Choroba

Zapalenie stawu skokowego

Informacje ogólne

Zapalenie stawów stawu skokowego (stawowe zapalenie stawów) jest zapalną i niszczącą chorobą układu mięśniowo-szkieletowego człowieka, która atakuje chrząstkę, kość i inne tkanki w okolicy stawu dolnej części nogi stopą. W międzynarodowej klasyfikacji tej patologii przypisany jest kod zgodny z ICD-10 - M13.9 „Nieokreślone zapalenie stawów”, co wskazuje na wiele możliwych pierwotnych przyczyn rozwoju tego stanu chorobowego.

Znacząca predyspozycja stawu skokowego do zniszczenia wynika przede wszystkim z jego złożonej budowy i ciągłego wytrzymywania dużych obciążeń (chodzenie, skakanie, bieganie itp.). W wyniku tego, a także pod wpływem szeregu innych negatywnych czynników wewnętrznych lub zewnętrznych, zapalenie stawów skokowych może wystąpić w każdym wieku iu przedstawicieli obu płci. Charakterystycznym i najbardziej znaczącym objawem tej choroby jest silny ostry lub przewlekły ból, który znacznie zmniejsza aktywność osoby pod względem ruchowym.

Anatomiczna struktura stawu skokowego

Staw skokowy jest ruchomym stawem, którego struktura składa się głównie z chrząstki i tkanki kostnej dolnej nogi i tylnej stopy. Sam w sobie jest dość złożonym mechanizmem organicznym, wymagającym skoordynowanej pracy absolutnie wszystkich związanych z nim elementów układu mięśniowo-szkieletowego (kości, chrząstki, mięśni, więzadeł). Wokół tego stawu znajduje się cała sieć splotów nerwowych i naczyń krwionośnych, zaprojektowana w celu zapewnienia właściwego odżywiania tkanek stawowych i ich odpowiedniej sprawności ruchowej. Zasadniczo trzy kości tworzą staw skokowy, a mianowicie: piszczel, kość strzałkowa (kości dolnej nogi) i kość skokowa (kość stopy). Dwie kostne wypukłości znajdujące się po jego bokach nazywane są kostkami wewnętrznymi (środkowymi) i zewnętrznymi (bocznymi).

Struktura stawu skokowego

Wewnętrzne kostne części stawu skokowego obficie wyściełane są elastyczną tkanką chrzęstną, która zapewnia gładkie i bezbolesne przesuwanie się kości stawowych. Na zewnątrz staw jest chroniony przez błonę tkanki łącznej, tworząc hermetycznie zamkniętą wnękę zwaną torebką stawową. Od wewnątrz kapsułka ta jest pokryta błoną maziową bogatą w zakończenia nerwowe i naczynia krwionośne, odpowiedzialną za odżywianie chrząstki, procesy metaboliczne wewnątrz stawu i wytwarzanie mazi stawowej (smarowanie stawów). Ponadto błona maziowa służy jako dodatkowy składnik stawu pochłaniający wstrząsy i chroni ją przed wnikaniem w stany zapalne, zakaźne i inne czynniki negatywne. Na zewnątrz staw skokowy jest ściśle otoczony więzadłami, które utrzymują go w anatomicznie poprawnej pozycji, a także ścięgnami i mięśniami, umożliwiając mu wykonywanie wszystkich ruchów określonych przez naturę.

Patogeneza

Patogeneza stawu skokowego jest dość skomplikowana i niejednoznaczna, ponieważ podstawowymi przyczynami tej choroby mogą być różne bolesne stany i infekcje, które rozwijają się w ludzkim ciele lub dostają się do niego z zewnątrz. Niemniej jednak, niezależnie od negatywnych czynników, które spowodowały zapalenie stawów, mechanizm początkowego rozwoju i dalszego postępu zapalenia stawów skokowych jest zasadniczo identyczny.Wnikając w torebkę stawową stawu dowolnego czynnika patologicznego, błona maziowa najpierw cierpi, reagując na podrażnienie naruszeniem mikrokrążenia krwi, co prowadzi do rozszerzenia śródstawowych naczyń krwionośnych i zwiększenia przepuszczalności ich ścian. W wyniku tego część krwi z łożyska naczyniowego dostaje się do jamy stawowej, rozcieńczając płyn maziowy i znacznie zwiększając jego objętość. Białe krwinki krew jest uszkodzona i wydzielają enzymy proteolityczne, które wspierają jedynie proces zapalny. Powoduje to naruszenie żywienia tkanek stawu, osłabienie jego funkcji ochronnych, tworzenie się zatorów i pojawienie się obrzęku. Gdy reakcja zapalna nasila się, dochodzi do stopniowego uszkodzenia wszystkich elementów stawowych, któremu towarzyszy ból i dyskomfort.

Zdrowy i artretyczny uszkodzony staw skokowy

Pomimo wspólnego mechanizmu rozwoju dostawowego wspólnego dla wszystkich stawów, początkowy proces powstawania tej choroby może być zupełnie inny. Na przykład z konkretnym zakaźne zapalenie stawów (posocznica, gruźlica, czerwonka, rzeżączka itp.) uszkodzenie stawów występuje w sposób toksyczny - alergiczny lub bakteryjno-przerzutowy. At reumatoidalne zapalenie stawów choroba występuje na tle awarii o charakterze autoimmunologicznym, gdy ludzki układ odpornościowy atakuje własną tkankę stawową. At reaktywne zapalenie stawów zakażenie (enterobakteryjne, mykoplazmatyczne, chlamydialne) przepływem krwi wprowadza się do stawu z innych narządów (jelit, nosogardła, układu moczowo-płciowego). At dnawe zapalenie stawów główną przyczyną zapalenia stawów jest moczan (kryształy soli kwasu moczowego), które gromadzą się w jego jamie itp.

Niezależnie od pochodzenia stawu skokowego proces progresji tej patologii przechodzi przez cztery kolejne etapy rozwoju.

Etap pierwszy

W pierwszym etapie dochodzi do stawu skokowego bez widocznych zewnętrznych oznak zapalnego i niszczącego uszkodzenia tkanek stawowych. W tym czasie pacjentowi może przeszkadzać krótkotrwały ból i krótka sztywność ruchów w problematycznym stawie, zauważalna głównie rano. Podobne negatywne objawy mogą również wystąpić przy nadmiernym obciążeniu kończyn dolnych (na przykład skakanie z wysokości).

Etap drugi

Drugi etap postępu tej patologii charakteryzuje się przedłużeniem i nasileniem zespołu bólowego, a także pojawieniem się obrzęku w obszarze chorego stawu. Skóra na nim często staje się gorąca w dotyku i zaczerwieniona. Ból można odczuć nie tylko w kostce, ale także w stopie. Podczas chodzenia i biegania może wystąpić chrupanie i dyskomfort w stawie skokowym. Przerzedzenie i / lub erozja kostno-chrzęstnej struktury stawu są już widoczne na radiogramie. W niektórych przypadkach proces artretyczny obejmuje również drugą nogę.

