni palca i może rozciągać się aż do dystalnej paliczki. Skóra wzdłuż blizny marszczy się i fałduje. Dotknięty palec znajduje się w pozycji około 90 ° w stosunku do dłoni, podczas gdy istnieje ostre ograniczenie jego funkcjonalności i przykurczenia dłoni jako całości. Zespół bólu w większości przypadków nie pojawia się lub jest słabo wyrażony, ale wszelkie manipulacje ręką są niezwykle trudne. Na tym etapie występuje ankyloza (fuzja powierzchni stawu).

Etap czwarty

Patologiczne pasma dotykają kilku palców, a nawet całej dłoni. Często rosną razem do wspólnej dużej blizny. Pierwszy dotknięty palec znajduje się w całkowicie zgiętej pozycji bez możliwości przedłużenia, a reszta dłoni jest poważnie zdeformowana. Mogą wystąpić podwichnięcia i zwichnięcia stawów międzypaliczkowych, w których pacjent odczuwa ciągły ból. Wydajność pędzla w tym okresie jest praktycznie zerowa.

Powody

Pomimo faktu, że taka choroba, jak przykurcz Dupuytrena, była opisywana od dawna, a metody radzenia sobie z nią z rozwojem medycyny stale osiągają nowy, bardziej skuteczny poziom, nie udało się jeszcze ustalić konkretnej przyczyny tej patologii. W procesie badania tej choroby udowodniono jednoznacznie dziedziczny czynnik ryzyka jej powstania, ponieważ zidentyfikowano gen występujący tylko w genomie osób z włókniakiem dłoniowatym w historii rodziny. Jednak nie wszyscy nosiciele takiego genu wykazują oznaki choroby, wielu z nich nie napotyka tego problemu do końca życia.

Najwyraźniej przykurcz szczotki rozwija się tylko u osób predysponowanych do tego, gdy jest narażony na rękę kombinacji czynników ryzyka jego wystąpienia, które obejmują:

  • złe nawyki (palenie, alkoholizm itp.);
  • urazy w okolicy dłoni (w tym niewielkie wielokrotne i / lub pojedyncze poważne uszkodzenia);
  • czynności zawodowe (warunki pracy związane ze stałym i dużym obciążeniem ręki);
  • związane z wiekiem zmiany w strukturze tkanki dłoni;
  • płeć (płeć męska znacznie częściej cierpi na włókniakowatość dłoniową);
  • współistniejące patologie systemowe (cukrzyca, choroba wątroby, padaczka itp.).

Według wielu chirurgów ortopedów, gdy powyższe czynniki działają na nośnik genu odpowiedzialnego za tworzenie przykurczu Dupuytrena, procesy patologiczne są aktywowane w obszarze rozcięgna dłoni, powodując zwyrodnienie tkanek ścięgien, a w konsekwencji początek i dalszy rozwój włókniakowatości dłoni.

Objawy

Podobnie jak w przypadku etapów rozwoju przykurczu Dupuytrena, lekarze rozróżniają 4 warunkowe etapy postępu tej patologii, z których każdy odpowiada pewnej negatywnej symptomatologii.

Etap przedkliniczny

W tym okresie objawy typowe dla włókniakowatości dłoniowej nie są jeszcze widoczne, jednak pacjent może już odczuwać ciężkość i zmęczenie w problematycznej dłoni, drętwienie palców, sztywność poranną, bóle w dłoni. W niektórych przypadkach obserwuje się suchą skórę dłoni, jej niewielkie zagęszczenie i wygładzenie fałdów skórnych. Z reguły pierwszy cykl jest dość długi i może trwać do 8 lat.

Etap początkowy

Na tym etapie pacjent już zauważa pierwsze, najczęściej wizualne, objawy choroby, które przejawiają się w początkowych zmianach zanikowych, które występują w podskórnej tkance tłuszczowej dłoni. W tej chwili w przeważającej części pod jednym z palców (pierścień lub środek) pojawia się węzeł podskórny (czasami kilka), a sam palec „pociąga” nieco do dłoni. Ponadto na skórze wokół węzłów można zauważyć niewielkie wgniecenia. Ten etap jest znacznie szybszy i zajmuje średnio 2 lata.

