Książka informacyjna

Żywienie dojelitowe i pozajelitowe

Informacje ogólne

We współczesnej medycynie sztuczne odżywianie jest jednym z głównych rodzajów leczenia w szpitalu. Jest stosowany w różnych dziedzinach medycyny. W niektórych chorobach nie wystarczy, aby pacjent otrzymał naturalne odżywianie (doustnie) lub z pewnych powodów jest to niemożliwe. W takim przypadku stosuje się dodatkowe lub podstawowe sztuczne odżywianie.

Wprowadź to na wiele sposobów. Najczęściej jest to praktykowane w interwencjach chirurgicznych, u pacjentów z chorobami nefrologicznymi, gastroenterologicznymi, onkologicznymi i geriatrycznymi. Jakie rodzaje sztucznego żywienia są praktykowane we współczesnej medycynie, a także cechy żywienia dojelitowego i pozajelitowego zostaną omówione w tym artykule.

Kto potrzebuje wsparcia żywieniowego?

Żywienie dojelitowe i pozajelitowe ma na celu zapewnienie wsparcia żywieniowego, czyli zestawu środków terapeutycznych, których celem jest ustalenie i poprawienie naruszeń stanu odżywienia organizmu.

Dzięki terminowemu zapewnieniu wsparcia żywieniowego można znacznie zmniejszyć liczbę i częstość powikłań zakaźnych i zgonów, a także stymulować rehabilitację pacjentów.

Wsparcie żywieniowe może być kompletne, gdy główne lub całe ludzkie zapotrzebowanie na żywność jest zapewniane sztucznie, lub częściowe, gdy takie jedzenie jest uzupełnieniem zwykłego.

Istnieje wiele wskazań do sztucznego odżywiania. Podsumowując, mówimy o wszelkich chorobach, w których odpowiednie naturalne odżywianie jest niemożliwe. Z reguły są to choroby żołądkowo-jelitowe, problemy metaboliczne.

Podstawowe zasady wsparcia żywieniowego

Zapewnienie wsparcia żywieniowego odbywa się z uwzględnieniem szeregu ważnych zasad:

  • Terminowość - musisz zacząć ćwiczyć sztuczne odżywianie jak najwcześniej - nawet zanim pojawią się zaburzenia odżywiania.
  • Adekwatność - ważne jest, aby odżywianie pokrywało zapotrzebowanie energetyczne organizmu i było optymalnie zrównoważone.
  • Optymalność - konieczne jest przeprowadzanie takiego odżywiania do momentu ustabilizowania się stanu odżywienia.
  • Ocena potrzeb energetycznych pacjenta - ważne jest prawidłowe oszacowanie potrzeb energetycznych pacjenta w EP i PP.

Żywienie dojelitowe i pozajelitowe: różnica

W medycynie określa się następujące rodzaje żywienia: jelitowy (sonda) i pozajelitowe (wewnątrznaczyniowe).

Enteral

Żywienie dojelitowe - jest to rodzaj dodatkowego żywienia terapeutycznego, w którym pacjent otrzymuje specjalne mieszanki, a wchłanianie pokarmu zachodzi fizycznie adekwatnie - przez błonę śluzową przewodu pokarmowego. Jedzenie w tym przypadku może przedostać się przez usta lub przez rurkę w jelicie lub żołądku.

Zgodnie z metodą podawania żywienie dojelitowe (EP) dzieli się na:

  • stosowanie EP przez rurkę lub łyki (płynne mieszaniny hiperkaloryczne do żywienia dojelitowego; preparaty z mieszanin proszkowych (stosowane u pacjentów zgodnie ze wskazaniami));
  • sonda (przez otwór nosowy do żołądka, przez nos do dwunastnicy lub jelita czczego, sonda dwukanałowa);
  • przez sondę włożoną do stomii (dziura w ścianie brzucha).

Należy zauważyć, że odżywianie sondy w domu nie powinno być praktykowane, ponieważ ważne jest kontrolowanie prawidłowego wprowadzenia i pozycji sondy.