Etap trzeci

W trzecim etapie staw skokowy ulega znacznej deformacji, co jest wyraźnie widoczne na zdjęciach rentgenowskich, a nawet gołym okiem. Znaczny obrzęk, ból i dyskomfort w dolnej części nogi (lub dwóch) podążają za pacjentem prawie stale, nasilając się wraz z ruchem. Ze względu na ograniczenie ruchomości w stawie skokowym utrudnia mu się poruszanie; podczas chodzenia mogą wystąpić podwichnięcia i zwichnięcia stawu. Często na tym etapie choroby pacjentowi przypisuje się grupę osób niepełnosprawnych.

Etap czwarty

W końcowym etapie stawowego zapalenia stawów tkanka chrzęstna jest całkowicie zniszczona, a szczelina stawowa znika. Osteofity tworzą się wzdłuż krawędzi kości, aw niektórych przypadkach dochodzi do całkowitej ankylozy (patologiczne unieruchomienie stawu).W przypadku takich pacjentów nawet zwykły ruch na nogach staje się bolesny, ponieważ towarzyszy mu wyraźny zespół bólowy. Rentgen wyraźnie pokazuje nieodwracalne zmiany w strukturze kości stawu i sąsiednich tkanek miękkich.

Klasyfikacja

W praktyce klinicznej lekarze klasyfikują zapalenie stawów stawu skokowego według jego najistotniejszych parametrów, które wskazują rodzaj przebiegu patologicznego procesu dostawowego, a także etiologię tej choroby.

W zależności od rodzaju przepływu kostne zapalenie stawów dzieli się na takie formy:

Ostry

Wyróżnia się szybkim i nagłym pojawieniem się zmian zapalnych i destrukcyjnych w stawie i jego szybkim postępem. Z reguły towarzyszy mu silny przebieg, silny ból, zauważalny spadek funkcjonalności stawu skokowego i wysokie prawdopodobieństwo poważnych powikłań w przyszłości.

Przewlekłe

Charakteryzuje się powolnym i konsekwentnym rozwojem wszystkich procesów patologicznych zachodzących w stawie i wokół niego. Zespół bólu w tym przypadku nie jest tak wyraźny, a zmniejszenie czynności stawowej objawia się stopniowo. Dzięki terminowemu wykryciu i prawidłowemu leczeniu w większości przypadków można przenieść chorobę na etap stabilnej remisji, a czasem całkowicie ją wyleczyć.

Następujące rodzaje zapalenia stawów są rozróżniane według rodzaju patologicznego wnikania środka do stawu skokowego:

Podstawowe

Występuje przy bezpośrednim uszkodzeniu dostawowych tkanek stawu skokowego przez dowolny czynnik drażniący (uraz kończyny dolnej, ostry proces zakaźny itp.).

Wtórne

Rozwija się w warunkach szczególnego bolesnego stanu pozastawowego lub procesu patologicznego postępującego w organizmie człowiekadna moczanowa, gruźlica, łuszczyca itp.).

W zależności od podstawowej przyczyny stawu skokowego rozróżnia się następujące najczęstsze odmiany tej patologii:

Reumatoidalne

Reumatoidalne zapalenie stawów wpływa na kostkę i inne stawy z powodu występowania w ciele ludzkim procesy autoimmunologiczne, zmuszając układ odpornościowy chorego do postrzegania własnej tkanki chrzęstnej kości jako obcej i atakowania jej za pomocą wytworzonych autoprzeciwciał. Ten typ choroby przebiega w postaci przewlekłej, stopniowo niszcząc najpierw błonę maziową, a następnie strukturę chrząstki stawu. W praktyce klinicznej reumatoidalne zapalenie stawów jest diagnozowane dość często, zwykle dotyka stawów symetrycznie i często prowadzi pacjenta do niepełnosprawności. Co więcej, tego typu uszkodzenia stawów występują najczęściej u osób w wieku produkcyjnym i prześladują głównie kobiety (dwa na trzy przypadki).

Nieletni

Również powszechna przewlekła patologia stawów zapalnej genezy, dotykająca głównie dzieci poniżej 16 roku życia. Dla młodzieńcze zapalenie stawów charakterystyczny jest długi, stopniowo postępujący przebieg procesu patologicznego, który ostatecznie powoduje zniszczenie tkanki chrzęstno-kostnej, tworzenie się przykurczów w uszkodzonym stawie (lub kilku) i utratę ich funkcjonalności. Podstawowe przyczyny tej choroby nie są zdefiniowane, a diagnoza zostaje postawiona, gdy pacjent wyklucza wszystkie inne znane zapalenie stawów. Klinicznie młodzieńcze zapalenie stawów początkowo objawia się w postaci ogólnego procesu zapalnego dla organizmu, z dalszym możliwym przywiązaniem do niego zaburzeń z różnych układów (oddechowego, sercowo-naczyniowego, trawiennego itp.). Negatywne objawy bezpośredniego uszkodzenia stawu mogą wystąpić po kilku miesiącach, a czasem nawet latach.

Reaktywny

Reaktywne zapalenie stawów Staw skokowy jest uważany za wtórną patologię zapalną, ponieważ jego rozwój przebiega na tle wszelkich infekcji obecnych w ludzkim ciele (jelit, nosogardła, moczowo-płciowy itp.). U podstaw jest jednym z klinicznych objawów choroby zakaźnej i pojawia się kilka dni po jej wystąpieniu wraz z innymi nieodłącznymi objawami negatywnymi. Uszkodzenie stawów w tym przypadku występuje w wyniku intensywnej pracy układu odpornościowego pacjenta, co jednocześnie wpływa na zniszczenie tkanki śródstawowej. W przypadku reaktywnego zapalenia stawów typowe jest asymetryczne uszkodzenie więzadeł, ścięgien i stawów (szczególnie małych i średnich stawów stawowych kończyn dolnych, w tym kostki).

Ropny

Ropne Zapalenie Stawów w zasadzie można go uznać za jedną z form reaktywnego zapalenia stawów, jednak ze względu na bardzo ciężki i szybki przebieg wielu ekspertów wyróżnia go osobno. Podobnie jak w poprzedniej sytuacji rozwój ropnego zapalenia stawów poprzedza zakaźny proces w ludzkim ciele, w wyniku którego czynniki pirogenne (gronkowce, pneumokoki, paciorkowce, gonokoki itp.) Dostają się do worka stawowego.