Intensywny etap progresji

Obszar uszkodzenia dłoni na tym etapie stopniowo rośnie i rośnie. Pod powłoką skóry określa się nie tylko guzki i guzki, ale także twarde sznury utworzone z tkanki łącznej. Podobne sznury mogą przebiegać wzdłuż jednego (w większości przypadków) lub kilku palców i są szczególnie widoczne w momencie, gdy pacjent próbuje je wyprostować. Jednocześnie występuje wyraźny przykurcz zginający, innymi słowy, niemożność pełnego rozciągnięcia palców.

Wszystko to dzieje się z powodu zwyrodnienia tkanki ścięgna w tkankę bliznowatą, dzięki czemu traci ona elastyczność i skraca się. Jednocześnie na skórze dłoni pojawiają się obszary stanu zapalnego i łuszczenia, a także wyraźnie widoczne wgłębienia w okolicy fałd i „cofnięć” w kształcie lejka. Sama skóra staje się gęsta i szorstka, w niektórych przypadkach może się rozwinąć odleżyny.

Późny etap

Graniczny etap włókniakowatości dłoniowej charakteryzuje się rozprzestrzenianiem procesu patologicznego praktycznie na całym obszarze dłoni. Przykurcze zgięcia są widoczne na kilku lub nawet wszystkich palcach. Włóknista Ankyloza wyraźnie wyrażone i często towarzyszą podwichnięcia i zwichnięcia stawów palców. Skóra charakteryzuje się gęstością, suchością i szorstką strukturą. Tłuszczowa tkanka podskórna jest najczęściej już zanikana. Po prostu nie ma dokąd pójść dalej niż choroba, ponieważ na tym etapie funkcjonalność ręki jest maksymalnie zakłócona, a nawet do jej częściowego wznowienia będzie potrzebna więcej niż jedna operacja.

Należy pamiętać, że zespół bólowy może praktycznie nie pojawić się na pierwszych etapach przykurczu Dupuytrena, a w późniejszych okresach obserwuje się go tylko u 10% pacjentów. Wszystkie główne objawy tej choroby mają głównie charakter wizualny. Z tego powodu wcześniejsza diagnoza tej patologii jest trudna i w dużej mierze zależy od starannego podejścia każdej osoby do jej zdrowia.

Testy i diagnostyka

Rozpoznanie włókniakowatości dłoniowej z reguły nie wymaga wyznaczenia żadnych instrumentalnych lub laboratoryjnych testów lub analiz. Podobną diagnozę stawia chirurg ortopeda na podstawie widocznego obrazu stanu ręki i konkretnych dolegliwości pacjenta. W niektórych przypadkach w diagnostyce różnicowej zwykle radiografia problemowa część ręki.

Aby niezależnie wykryć przykurcz Dupuytrena, możesz przeprowadzić mały test w domu, który pozwala wykryć lub wykluczyć objawy powstawania tej choroby. Test na włókniakowatość dłoniową składa się z następujących kroków:

  • Aby uzyskać płaską poziomą powierzchnię, naciśnij dłoń i sprawdź, czy między używaną powierzchnią a dłonią znajduje się przerwa.
  • W przypadku braku takiego przykurczu Dupuytren jest mało prawdopodobne.
  • W przypadku wykrycia małej luki łukowatej można podejrzewać drugi etap choroby.
  • Znacząca podobna luka w postaci „chaty” może wskazywać na trzeci etap włókniakowatości dłoniowej.

Leczenie przykurczu Dupuytrena

Leczenie przykurczu palców ma na celu zmniejszenie lub wyeliminowanie bliznowatej deformacji tkanek dłoni i zależy od rozpoznanego stadium choroby i nasilenia objawów negatywnych. Ponieważ tej patologii towarzyszą dość poważne zmiany w strukturze tkanki, w jej terapii stosuje się kompleksowe podejście, w tym przepisywanie leków, stosowanie metod fizjoterapeutycznych i interwencji chirurgicznej.

Względnie skuteczne leczenie przykurczu Dupuytrena bez operacji jest możliwe tylko na pierwszym etapie jego rozwoju, gdy w patologiczny proces zaangażowane są tylko małe odcinki rozcięgna dłoniowego. Już w drugim etapie choroby najprawdopodobniej konieczna będzie operacja, aby wyeliminować jej konsekwencje, aw trzecim i czwartym etapie chirurg po prostu nie może się obejść bez powtarzanej interwencji chirurga. Dlatego bardzo ważne jest, aby pacjent przy pierwszym podejrzeniu rozwoju tej patologii skonsultował się jak najszybciej ze specjalistą i nie samoleczał.