Współczesna medycyna oferuje wygodne urządzenia do prowadzenia EP. Jego implementację ułatwia specjalna pompa, do której przymocowany jest system grawitacyjny. Takie urządzenie można kupić w aptekach.

W razie potrzeby specjalne mieszanki różnych producentów - Nestle (Nestle Moduleni wsp.), Nutricia (Nutricia Nutrison) i inne. Szczegółowe informacje na temat właściwości takich leków można znaleźć na stronach internetowych producentów.

Takie mieszaniny są podzielone na następujące kategorie:

  • Moduły odżywcze - mieszanki z jednym składnikiem odżywczym (białka, tłuszcze lub węglowodany). Służą do eliminacji niedoboru niektórych substancji. Można je również stosować z innymi lekami, aby w pełni zaspokoić potrzeby żywieniowe.
  • Mieszanki polimerów - stosowane w celu zapewnienia zrównoważonej diety. Może być stosowany zarówno do karmienia doustnego, jak i do karmienia przez zgłębnik. Często pacjentom przepisuje się mieszanki bez laktozy.

Pozajelitowe

Żywienie pozajelitowe (PP) to sposób, w jaki substancje odżywcze dostają się do organizmu poprzez infuzję dożylną. W tym przypadku przewód pokarmowy nie jest zaangażowany. Takie specjalne odżywianie jest praktykowane, jeśli pacjent z pewnych powodów nie może samodzielnie jeść jedzenia lub nie jest w stanie wchłonąć go przez usta. Jest to również praktykowane, jeśli odżywianie przez usta jest niewystarczające, a pacjent potrzebuje dodatkowego wsparcia żywieniowego.

Do tego rodzaju spożycia żywności stosuje się pozajelitowe preparaty żywieniowe. Takie leki podaje się, jeśli istnieją odpowiednie wskazania. Głównym celem ich wprowadzenia jest zapewnienie, że mieszanka składników (składników odżywczych) jest w ilości, która w pełni odpowiada potrzebom pacjenta. Ważne jest, aby to zrobić, aby spożycie było jak najbardziej bezpieczne i nie powodowało komplikacji.

Takie odżywianie pozwala przez długi czas zaspokoić zapotrzebowanie pacjenta na energię i białko. W przypadku pacjentów z różnych grup wiekowych i różnych chorób stosuje się inny skład. Ale ogólnie, zarówno dla noworodków, jak i dla pacjentów w każdym wieku, odpowiednio dobrane rozwiązania umożliwiają zmniejszenie śmiertelności i czasu trwania leczenia w szpitalu.

W medycynie przyjmuje się następującą klasyfikację leków do żywienia pozajelitowego:

  • aminokwasy dla PP;
  • emulsje tłuszczowe;
  • kompleksy multiwitaminowe;
  • połączone środki.

Zwyczajowo dzieli się również fundusze PP na dwie grupy:

  • preparaty białkowe (roztwory aminokwasów, hydrolizaty białkowe);
  • produkty energetyczne (węglowodany i roztwory tłuszczowe).

Wszystkie te fundusze można kupić w aptece na receptę.

Żywienie dojelitowe

Specjalistyczne żywienie dojelitowe jest przepisywane osobom, których przewód pokarmowy działa, ale jednocześnie z jakiegoś powodu nie mogą spożywać wystarczającej ilości składników odżywczych.

Składniki odżywcze- Są to elementy istotne biologicznie (mikroelementy i makroelementy) niezbędne do zapewnienia normalnego funkcjonowania organizmu zwierzęcia lub człowieka.

Stosowanie pokarmu dojelitowego jest lepsze niż podawanie pozajelitowe ze względu na następujące punkty:

  • funkcje i struktura przewodu żołądkowo-jelitowego są lepiej zachowane;
  • odnotowano mniej powikłań;
  • cena mieszanek do EP jest niższa;
  • w przypadku EP ścisła sterylność nie jest wymagana;
  • umożliwia lepsze zaopatrzenie organizmu w niezbędne podłoża.

W medycynie odnotowuje się następujące wskazania do żywienia dojelitowego:

  • długo anoreksja;
  • śpiączkazaburzona świadomość;
  • niewydolność wątroby;
  • poważne niedożywienie białkowo-energetyczne;
  • niezdolność do jedzenia doustnego z powodu urazu szyi lub głowy;
  • stres metaboliczny spowodowany warunkami krytycznymi.