Przyczyny pierwotnej ropnej infekcji stawu skokowego to obrażenia penetrujące (pocisk, nóż), wcześniejsze operacje i nakłucia, a także otwarte obrażenia domowe i przemysłowe. Wtórne zapalenie stawów kostki występuje, gdy infekcja wchodzi do tego stawu z sąsiednich tkanek problemowych (zakażona rana, ropowica itp.) i ropne ogniska w pobliżu (zapalenie kaletki, zapalenie kości i szpiku itp.). Czasami ropna infekcja może również dostać się do stawu z odległych źródeł z przepływem limfy i / lub krwi (zakrzepowe zapalenie żył, posocznica, zapalenie kości i szpiku, zapalenie ucha środkowego itp.). W praktyce klinicznej ten rodzaj zapalenia stawów jest uważany za najbardziej niebezpieczny i dlatego wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej.

Dny

Jak sama nazwa wskazuje, dnawe zapalenie stawów kostka powstaje w wyniku postępu takiej patologii metabolicznej (głównie purynowej), jak dna moczanowa. W zdrowym ciele ludzkim puryny dostają się do krwioobiegu, gdy niektóre pokarmy (ryby, mięso itp.) Są spożywane lub gdy ich własne komórki ulegają zniszczeniu, po czym są przekształcane w kwas moczowyktóry jest wydalany przez nerki. W obecności dna moczanowa proces wydalania kwasu moczowego z organizmu człowieka jest zakłócany, co prowadzi do znacznego wzrostu jego stężenia w surowicy krwi.

Jednocześnie moczany, które są słabo rozpuszczalnymi solami tego kwasu, mogą osiadać w tkankach ciała, które różnią się stosunkowo niską temperaturą (staw skokowy i stawy palców szczególnie odpowiadają temu kryterium). W odpowiedzi aktywacja fagocyty (komórki ochronne), które absorbują i przetwarzają impregnaty obce tkankom stawowym, uwalniając szereg biologicznie aktywnych związków, które są szkodliwe dla niego w jamie stawowej. To oni stają się przyczyną formacji dnawe zapalenie stawów stopy i podudzia, stopniowo niszcząc strukturę wszystkich tkanek dostawowych i sprzyjając powstawaniu tzw tofus (patologiczne węzły dnawe).

Łuszczyca

Łuszczycowe zapalenie stawów jest również jednym z negatywnych objawów choroby ogólnoustrojowej zwanej łuszczyca, która jest obecnie nieuleczalną przewlekłą patologią, wpływającą przede wszystkim na skórę osoby przez rodzaj formacji na niej o różnym wyglądzie, obszarze i lokalizacji obszarów różowo-czerwonej wysypki.Takie łuszczycowe płytki przypominają suche łuszczące się łuski, lekko unoszące się nad powierzchnią dotkniętej skóry. Z reguły są bezbolesne, ale swędzą. Często łączą się w duże plamy o nieregularnym kształcie, szczególnie w okolicy kolan, łokci i pośladków.

Specyficzny mechanizm występowania łuszczyca i związane z tym uszkodzenie stawów stawów nie jest znane, jednak przypuszczalnie aktywnie uczestniczy rozwój tej choroby procesy autoimmunologiczne. Również dziedziczny czynnik przeniesienia tej choroby nie jest wykluczony, ponieważ występuje dość często u osób z tej samej rodziny. Lekarze tłumaczą ataki zapalenia stawów zaostrzeniem łuszczycy patologiczną aktywacją własnego układu odpornościowego pacjenta, który poprzez działanie autoprzeciwciał wpływa i niszczy wszystkie śródstawowe elementy strukturalne. Potwierdza to skuteczność terapii immunosupresyjnej (depresyjnej odporności osobistej) stosowanej w łuszczycy.

Pourazowe

Pourazowe lub traumatyczny kostne zapalenie stawów, jak sama nazwa wskazuje, występuje w wyniku zewnętrznego lub wewnętrznego uszkodzenia tkanek stawowych kostki. W takim przypadku jednorazowe uszkodzenie stawu (silne uderzenie, upadek z wysokości) i długotrwałe wielokrotne mikrourazy otrzymywane przez osobę w trakcie aktywności sportowej lub zawodowej (ciężka praca fizyczna związana ze skokami i bieganiem) mogą być kluczowe w mechanizmie rozwoju tego rodzaju zmian artretycznych sport itp.).

Jednorazowe urazy z uszkodzeniem jednego lub więcej elementów stawu skokowego (pęknięcie torebki stawowej lub więzadeł, rozdarcie chrząstki, złamanie powierzchni kości stawowej, krwotok w jamie stawowej itp.) Prowadzą do powstania reakcji zapalnej, obrzęku stawów i tkanek okołostawowych oraz naruszenia mikrokrążenia krwi w nich . W większości przypadków, przy ogólnie korzystnym przebiegu tego patologicznego procesu i prawidłowym przeprowadzeniu środków terapeutycznych przez kilka dni, obserwuje się znaczny spadek stanu zapalnego, a po kilku tygodniach - całkowite przywrócenie stawu.

W przewlekłej mikrourazach stawu skokowego początkowo nie ma wyraźnego obrazu klinicznego procesu zapalnego i innych objawów zapalenia stawów. Niemniej jednak na pierwszy rzut oka można zaobserwować nieznaczne uszkodzenia elementów śródstawowych (chrząstki, maziówki, kości itp.), Krwotoki w jamie stawowej, uszkodzenie tkanek okołostawowych itp. W obszarze problematycznego stawu stopniowo rozwija się miejscowe zapalenie, w wyniku którego wcześniej uszkodzone tkanki zastępuje się z czasem rosnącą blizną. W końcu może to prowadzić do znacznego zmniejszenia funkcjonalności kostki.

Arthroso Arthritis

Arthroso Arthritis Staw skokowy jest złożoną patologią, która łączy objawy degeneracyjnego zniszczenia tkanek stawowych i zachodzącego w nich procesu zapalnego. Termin zapalenie stawów i stawów nie do końca poprawnie odzwierciedla istotę tej choroby, ponieważ początkowo rozwija się wyłącznie według rodzaju artroza i tylko z czasem zapalenie stawów może bezpośrednio dołączyć do niego jako powikłanie. Tak więc pod wpływem różnych negatywnych czynników na początku tej choroby dochodzi do dystroficznego przerzedzenia tkanek kostnych stawu i zniszczenia jego chrząstki, z których okresowo odrywają się małe segmenty, podrażniając błonę maziową i powodując atak bólu.

W trakcie postępu krawędzie chrząstek stawowych zaczynają sztywnieć i stają się osteofitami, które traumatyzują torebkę stawową, a następnie pobliskie tkanki miękkie (mięśnie, naczynia krwionośne, więzadła).Aby rozpocząć rozwój zapalenia stawów na tym tle, konieczna jest poważna hipotermia stawu problemowego lub penetracja jakiejkolwiek infekcji.