Lekarze

Specjalizacja: ortopeda / traumatolog

Tonenkov Aleksiej Michajłowicz

10 recenzji

Sebyakin Jurij Wasiljewicz

4 recenzje1200 rub.

Bukhar Sergey Vasilievich

1 recenzja 1350 rubli więcej lekarzy

Leki

DiprospanFlosteronDeksametazonRonidaseTrypsynaFloenzymLidaza

Każda terapia lekowa, to znaczy leczenie przykurczu Dupuytrena bez operacji, nie prowadzi do całkowitego wyzdrowienia pacjenta, a jedynie zmniejsza rozprzestrzenianie się choroby. Stosowanie leków jest najbardziej skuteczne na początkowym etapie rozwoju patologii, a także po operacji w okresie rehabilitacji.

Z kolei leki mogą być polecane pacjentowi w przypadku jego kategorycznej odmowy pomocy chirurgowi, aby choć trochę złagodzić jego stan.

Z reguły kuracja bez operacji przeprowadzana jest w klinice dwa razy w roku. W tym samym czasie przepisywane są następujące leki:

  • glukokortykoidy (Diprospan, Flosteron, Betaspan, Deksametazon itp.) - są stosowane w postaci zastrzyków wraz ze środkiem znieczulającym w celu zmniejszenia procesu zapalnego i bólu;
  • enzymy proteolityczne (Ronidase, Trypsyna, Floenzym, Lidaza itp.) - są stosowane w postaci aplikacji w obszarze dotkniętych tkanek w celu aktywacji w nich procesów metabolicznych, pomagając zmiękczyć blizny i spowolnić degenerację tkanek;
  • zastrzyki z kolagenazy (Xiaflex) bezpośrednio do obszaru istniejącego przykurczu - są powołani do rozrywania wiązań kolagenu w tkankach włóknistych.

Procedury i operacje

Fizjoterapia

Oprócz leczenia uzależnień od narkotyków szeroko stosuje się metody zwalczania przejawów przykurczu Dupuytrena fizjoterapia, które są również przepisywane w związku ze stosowaniem narkotyków. Podobnie jak w poprzednim przypadku, procedury te nie są w stanie w pełni poradzić sobie z tą chorobą i są stosowane jako terapia wtórna na początkowych etapach choroby lub po operacji.

Przypisując pacjentowi procedury fizjoterapeutyczne, chirurg ortopeda ma następujące cele:

  • aktywować procesy metaboliczne w dotkniętych tkankach dłoni i palców;
  • zmiękczyć formacje blizn;
  • w miarę możliwości przywróć ruchomość stawów dłoni.

Aby poprawić stan już utworzonej tkanki bliznowatej, można zastosować następujące metody:

  • terapia parafinowa i terapia ozokerytem (termiczne metody ekspozycji na uszkodzoną tkankę);
  • terapia błotna.

Aby zmniejszyć napięcie powstałych sznurków, można przepisać:

  • laseroterapia w podczerwieni;
  • lokalna darszwalizacja (ekspozycja na prąd przemienny o wysokim napięciu i częstotliwości);
  • elektroterapia niskiej częstotliwości.

Aby spowolnić proces nowych blizn tkanek i resorpcji już utworzonych blizn, zastosuj:

  • fonoforeza, elektroforeza i / lub kompresuje z powyższymi enzymami proteolitycznymi lub innymi lekami według uznania lekarza prowadzącego.

Aby stymulować pracę mięśni nadgarstka, uciekają się do pomocy:

  • elektromiostymulacja;
  • terapia interferencyjna.

Aby rozszerzyć naczynia w dłoni, a tym samym poprawić przepływ krwi do uszkodzonej części, pomoże:

  • okłady rozgrzewające;
  • masaż leczniczy;
  • promieniowanie ultrafioletowe (w dawkach rumienia o średniej użytej długości fali).