Wskazania do jego stosowania określa się również w następujący sposób:

  • Jeśli pacjent nie jest w stanie jeść (zaburzenia połykania, brak przytomności itp.).
  • Jeśli pacjent nie powinien jeść (krwawienie z przewodu pokarmowego, ostre zapalenie trzustki itp.).
  • Jeśli pacjent nie chce jeść (anoreksja, choroby zakaźne itp.).
  • Jeśli normalne odżywianie nie spełnia potrzeb (oparzenia, urazy itp.).

Ponadto zaleca się stosowanie EP w przygotowaniu jelit do interwencji chirurgicznej u ciężkich pacjentów, przy zamykaniu przetoki skórno-brzusznej i adaptacji jelita cienkiego po rozległej resekcji lub chorobie, która może wywołać złe wchłanianie.

Przeciwwskazania do PE

Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania żywienia dojelitowego to:

  • Wyrażone klinicznie szok.
  • Całkowita niedrożność jelit.
  • Niedokrwienie jelit.
  • Krwawienie z przewodu pokarmowego.
  • Odmowa przyjęcia przez pacjenta lub jego opiekuna EP.

Względne przeciwwskazania do ES to:

  • Ciężki biegunka.
  • Częściowa niedrożność jelit.
  • Przetoki zewnętrzne jelita cienkiego.
  • Torbiel trzustkiostry zapalenie trzustki.

Tryby żywienia dojelitowego

Schemat EP dobiera się w zależności od stanu pacjenta, jego choroby i możliwości instytucji medycznej, w której przebywa. Dostępne są następujące typy trybów zasilania:

  • ze stałą prędkością;
  • cykliczny;
  • okresowe (sesja);
  • bolus.

Wybór miksu

Wybór mieszaniny zależy od wielu czynników: ogólnego stanu, choroby, schematu itp.

Jednak bez względu na to, która mieszanina zostanie wybrana dla pacjenta, ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że żadna z tych mieszanin nie zapewnia codziennego zapotrzebowania organizmu na płyn. Dlatego pacjent musi dodatkowo wziąć wodę.

Do żywienia dojelitowego we współczesnej medycynie nie należy stosować mieszanek do żywności dla niemowląt ani z produktów naturalnych. Dla dorosłych nie są odpowiednie z powodu braku równowagi.

Jakie komplikacje są możliwe?

Aby uniknąć komplikacji, bardzo ważne jest ścisłe przestrzeganie wszystkich zasad prowadzenia EP. Ale jeśli wystąpi pewne powikłanie, odżywianie dojelitowe zostanie zatrzymane.

Wysoka częstotliwość powikłań wynika z faktu, że często stosuje się go u krytycznych pacjentów, u których wpływają narządy i układy organizmu. Wystąpienie tego rodzaju powikłań jest prawdopodobne:

  • zakaźny (zapalenie zatokssące zapalenie płuc zapalenie ucha środkowego i inne);
  • przewód pokarmowy (zaparciabiegunka, wzdęcia itp.);
  • metaboliczny (zasadowica metaboliczna, hiperglikemia, hipokaliemia itp.).

W tej klasyfikacji nie badano powikłań, które rozwijają się z powodu techniki żywienia dojelitowego - zatykanie i migracja sond, ich samowyodrębnianie itp.

Aby zmniejszyć ryzyko powikłań, ważne jest przestrzeganie wszystkich zaleceń dotyczących przygotowania mieszaniny i jej wprowadzenia.

Stosowanie żywienia pozajelitowego

Żywienie pozajelitowe ma na celu utrzymanie i przywrócenie równowagi wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej w organizmie. Za jego pomocą możliwe jest dostarczenie organizmowi plastikowych i energetycznych podłoży, makro- i mikroelementów, witamin.