Przyczyny zapalenia kostki

Oto najważniejsze negatywne czynniki, które najczęściej wywołują rozwój różnych opcji stawu skokowego:

  • genetyczne predyspozycje do występowania takich chorób;
  • na zewnątrz obrażenia i wewnętrzne mikrourazy;
  • ciężki wirusowy i bakteryjny patologia;
  • zaburzenia metaboliczne;
  • aktywnie rozwija się w ciele procesy autoimmunologiczne;
  • ostry reakcje alergiczne;
  • zmiany hormonalne (w tym menopauza);
  • głęboki lub stały hipotermia;
  • płaskie stopy i inne podobne choroby nóg;
  • złe odżywianie (niedobór witamin / minerałów) lub otyłość;
  • alkoholizm i palenie;
  • ciężkie warunki fizyczne dla nóg;
  • profesjonalne sporty z nadmiernym obciążeniem kończyn dolnych;
  • problemy neurologiczne.

Objawy kostnego zapalenia stawów

Ogólnie negatywne objawy wszystkich odmian stawu skokowego wyrażają się następującymi objawami:

Przekrwienie

W ostrym przebiegu zapalenia stawów zaczerwienienie skóry na problematycznym stawie rozwija się dość szybko i jest obecne prawie stale, co wskazuje na aktywnie trwający proces zapalny. W przewlekłych zmianach artretycznych przekrwienie może nie być obserwowany przez długi czas i występuje tylko w przypadku zaostrzenia choroby lub znacznego przeciążenia kostki.

Obrzęk

Po wystąpieniu obrzęk obszar wokół artretycznego stawu skokowego zawsze zwiększa objętość, a czasem dość znacząco. Buty, które są znane osobie, stają się ciasne w umyśle, awarie odbitek z gumy do skarpet są często widoczne na skórze dolnej części nogi. Po kliknięciu obrzęku przez pewien czas widoczne są ślady depresji (dołeczki).

Hipertermia lokalna

Ze względu na szybko rozwijający się proces zapalny w stawie skokowym, miejscowy gorączka. Jednocześnie skóra nad dotkniętym stawem będzie gorąca w dotyku niż pobliskie zdrowe tkanki.

Zespół bólowy

Dotkliwość zespół bólowy w obszarze problematycznego stawu skokowego zależy przede wszystkim od pierwotnej przyczyny i stadium trwającego procesu zapalnego. Na przykład z najczęstszymi reumatoidalne zapalenie stawów najbardziej bolesni prześladują pacjentów rano (wieczorem ból znacznie ustępuje lub znika). Na początku każdej postaci zapalenia stawów bolesne odczucia przeszkadzają pacjentom tylko aktywnymi ruchami, jednak podczas postępu choroby mogą utrzymywać się w spoczynku.

Sztywność

Na początkowych etapach powstawania stawowego zapalenia stawów pacjenci mogą nie odczuwać sztywności i ograniczonej ruchomości w dotkniętych stawach. Z reguły podobne objawy pojawiają się już w późniejszych stadiach tej choroby i nasilają się wraz z postępem, aż do początku całkowitego ankyloza (patologiczne utrwalenie stawu).

Istnieją również pewne specyficzne objawy zapalenia stawów stawu skokowego, które są charakterystyczne tylko dla jego specyficznych postaci. Na przykład objawy negatywne reumatoidalne zapalenie stawów w miarę postępu choroby może rozprzestrzeniać się na płuca (zapalenie oskrzeli, zapalenie opłucnej), mięsień sercowy (zaburzenia krążenia), nerki (niewydolność nerek), narządy wzroku (zapalenie spojówek, światłowstręt) Objawy dnawe zapalenie stawów stopom często towarzyszą ataki ogólne gorączkaból pleców nadmierna potliwość, swędząca skóranaruszenie oddawania moczu itp.

Testy i diagnostyka

Dla doświadczonego artreologa diagnoza procesu zapalnego występującego w stawie skokowym w większości przypadków nie stanowi problemu, ponieważ charakterystyczne oznaki zewnętrzne tej choroby i skargi pacjenta pozwalają mu podejrzewać zapalenie stawów z dużym prawdopodobieństwem nawet na etapie wstępnego badania. Jednak w niektórych okolicznościach, aby ustalić podstawową przyczynę i wybrać odpowiednią dalszą terapię zmian w zapaleniu stawów, nawet specjalista musi wykorzystać cały arsenał badań instrumentalnych, laboratoryjnych i innych dostępnych w klinice.

Badanie podstawowe

Podczas pierwszego badania diagnosta musi uważnie wysłuchać wszystkich skarg pacjentów, zebrać dokładny wywiad medyczny, przeprowadzić badanie fizykalne, dotknąć dotkniętego stawu i ocenić jego funkcjonalność. Ponadto przydatne będzie zidentyfikowanie możliwych negatywnych objawów z innych narządów ludzkiego ciała, ponieważ niektóre rodzaje zapalenia stawów rozwijają się na tle początkowych ogólnoustrojowych, reumatycznych, zakaźnych i immunologicznych patologii.

Ankieta dla pacjenta

Podczas pierwszej rozmowy z pacjentem lekarz powinien dowiedzieć się od niego wszystkich okoliczności wystąpienia i rozwoju istniejącego bolesnego stanu stawu skokowego, a także zadać mu szereg pytań, które pomogą ustalić prawdziwą przyczynę i charakter choroby. W szczególności diagnosta powinien określić rodzaj bólu w kostce (ostry, ból, szycie itp.), Czas ich pojawienia się i czas trwania, ustalić możliwe połączenie problemów stawowych z dziedzicznymi, ogólnoustrojowymi, zakaźnymi chorobami lub wcześniejszymi urazami nóg, zidentyfikować czynniki wywołujące ból i symetrię lub asymetryczne zmiany kostki, a także inne niuanse określonego rodzaju zapalenia stawów.

Badanie fizykalne

Podczas badania fizykalnego lekarz zwraca szczególną uwagę na wygląd i konfigurację podskórną stawów stawowych i zwraca uwagę nie tylko na problematyczny staw, ale na wszystkie stawy ciała pacjenta jako całości. Z reguły podobne badanie przeprowadza się od góry do dołu z wstępnym badaniem stanu stawów skroniowo-żuchwowych, a następnie badaniem krok po kroku stawów dłoni, pleców, miednicy i nóg. Podczas takiego badania artrolog ocenia rozmiar i kształt stawów stawowych, kolor i strukturę skóry znajdującej się nad nimi, zauważa obecność lub brak obrzęku, wysypka skórna, przekrwienie, nadmierna potliwość i inne zmiany patologiczne, a także porównuje ze sobą sparowane stawy.