Chirurgia

Lekarze ortopedzi nadal nie osiągnęli konsensusu co do optymalnego czasu operacji skurczu Dupuytrena, ale wszyscy zgadzają się, że interwencja chirurgiczna jest po prostu konieczna, jeśli funkcja zgięcia palca jest ograniczona do więcej niż 30 °. W ramach takich operacji chirurg chirurg powinien wyciąć całą istniejącą tkankę bliznową i starać się maksymalnie przywrócić funkcjonalność ruchową ręki. W takim przypadku bardzo ważne jest indywidualne podejście do każdego pacjenta, biorąc pod uwagę wszystkie cechy procesu patologicznego, w tym obszar uszkodzenia ramienia, szybkość postępu choroby, wiek pacjenta, obecność czynników predysponujących i innych chorób.

W przypadku lokalizacji przykurczu na niewielkim obszarze ręki operację przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, a przy szerokim rozprzestrzenianiu się patologii stosuje się znieczulenie ogólne, ponieważ taka operacja jest dość długa. Obecnie stosuje się dwa rodzaje zabiegów chirurgicznych, a mianowicie zamknięty i otwarty.W pierwszym przypadku ścięgna rozdziela się za pomocą specjalnego narzędzia włożonego w dłoń (aponeurotomia igłowa), a po drugie, cała patologicznie zmieniona tkanka jest usuwana po wycięciu skóry w niezbędnych miejscach pędzla. Porównując dane metod operacyjnych, warto zauważyć, że interwencja typu zamkniętego jest mniej traumatyczna, ale jednocześnie częściej prowadzi do nawrotu. Na tej podstawie chirurgowie ortopedyczni wolą operację otwartą, która pozwala im dokładniej i całkowicie wyeliminować istniejące włókniakowatość.

W tej sytuacji lekarz sam wybiera taktykę i schemat interwencji chirurgicznej, w zależności od lokalizacji blizn na dłoni i palcach. Na podstawie pozornego rozprzestrzeniania się patologii chirurg wykonuje niezbędne nacięcia na skórze dłoni i wykonuje wycięcie zmienionych tkanek. Najczęściej stosują nacięcie poprzeczne w obszarze fałdu dłoniowego, łącząc je z nacięciami w kształcie litery L lub S wykonanymi na powierzchni chorych paliczków. Jeśli pacjent ma wiele zrostów, może być konieczne dermoplastykawykonywane z wolnym płatem skóry.

Operacja przykurczowa Dupuytrena

Po usunięciu istniejącego włókniakowatego rana jest drenowana (w razie potrzeby), zszywana i nakładany na dłoń sterylny opatrunek, który zapobiega tworzeniu się skrzepów krwi i pojawianiu się świeżych blizn. Następnie, za pomocą gipsu, dłoń i palce są mocowane dla nich w korzystnej dla nich pozycji. W przypadku braku powikłań aparat ortodontyczny i szwy są usuwane po 10 dniach, ale czasami pacjentowi zaleca się noszenie plastra przez kilka tygodni lub nawet miesięcy. Na końcowych etapach choroby wyeliminowanie jej konsekwencji może wymagać nie jednej, ale kilku kolejnych operacji. W okresie pooperacyjnym ważne jest wykonywanie regularnej gimnastyki w celu przywrócenia normalnej ruchliwości palców.

W szczególnie trudnych okolicznościach podczas przykurczu Dupuytrena chirurdzy mogą zastosować technikę interwencji chirurgicznej zwaną - artrodeza. Istotą tej operacji jest utworzenie stałego stawu w dotkniętym palcem z jego unieruchomieniem w najbardziej sprzyjającej pozycji dla przyszłego życia pacjenta. W takim przypadku sam palec nie będzie działał w przyszłości, ale nie będzie szczególnie przeszkadzał w manipulacjach wykonywanych przez dłoń. Podczas wykonywania przykurczu palca, którego nie można usunąć chirurgicznie, pacjentowi można go zaoferować amputacja, w niektórych przypadkach jest to najlepsze wyjście z sytuacji.

Należy pamiętać, że pomimo skuteczności chirurgicznego leczenia włókniakowatości dłoniowej, w prawie połowie przypadków po wystąpieniu nawrotów choroby wymagają powtarzanej interwencji chirurgicznej. Przede wszystkim młodzi pacjenci podlegają takim nawrotom, w których następuje szybki postęp patologii.