Odżywianie pozajelitowe jest zalecane w następujących przypadkach:

  • Jeśli spożycie doustne lub dojelitowe nie jest możliwe.
  • Jeśli pacjent zaznaczył hipermetabolizmlub nastąpiła znaczna utrata białka, a EP nie pozwala przezwyciężyć niedoboru składników odżywczych.
  • Potrzeba chwili, aby wyeliminować trawienie jelitowe.

Kompletny PP jest wskazany, jeśli nie jest możliwe przyjmowanie pokarmu w sposób naturalny lub przez sondę, a jednocześnie procesy kataboliczne są intensyfikowane, a anaboliczne są tłumione, odnotowuje się ujemny bilans azotowy:

  • W okresie po rozległych interwencjach chirurgicznych w jamie brzusznej lub z powikłaniami w okresie pooperacyjnym.
  • W okresie po ciężkich obrażeniach - po poważnych poparzeniach, wielokrotnych obrażeń.
  • W przypadku naruszenia syntezy białka lub jego przyspieszonego rozpadu.
  • Pacjenci resuscytacyjni, którzy nie odzyskują przytomności przez długi czas lub z poważnym naruszeniem przewodu pokarmowego.
  • W przypadku chorób neuropsychiatrycznych - anoreksja, odmowa jedzenia itp.
  • W ciężkich chorobach zakaźnych.

Klasyfikacja PP

W medycynie określa się następujące rodzaje PP:

  • Pełny (całkowity) - PP zapewnia całą objętość dziennego zapotrzebowania organizmu na składniki odżywcze, a także utrzymanie procesów metabolicznych na odpowiednim poziomie.
  • Niekompletny (częściowy) - ma na celu zrekompensowanie braku tych składników, które z jakiegoś powodu nie są wchłaniane przez żywienie dojelitowe. Jest praktykowany jako dodatek do innych rodzajów żywienia.
  • Mieszane sztuczne to połączenie EP i PP, podczas gdy żaden z tych typów nie przeważa.

Jak przeprowadzić PP

Składniki odżywcze są podawane w formie adekwatnej do metabolicznych potrzeb komórek. Białka są wprowadzane w postaci aminokwasów, węglowodanów - monosacharydów, tłuszczów - emulsji tłuszczowych.

W przypadku PP należy stosować elektroniczne regulatory kropel, pompy infuzyjne. Bardzo ważne jest ścisłe przestrzeganie szybkości podawania odpowiednich substratów odżywczych. Infuzję przeprowadza się z określoną szybkością przez 24 godziny. Prędkość nie powinna przekraczać 30-40 kropli na minutę, aby zapobiec przeciążeniu układów enzymatycznych.

Systemy infuzyjne należy wymieniać raz na 24 godziny.

Jeśli przeprowadza się pełny PP, wówczas koncentraty glukozy są koniecznie zawarte w składzie mieszaniny.

Pacjent na PP potrzebuje płynu w ilości 30 ml / kg masy ciała. W warunkach patologicznych płynne odżywianie powinno być bardziej obfite.

Istnieje kilka sposobów podawania PP:

  • przez całą dobę;
  • przedłużony wlew (do 20 godzin);
  • cykliczny (przez 8-12 godzin).

Istnieje również szereg ważnych wymagań dotyczących leków stosowanych w leczeniu PP:

  • Powinny zapewniać efekt odżywczy (w składzie znajdują się wszystkie substancje ważne dla organizmu w odpowiednich ilościach i proporcjach).
  • Ważne jest, aby uzupełnili ciało płynem, ponieważ odwodnienie obserwuje się w wielu stanach patologicznych.
  • Pożądane jest, aby fundusze działały stymulująco i detoksykująco.
  • Ważne jest, aby ich stosowanie było bezpieczne i wygodne.

Przeciwwskazania

Określono następujące bezwzględne przeciwwskazania do PP:

  • zaburzenia elektrolitowe, szok, hipowolemia;
  • zdolność do odpowiedniego żywienia dojelitowego i doustnego;
  • odmowa pacjenta lub jego opiekuna;
  • objawy alergiczne na składniki PP;
  • jeśli PP nie poprawia rokowania choroby.

Istnieje również szereg przeciwwskazań do stosowania określonych leków do podawania pozajelitowego.

Jakie komplikacje są możliwe?