Palpacja

Badanie dotykowe pozwala diagnostowi zidentyfikować niewidoczny wizualnie obrzęk kostki, określić stopień bólu stawów, wykryć obecność patologicznych podskórnych guzków, strun lub innych deformacji w przestrzeni okołostawowej. Po drodze lekarz może ręcznie oszacować lokalną temperaturę skóry nad chorym stawem i porównać ją z temperaturą w tym samym obszarze drugiej nogi.

Ocena ruchomości stawowej

Na początku tego testu artrolog ocenia zakres aktywnych ruchów stawu skokowego, który sam pacjent jest w stanie wykonać podczas szukania pomocy medycznej. Ponadto musi wykonać maksymalną możliwą amplitudę ruchów obrotowych i zginająco-prostujących stawu skokowego. Następnie określa się zdolność tego stawu do wykonywania ruchów pasywnych. W tym celu lekarz, manipulując rękami, niezależnie bada maksymalną amplitudę zrelaksowanej kończyny w dotkniętym stawie skokowym, jednocześnie zauważając ból i inne negatywne odczucia, które pojawiają się u pacjenta.

Badanie innych narządów

Na końcowym etapie wstępnego badania diagnosta dokonuje ogólnej oceny czynności głównych narządów ciała pacjenta (mierzy ciśnienie krwi i puls, słucha płuc i serca, sprawdza odruchy itp.).

Analizy

Po wstępnym badaniu artrolog może przepisać pacjentowi serię testów laboratoryjnych, których wyniki pomogą mu wykluczyć lub potwierdzić obecność jakiejś formy uszkodzenia stawów.

Pełna morfologia krwi

Umożliwia wykrycie zmian w ciele o charakterze zakaźnym lub zapalnym. Na przykład w obecności ognisk infekcji takie badanie krwi na pewno pokaże leukocytoza (więcej niż 9 × 109 jednostek / l) i wzrost ESR (do 20-40 mm / h) i przy patologiach reumatycznych, ESR może wzrosnąć do 50-60 mm / h, a nawet więcej, co jest spowodowane uwalnianiem ogromnej ilości czynników zapalnych (białek ostrej fazy) do osocza.

Chemia krwi

W odniesieniu do zapalenia stawów ujawnia podwyższone stężenie bezpośrednio białek ostrej fazy zapalnej, a mianowicie: Białko C-reaktywne (powyżej 5 mg / l), haptoglobina (powyżej 2,7 g / l), fibrynogen (powyżej 4 g / l) itp. Również to badanie krwi będzie przydatne w leczeniu zapalenia stawów pochodzenia dnawego, ponieważ choroba ta charakteryzuje się wysokim poziomem w osoczu kwas moczowy (powyżej 0,42 mmol / l u mężczyzn i powyżej 0,36 mmol / l u kobiet).

Immunologiczne badanie krwi

Ten rodzaj badania krwi pozwala głównie wykryć w surowicy różne przeciwciała wytwarzane przez organizm ludzki dla różnych patologii o charakterze reumatycznym. Szczególne znaczenie w zmianach artretycznych ma wykrycie czynnik reumatoidalnyponieważ jest obecny u 80–90% wszystkich pacjentów reumatoidalne zapalenie stawów.

Badanie rentgenowskie

Radiografia zapalenia stawów pozwala potwierdzić lub obalić wstępną diagnozę zapalenia stawów, a także wykryć inne niezapalne patologie stawu skokowego lub sąsiednich tkanek. Oprócz tego należy pamiętać, że zauważalne na zdjęciu rentgenowskim zmiany w strukturze stawu mogą pojawić się kilka tygodni lub nawet miesięcy po wystąpieniu patologicznego procesu artretycznego w kostce. W związku z tym brak objawów zapalenia stawów na zdjęciu radiologicznym natychmiast po rozpoznaniu bólu w stawie skokowym nie może być wyraźnym powodem wykluczenia tej diagnozy (w tym przypadku pacjentowi przypisuje się ponowne poddanie się radiografii). Charakter zmian stawowych widocznych na zdjęciu będzie zależeć przede wszystkim od pierwotnej przyczyny zapalenia stawów i stopnia jego postępu, a zatem może się różnić. Niemniej jednak istnieją wspólne objawy dla wszystkich zmian artretycznych, które pozwalają lekarzowi zweryfikować obecność aktywności zapalnej w stawie.

Ogólne kryteria radiologiczne zapalenia stawów skokowych objawiają się takimi zaburzeniami widzenia:

  • zagęszczenie okołostawowych tkanek miękkich stawu skokowego wynikające z rozwoju obrzęku zapalnego, obrzęku błony maziowej i uszkodzenia innych elementów stawu;
  • zmniejszenie szczeliny stawowej, która zwęża się coraz bardziej w miarę niszczenia śródstawowej tkanki chrzęstnej;
  • pojawienie się postępującego okołostawowego osteoporozapowstały w wyniku ługowania soli wapnia z tkanki kostnej;
  • spłaszczenie powierzchni kości stawu, co jest konsekwencją przejścia procesu patologicznego z jamy stawu do tkanki kostnej;
  • ogniskowe lub czasem całkowite zniszczenie stawu chrząstki i deformacja jego kości.

Diagnoza MRI

W celu bardziej szczegółowego badania stawu dotkniętego zapaleniem stawów lub w celu wyjaśnienia niuansów zachodzącego w nim procesu zapalnego pacjentowi może zostać przepisany skan MRI. Ta technika diagnostyczna w porównaniu z radiografią daje dokładniejsze wyniki i pozwala lekarzowi wykryć wcześniej niewykryte problemy stawowe i okołostawowe na szczegółowych obrazach.

Między innymi MRI na zapalenie stawu skokowego pomaga wykryć:

  • obecność w jamie stawowej wysięku lub ropnych mas;
  • niewielkie deformacje w strukturze śródstawowych powierzchni chrząstki i kości;
  • zmiany patologiczne w tkankach miękkich otaczających staw;
  • zaburzenia w konfiguracji naczyń okołostawowych.

Diagnostyka ultrasonograficzna

Metoda badania ultrasonograficznego zapalenia stawów zostanie zastosowana do wykrycia nawet niewielkiej ilości patologicznego płynu w jamie stawowej, który może się w nim gromadzić we wczesnych stadiach powstawania choroby. Ponadto ultradźwięki są skuteczne w określaniu deformacji chrząstki kostnej, zagęszczania błony maziowej i wielkości przestrzeni stawowej. Ponadto, jeśli to konieczne, lekarz może zalecić ultrasonograficzną dopplerografię, która pozwoli mu ocenić stan okołostawowych naczyń krwionośnych i stopień dopływu krwi do uszkodzonego stawu.