Leczenie środkami ludowymi

Oprócz leczenia farmakologicznego leczenie przykurczu Dupuytrena w domu za pomocą metod ludowych nie jest w stanie całkowicie uwolnić pacjenta od wszystkich objawów choroby, ale może nieco złagodzić jego bolesny stan. W tym przypadku kompresy rozgrzewające, kąpiele i ćwiczenia gimnastyczne są uważane za najbardziej odpowiednią tradycyjną medycynę.

  • Na przykład kąpiel na bazie igieł, którą przygotowuje się przez pół godziny, gotując 500 gramów świeżych igieł (świerk, sosna) w 1 litrze wody, pomoże zmniejszyć ból w obszarze istniejącego przykurczu. Po tej procedurze powstały bulion jest podawany w infuzji przez jeden dzień, mieszany z solą morską (1/6 szklanki) i nakładany zgodnie z przeznaczeniem. Przed użyciem kąpieli zaleca się podgrzanie bulionu iglastego do temperatury nieco wyższej niż temperatura ciała.
  • Również dobre recenzje w zmniejszaniu objawów fibromatozy dłoniowej otrzymują metodę ludowej terapii kałmuckiej, która polega na stosowaniu w postaci aplikacji świeżych trocin, gliny i obornika końskiego, zmieszanych w równych proporcjach. Podobną kompozycję należy nakładać dwa razy dziennie w formie ciepła na dotknięty pędzel. Specyfika jednego ze składników takiego środka w naturalny sposób odsuwa niektórych pacjentów od jego stosowania, chociaż ludzie, którzy sami przetestowali tę metodę, zauważają jej znaczną skuteczność.
  • Kąpiel ziołowa, przygotowana przez gotowanie w 1 litrze wody w równych częściach (1 łyżka stołowa) eukaliptusa, nagietka i rumianku, sprawdziła się pod tym względem. Po 10 minutach gotowania takiej mieszanki ziół należy nalegać na 2-3 godziny, po czym odcedzić i dodać 1 łyżkę. l sól morska Przed zabiegiem bulion ogrzewa się do temperatury około 50 ° C i problematyczną szczotkę paruje się w nim przez 20-30 minut.
  • Z kolei napar z kasztanów przyczyni się do radzenia sobie z negatywnymi objawami choroby. Aby go przygotować, musisz posiekać świeże kasztany i napełnić 0,5 litrowym słojem taką zawiesiną, pozostawiając 2-3 centymetry wolnej przestrzeni na górze. Następnie wlej słoik na górę amoniakiem i umieść go w ciemnym miejscu na 9 dni. Po tym czasie uzyskaną mieszaninę należy wykorzystać jako mielenie, które można stosować 2-3 razy dziennie przez 2 miesiące.

Wszystkie te i inne podobne metody tradycyjnej medycyny najlepiej łączyć z ćwiczeniami gimnastycznymi mającymi na celu poprawę aktywności ruchowej uszkodzonej ręki. W tym aspekcie możesz wybrać dowolny trening palców, podczas którego będą zaangażowane ich zdolności motoryczne. Między innymi robienie na drutach, rzeźbienie, pisanie na klawiaturze, granie na klawiaturze itp. Ma pozytywny wpływ na rozcięgno dłoniowe.

Pomimo obfitości termicznych metod oddziaływania na dotkniętą tkankę i ogromnej liczby różnych ćwiczeń, które pomagają przywrócić funkcję motoryczną palców, recenzje leczenia przykurczu Dupuytrena środkami ludowymi wskazują na ich raczej słabą skuteczność. Terapia tak poważnej patologii musi być przeprowadzona przez specjalistę, ale nawet w tym przypadku nie ma absolutnej gwarancji jej wyleczenia.

Zapobieganie

Do dziś lekarze nie byli w stanie dokładnie ustalić prawdziwych przyczyn przykurczu Dupuytrena, w wyniku czego nie przewidziano szczególnych środków zapobiegających tej chorobie. Aby zmniejszyć ryzyko powstania tej patologii, ortopedzi zalecają, aby wszyscy (zwłaszcza mężczyźni), którzy mieli historię włókniakowatości dłoni, rzucili palenie i pili duże ilości alkoholu w historii swojej rodziny. Tacy ludzie powinni wybierać zawody rękami niezwiązanymi z ciężką pracą, a także starać się stosować zrównoważoną dietę.