Powikłania przy stosowaniu żywienia pozajelitowego są podzielone na następujące odmiany:

  • techniczne;
  • metaboliczny
  • organopatologiczne;
  • septyczny.

Aby zapobiec takim komplikacjom, ważne jest ścisłe przestrzeganie wszystkich zasad wprowadzania rozwiązań i ścisłe monitorowanie wskaźników homeostazy.

Wnioski

Wsparcie żywieniowe jest niezbędną częścią intensywnej opieki nad różnymi stanami patologicznymi. Najbezpieczniejszą metodą jest jej wdrożenie przez przewód pokarmowy. Jednak w niektórych przypadkach potrzebna jest alternatywna metoda - żywienie pozajelitowe, które stosuje się, gdy niemożliwe jest przeprowadzenie dojelitowe.

Recenzje wskazują, że żywienie pozajelitowe jest droższą metodą. Ponadto jego stosowanie wymaga ścisłej sterylności i ścisłego przestrzegania określonej szybkości podawania, co często jest trudne do zapewnienia z technicznego punktu widzenia. Ponadto przy całkowitym żywieniu pozajelitowym z powodu nieaktywności jelita występuje jego atrofia.

Bardziej fizjologiczną metodą jest żywienie dojelitowe. Jego stosowanie nie wymaga ścisłej sterylności. Mieszanki do EP zawierają wszystkie niezbędne składniki, jego wdrożenie pozwala utrzymać stan przewodu pokarmowego w normalnym stanie i zapobiec wielu komplikacjom. Dlatego, jeśli istnieje taka możliwość, należy wybrać żywienie dojelitowe jako wsparcie żywieniowe. Jednak taka decyzja powinna być zawsze podejmowana tylko przez profesjonalnego, doświadczonego lekarza.

Popularne Wiadomości

Kategoria Książka informacyjna, Następny Artykuł

Dieta na piasek w pęcherzyku żółciowym
Diety

Dieta na piasek w pęcherzyku żółciowym

Ogólne zasady Piasek w woreczku żółciowym (osad żółciowy) definiuje się jako obecność w torbieli żółciowej lepko zawieszonego osadu małych cząstek (kryształów). W rzeczywistości ten stan jest przed kamiennym stadium choroby kamieni żółciowych. W przypadku braku terminowego leczenia mającego na celu normalizację składu chemicznego żółci z reguły zapalenie błony śluzowej pęcherzyka żółciowego łączy się z rozwojem dysfunkcji hipomotorycznej i następuje stopniowe wiązanie kryształów z powstawaniem mikrolitów.
Czytaj Więcej
Dieta miodowa
Diety

Dieta miodowa

Ogólne zasady Miód to bardzo stara i zdrowa uczta. A jeśli kochasz miód, nie masz na niego alergii i chcesz schudnąć, to wspaniałe znalezisko! Dieta miodowa na odchudzanie przez 6 dni pomoże łatwo zrzucić do 5-7 kg nadwagi. Wiadomo, że miód jest inny, a zatem właściwości każdego z nich są również różne.
Czytaj Więcej
Dieta Błonnikowa
Diety

Dieta Błonnikowa

Ogólne zasady Dieta bogata w błonnik jest jedną z odmian niskokalorycznego odżywiania węglowodanów stosowaną w celu zmniejszenia masy ciała, w której nie odczuwa się wyniszczającego głodu. Co to jest błonnik i jakie są jego właściwości, pozwalające osobom stosującym dietę na błonniku osiągnąć utratę wagi?
Czytaj Więcej
Dieta na depresję
Diety

Dieta na depresję

Ogólne zasady Depresja, zgodnie z definicją WHO, jest najczęstszym zaburzeniem psychicznym. Depresję należy jednak odróżnić od zwykłych negatywnych reakcji emocjonalnych i wahań nastroju, które często występują w codziennym życiu zdrowego człowieka i są normą. W depresji z reguły obserwuje się spadek jakości życia pacjenta, cierpi jego adaptacja do świata zewnętrznego, aw ciężkich przypadkach prowadzi to do samobójstwa.
Czytaj Więcej