Wspólne nakłucie

Za pomocą punkcji śródstawowej płyn stawowy jest pobierany z chorego stawu, który jest następnie badany w laboratorium pod kątem czynników patologicznych. Zwykle powinien być przezroczysty (jasnożółty), lepki, sterylny (bez żadnych) mikroorganizmy) i zawierają nie więcej niż 200 komórek / μl. W przypadku penetracji do jamy stawowej infekcji płyn maziowy z reguły staje się mętny, mniej lepki i zmienia kolor na szary lub żółto-zielony, co wskazuje na tworzenie się ropy. Znajduje się w nim również osad, w przeważającej części reprezentowany przez cząsteczki tkanek błony maziowej zniszczone przez proces zapalny i znaczny nadmiar normy komórek (na przykład, gdy ropne zapalenie stawów wskaźnik ten jest setki razy wyższy). Ponadto może być obecny patologiczny płyn maziowy Białko C-reaktywne i czynnik reumatoidalnyto zwykle wskazuje zaburzenia autoimmunologiczne.

Inne badania

W szczególnie ciężkich lub kontrowersyjnych przypadkach diagnosta może przepisać pacjenta z domniemanym zapaleniem stawów niezbędnym w jego opinii ukierunkowanymi badaniami, które ułatwią dokładną identyfikację choroby. Aby w niektórych sytuacjach dodatkowo zdiagnozować zapalenie stawów skokowych, mogą zastosować takie techniki.

Artrografia

Technikę tę przeprowadza się z wprowadzeniem specjalnie opracowanej substancji nieprzepuszczającej promieniowania do jamy stawu, co pozwala na późniejsze radiografie poprzez barwienie elementów dostawowych w celu uzyskania wyraźniejszego obrazu więzadeł, chrząstki i błony maziowej.

Badanie radionuklidowe

Ta metoda diagnostyczna polega na dożylnym podaniu pacjentowi specjalnego radiofarmaceutyku, który osiada wyłącznie w ogniskach zapalnych. Jeśli podczas dalszych badań za pomocą specjalnego sprzętu medycznego zostanie on skoncentrowany dokładnie w jamie stawu skokowego (lub dwóch), wówczas rozpoznanie zapalenia stawów uważa się za potwierdzone. Kluczową zaletą diagnostyki radionuklidowej jest możliwość wykrycia dostawowej reakcji zapalnej we wczesnych stadiach jej rozwoju.

Artroskopia

Podczas tego badania lekarz za pomocą artroskopu wkłada cienką rurkę z mini kamerą do zajętej jamy stawu, co daje mu możliwość zbadania wszystkich elementów śródstawowych. W takim przypadku skóra i najbliższa tkanka miękka, przez które przechodzi rurka urządzenia, są podatne na niewielkie obrażenia.Jeśli to konieczne, niektóre małe operacje chirurgiczne można wykonać za pomocą artroskopu.

Termografia

Podczas tego badania używana jest komora termiczna na podczerwień, która jest w stanie z lokalną dokładnością określić lokalną temperaturę dotkniętych stawów (w stanach zapalnych stawów wskaźniki będą o kilka stopni wyższe).

Densytometria

Za pomocą tej procedury przeprowadza się nieinwazyjne badanie gęstości tkanki kostnej najbliżej stawu problemowego, co umożliwia rozpoznanie jej obecności osteoporoza i jego dotkliwość.

Biopsja

Podczas tej interwencji śródstawowej przy użyciu artroskopu niewielka część dotkniętej tkanki jednego lub więcej jej elementów (chrząstki, błony maziowej itp.) Jest usuwana ze stawu problemowego i szczegółowo badana w laboratorium pod kątem obecności czynników patologicznych (kompleksy immunologiczne, moczan, bakterie itp.).

Leczenie stawowego zapalenia stawów

Im wcześniej pacjent z zapaleniem stawu skokowego zwróci się o pomoc medyczną i rozpocznie leczenie odpowiednie do jego stanu, tym większe prawdopodobieństwo pozytywnego wyniku leczenia, ponieważ wraz z postępem procesu zapalnego zmiany patologiczne we wszystkich tkankach stawowych stają się bardziej wyraźne i ostatecznie nieodwracalne. Wybierając metody terapeutyczne, lekarz koncentruje się przede wszystkim na eliminacji istniejących objawów negatywnych (zapalenie, ból itp.) I leczeniu pierwotnej przyczyny choroby (infekcja, dna moczanowa, łuszczyca itp.), ponieważ w większości przypadków jest to początkowa patologia odpowiedzialna za występowanie zapalenia stawów w kostce. Najlepsze wyniki w takiej sytuacji pokazuje kompleksowa terapia z wykorzystaniem całego niezbędnego arsenału leków i technik nielekowych.

Ogólnie leczenie stawu skokowego powinno mieć na celu osiągnięcie następujących celów:

  • początkowa ulga w istniejącym procesie zapalnym i eliminacja bólu;
  • normalizacja śródstawowego mikrokrążenia krwi i krążenie krwi w tkankach okołostawowych;
  • wymuszając regenerację tkanek stawowych uszkodzonych przez zapalenie stawów;
  • zwiększyć elastyczność i siłę ścięgien i wiązadeł kostek;
  • eliminacja nierównowagi mięśni wokół kostki;
  • przywrócenie funkcji stawu skokowego i amplitudy jego ruchów;
  • tworzenie fizjologicznie poprawnego stereotypu chodzenia u pacjenta;
  • zapobieganie przeciążeniu czynnościowemu, urazom i patologiom zapalnym tego stawu.

W ostrym okresie zapalnym stawu skokowego ważne jest również zapewnienie stawowi problemowemu maksymalnego odpoczynku, aż do leżenia w łóżku. Jeśli z różnych przyczyn (praca, nauka itp.) Nie można w ten sposób zabezpieczyć galenostopu, wówczas stosuje się inne metody unieruchamiania go (elastyczne opatrunki, specjalne bandaże itp.). Ponadto podczas chodzenia zaleca się pacjentowi stosowanie dodatkowego podparcia (trzciny, kuli), które pomoże uwolnić część obciążenia z uszkodzonego stawu.

Lekarze

Specjalizacja: artrolog / ortopeda / reumatolog / traumatolog

Davletshin Marat Raisovich

1 recenzja 700 rub.

Sambatov Bair Gatapovich

2 recenzje1650 rub.