Konsekwencje i powikłania

Nie zapominaj, że włókniakowatość dłoniowa jest dość poważną chorobą, która, jeśli lekarz nie zdiagnozuje jej natychmiast lub jeśli pacjent nie chce poddać się leczeniu, może doprowadzić do całkowitej utraty zdolności funkcjonowania ręki i prawdopodobnie do amputacji palców. Aby uniknąć tak bardzo negatywnych konsekwencji, każda osoba podejrzewająca rozwój tej patologii powinna natychmiast szukać pomocy medycznej i nadal przestrzegać wszystkich zaleceń ortopedy, w tym dotyczących interwencji chirurgicznej.

Prognoza

Trudno jest przewidzieć przebieg przykurczu Dupuytrena, ponieważ rozwój tej choroby u poszczególnych pacjentów może przebiegać zupełnie inaczej. W niektórych przypadkach niewielkie ograniczenie aktywności ruchowej ręki może towarzyszyć pacjentowi przez wiele lat, podczas gdy w innych choroba postępuje tak samo szybko.

Tak czy inaczej, fibromatoza dłoniowa prędzej czy później osiąga granicę, a wówczas jedynym wyjściem z tej sytuacji będzie operacja chirurgiczna.

Lista źródeł

  • Leczenie pacjentów z przykurczem Dupuytrena (zalecenia kliniczne) - „Nizhny Novgorod Research Institute of Traumatology and Orthopaedics”, A.V. Novikov, S.V. Pietrow Niżny Nowogród, 2013
  • Asfura I.I. Kompleksowe leczenie choroby Dupuytrena. Streszczenie Doktorat Mińsk 1986. - 16 s.
  • Volkova A.M., Kuznetsova H.JI. Przykurcz Dupuytrena (klasyfikacja, klinika, diagnoza, leczenie, badanie lekarskie). Wytyczne dla praktyków. Sverdlovsk. 1986. - 16 s.
  • Gerasimenko S.I. Choroba Dupuytrena i jej złożone leczenie. Streszczenie dis. Doktorat Kijów 1982. - 20 s.
  • Mikusev I.E. Przykurcz Dupuytrena (problemy etiologii, patogenezy i leczenia chirurgicznego). Kazań 2001 r. - 175 s.

Popularne Wiadomości

Kategoria Choroba, Następny Artykuł

Apopleksja jajników
Choroba

Apopleksja jajników

Informacje ogólne Apopleksja jajników (inne nazwy - pęknięcie jajnika, pęknięcie ciałka żółtego, zawał jajnika) to stan charakteryzujący się nagłym pęknięciem pęcherzyka lub unaczynieniem ciałka żółtego powstałym w miejscu pęknięcia pęcherzyka, co prowadzi do naruszenia integralności jajnika i towarzyszy mu ostry ból w tkance jajnika i krwawieniu wewnętrznym do otrzewnej.
Czytaj Więcej
Psychoza maniakalno-depresyjna
Choroba

Psychoza maniakalno-depresyjna

Informacje ogólne Psychoza maniakalno-depresyjna (MDP), obecnie najczęściej określana jako choroba afektywna dwubiegunowa (BAR), jest nawracającą chorobą psychiczną o charakterze endogennym, wpływającą na sferę osobowości ludzkiej i objawiającą się w postaci wyraźnych zmian nastroju, w tym okresów manii i depresja, a także faza przerwy.
Czytaj Więcej
Nocna ślepota (hemeralopia)
Choroba

Nocna ślepota (hemeralopia)

Informacje ogólne Hemeralopia (inna nazwa choroby to nictalopia, popularna nazwa to ślepota nocna) to choroba, która najczęściej rozwija się na tle niedoboru witaminy A w organizmie. Jak manifestuje się ślepota nocna? Witamina A jest częścią struktury plamicy wzrokowej. Jest to światłoczuła substancja siatkówki oka ludzkiego, która odpowiada za przystosowanie oka do pozostawania w ciemności.
Czytaj Więcej
Barotrauma
Choroba

Barotrauma

Informacje ogólne Barotrauma jest poważnym stanem ciała, któremu towarzyszy fizyczne uszkodzenie narządów ciała w wyniku wpływu różnicy ciśnień między środowiskiem zewnętrznym a wewnętrznymi wnękami powietrznymi, ponieważ gazy, zgodnie z prawem Boyle i Marriott, są w stanie kompresować się i rozszerzać, ale tkanki nie mogą.
Czytaj Więcej