Shin Vladimir Fedorovich

2 recenzje2000 rubli więcej lekarzy

Leki

MeloksykamDiklofenakAnalginDeksametazonTeraflexKetoprofenKońcowy żelPaprykaDolarnBetametazonPrednizonActoveginAlflutopNeurovitanMilgammaMetotreksatCyklosporynaAzytromycynaCefotaksymKolchicyna

Farmakoterapia negatywnych objawów wspólnych dla wszystkich zapalenia stawów z reguły odbywa się przy użyciu takich środków terapeutycznych:

NLPZ

NLPZ są zwykle przepisywane jako leki ogólnoustrojowe (Meloksykam, Diklofenak, Ketoprofen, Ibuprofen itp.) i lokalne fundusze (Fastum, Końcowy żel, Papryka, Viprosal In itp.), którego efektem jest zmniejszenie aktywności zapalnej i wyeliminowanie bólu.

Środki przeciwbólowe

Leki o działaniu przeciwbólowym (Run Ball, Analgin, Dolarn itp.) stosuje się w celu wyeliminowania bólu przy niskiej skuteczności podobnego działania NLPZ.

Glukokortykoidy

Za pomocą hormonów ogólnoustrojowych (Prednizon; Betametazon; Deksametazon itp.) najczęściej stosuje się, jeśli NLPZ są nieskuteczne pod względem działania przeciwzapalnego.

Czynniki metaboliczne

Leki z różnych grup leków (Actovegin, Theonicol, Dialipon itp.) są przepisywane w celu normalizacji mikrokrążenia krwi w problematycznym stawie i krążeniu krwi wokół niego.

Chondroprotektory

Leki o właściwościach chondroprotekcyjnych (Alflutop, Synarta, Teraflex itp.) są w stanie zatrzymać destrukcyjny proces patologiczny w odniesieniu do chrząstki stawowej i przywrócić ich uszkodzoną strukturę.

Witaminy

W przypadku zapalenia stawów szczególnie przydatne są witaminy z grupy B (Neurovitan, Milgamma, Neurobeks itp.), ponieważ znacznie poprawiają procesy metaboliczne i mają działanie neurotroficzne.

Preparaty mineralne

Leki zawierające wapń i witaminę D3 (Wapń D3 Nycomed, Calcemin itp.) przyczyniają się do wzmocnienia śródstawowych i okołostawowych tkanek kostnych, zapobiegając rozwojowi osteoporoza.

Leczenie pierwotnej przyczyny stawu skokowego może wymagać następujących leków:

Leki immunosupresyjne

Leki immunosupresyjne stosowane w autoimmunologicznej naturze zapalenia stawów (Metotreksat, Cyklosporyna, Leflunomid itp.) mają na celu zmniejszenie patologicznej aktywności odporności pacjenta, a tym samym zatrzymanie procesu zapalnego.

Antybiotyki

Antybakteryjne środki terapeutyczne (Azytromycyna, Cefotaksym, Ofloksacyna itp.) są przepisywane głównie na bakteryjne zapalenie stawów (w tym ropne), ponieważ mogą niszczyć patogenne mikroorganizmy, które powodują zapalenie w stawie.

Leki przeciw dnie moczanowej

Ukierunkowane działanie leków przeciwdoutowych (Kolchicyna, Allopurinol, Santuril itp.) pozwala im tłumić ataki dny spowodowane nadmiarem kwasu moczowego i zmniejszać stężenie moczanów w organizmie człowieka.

Oprócz wszystkich powyższych leków lekarz prowadzący może zalecić pacjenta z zapaleniem stawu skokowego i innymi lekami, które jego zdaniem będą konieczne w konkretnym przypadku. Na przykład mogą to być inhibitory pompy protonowej (Pantoprazol, Rabeprazol itp.), zapobiegając negatywnemu wpływowi NLPZ na błonę śluzową przewodu pokarmowego, probiotyki (Linex, Bifidumbacterin itp.), które zapobiegają rozwojowi jelit dysbioza z antybiotykoterapią i innymi lekami.

Procedury i operacje

Następujące metody leczenia są najczęściej stosowane jako ułatwiające przebieg zapalenia stawów stawu skokowego:

Magnetoterapia

Pod wpływem specjalnego pola magnetycznego zmniejsza się stan zapalny i obrzęk tkanek miękkich w obszarze stawu problemowego oraz poprawia się w nim krążenie krwi, co ma korzystny wpływ na przyspieszenie metabolicznych procesów wewnątrzkomórkowych i przyczynia się do najszybszego przywracania wcześniej uszkodzonych elementów stawu. Zwykle oczywiście magnetoterapia składa się z 10-15 codziennych procedur, trwających około 15 minut.

Elektroforeza lekowa

Wysoką pozytywną skuteczność tej techniki w odniesieniu do leczenia zapalenia stawów osiąga się dzięki połączonemu działaniu prądu elektrycznego i stosowanych z nim leków (na przykład glukokortykoidy, środki przeciwbólowe itp.), ponieważ środek terapeutyczny wprowadzany przez skórę przez elektrody może wnikać głęboko w jamę stawową. Jedna taka procedura elektroforeza trwa około 20 minut i jest przeprowadzany średnio 10-12 razy.

Terapia UV

Przeprowadzane za pomocą specjalnego aparatu promieniowanie ultrafioletowe powłoka na problematycznym stawie zwiększa miejscową funkcję ochronną tkanek miękkich i niszczy chorobotwórcze mikroorganizmy. Ponadto promienie UV mają działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i regenerujące na objawy zapalenia stawów. Przebieg takiej terapii może wynosić od 5 do 10 sesji, z których każda trwa od 3 do 10 minut.

Laseroterapia

Kierunkowe światło lasera pomaga znacznie poprawić mikrokrążenie krwi w zapalonym stawie, aktywować miejscowo odporność i stymulować procesy odzyskiwania w uprzednio dotkniętych tkankach stawowych. Leczenie laserowe będzie wymagało 5-7 zabiegów trwających 5-20 minut (w zależności od charakteru i intensywności promieniowania).

Terapia UHF

Stosując oscylacje elektromagnetyczne o ultrawysokiej częstotliwości, można rozszerzyć naczynia krwionośne okołostawowe i dostawowe, a tym samym zwiększyć liczbę czynników immunologicznych wchodzących w ognisko zapalne. Również Terapia UHF w stanie stymulować regenerację uszkodzonej struktury chrząstki, co jest niezwykle ważne w okresie rehabilitacji. Jedna sesja takiego leczenia trwa 5-10 minut, a ogólny kurs obejmuje 10-15 procedur.

Terapia parafinowa

Metoda ta opiera się na efektach termicznych parafiny, która w postaci stopionej jest nakładana na ból stawów jako rodzaj kompresu. Ze względu na jego działanie w tkankach okołostawowych zauważalnie poprawia się przepływ krwi, co pośrednio zmniejsza napięcie mięśni i ból. W sumie 10-12 procedur terapia parafinowatrzymając kompres parafinowy na kostce przez 30-60 minut.

Hydromasaż

Ta procedura jest jedną z odmian masażu wykonywanego przy użyciu strumienia wody pod ciśnieniem. Sam w sobie hydromasaż pomaga złagodzić skurcze mięśni wokół stawu skokowego, poprawia ukrwienie i zmniejsza obrzęk okołostawowy. Średnio kurs masażu wodnego składa się z 10-12 zabiegów trwających 8-10 minut.

Terapia ruchowa

Celem ćwiczeń terapeutycznych w zapaleniu stawów stawu skokowego jest stymulacja aparatu więzadłowo-mięśniowego w tym obszarze, zwiększenie elastyczności stawu i przywrócenie jego pełnej ruchomości. Kompleks ćwiczeń na kostkę składa się głównie z prostowników zginających i ruchów obrotowych stopy, które należy wykonywać ostrożnie ze stopniowym wzrostem obciążeń. Aby zacząć Terapia ruchowa Powinno to nastąpić po ustąpieniu ostrego procesu zapalnego, a w przyszłości ćwiczyć go przez długi czas (od kilku miesięcy).

Interwencja chirurgiczna stawu skokowego jest wskazana tylko w skrajnie zaniedbanych sytuacjach z nieodwracalnymi zmianami w tkankach dostawowych, a także w przypadkach absolutnej nieskuteczności wcześniej stosowanych środków medycznych i nielekowych na tle szybkiego postępu choroby. Najczęściej na stawie skokowym wykonywane są następujące operacje chirurgiczne:

Synowektomia

Ta operacja jest wskazana w przypadku często nawracającego zapalenia stawów o ciężkim przebiegu, które znacznie zakłócają życie i / lub pracę pacjenta. Podczas swojego zabiegu chirurg częściowo lub całkowicie wycina błonę maziową dotkniętą zapaleniem, które jest głównym źródłem wysięku i wszystkich późniejszych wewnątrz-stawowych zjawisk destrukcyjnych w jamie stawowej.Taki zabieg chirurgiczny może znacznie zmniejszyć intensywność istniejącego procesu zapalnego i zminimalizować prawdopodobieństwo jego rozwoju w przyszłości. Obecnie synowektomia Odbywa się to głównie za pomocą artroskopu, co zmniejsza zachorowalność tej manipulacji i skraca okres rehabilitacji pooperacyjnej pacjenta.

Artroplastyka

Operację tę wykonuje się z częściowym zniszczeniem chrząstki stawowej, więzadeł i kości. Podczas tej operacji usuwane są wszystkie wcześniej uszkodzone lub już martwe tkanki stawu skokowego, a następnie zastępowane przez własne tkanki pacjenta, tkanki dawcy lub materiały syntetyczne o podobnej strukturze. Poprawnie wykonane artroplastyka zapobiega patologicznej fuzji (ankyloza) różne wewnętrzne powierzchnie złącza w jedną całość i przywracają jego funkcjonalność.

Endoprotetyka

Istotą tej techniki chirurgicznej jest selektywne lub całkowite usunięcie wadliwych tkanek stawu skokowego (w tym jego powierzchni kości), a następnie wszczepienie pełnego sztucznego endoprotezywykonane indywidualnie dla każdego pacjenta ze związków polimerowych, metalu lub innych odpowiednich materiałów. Podobnie jak w poprzednim przypadku, taka operacja ma na celu przywrócenie funkcji stawu i zapobieganie rozwojowi stanu zapalnego w nim w przyszłości.

Artrodeza

Operacje tego typu zwykle wykonuje się na ostatnim etapie postępu zapalenia stawów, kiedy chrząstka stawu jest prawie całkowicie zniszczona. Ortodeza (artrodeza) jest wykonywana przez ostateczne usunięcie wszystkich tkanek chrzęstnych z jamy stawu, bliskie zbliżenie powierzchni stawowych kości i ich sztywne zamocowanie za pomocą specjalnych szpilek w najbardziej fizjologicznej pozycji. Po złożeniu tkanki kostnej staw skokowy traci funkcję motoryczną, ale pozwala na poruszanie się dość dobrze, bez odczuwania bólu.

Leczenie środkami ludowymi

Leczenie zapalenia stawu skokowego w domu nie może znacząco wpływać na postęp tej choroby i dlatego przy pierwszych oznakach jej rozwoju należy jak najszybciej szukać wykwalifikowanej pomocy. Niemniej jednak możliwe jest nieznaczne zmniejszenie negatywnych objawów zapalenia stawów za pomocą tradycyjnej medycyny zewnętrznej, która na zalecenie lekarza powinna być stosowana w połączeniu z tradycyjnymi metodami leczenia.

Olej jodłowy

W stosunku jeden do jednego zmieszaj olej jodłowy z dowolnym kosmetycznym olejem neutralnym i w razie potrzeby wetrzyj tę mieszaninę w skórę wokół kostki. Ponadto można użyć oleju jodłowego do przygotowania kąpieli stóp, dodając 5-6 kropli do miski ciepłej (bliżej gorącej) wody.

Kapusta

Przełóż jeden lub dwa arkusze świeżej (najlepiej młodej) białej kapusty przez maszynę do mięsa, po czym nałóż powstałą zawiesinę w obfitej warstwie na bandaż z gazy złożony z 3-4 warstw i owiń zapalonym stawem skokowym. Owiń nogę ręcznikiem na górze i przytrzymaj kompres przez 2-4 godziny.

Pąki brzozy

Wymieszaj około 400 gramów świeżych (świeżo zebranych) pąków brzozy z 800 gramami masła i umieść je w glinianym garnku lub innym odpowiednim pojemniku. Dokładnie zamknij pokrywę, włóż do piekarnika rozgrzanego do 50-60 stopni i gotuj na wolnym ogniu przez około 20-24 godzin. Po tym czasie ostrożnie wykręć olej, dodaj szept kamfory w proszku i pozwól mu ostygnąć. W przyszłości przechowuj powstałą maść w szczelnym pojemniku w chłodnym miejscu i używaj jej jako zgrubienia stawów przed snem.

Ziemniak

Weź zielonego ziemniaka, umyj go i zmielić razem ze skórką w maszynce do mięsa. Wyciśnij trochę nadmiaru płynu i trzymaj kleik ziemniaczany w gorącej wodzie przez 20-30 minut. Następnie owinąć kostkę kilkoma warstwami bandaża i położyć na niej gorącą masę ziemniaczaną, stopniowo owijając ją tym samym bandażem. Owiń nogę polietylenem na górze, a następnie ciepłą szmatką i przytrzymaj kompres, aż ostygnie.

Musztarda

Wymieszaj suchą musztardę w objętości 100 gramów z 200 gramami soli morskiej (w przypadku jej braku dopuszczalne jest stosowanie jodowanej) i podziel mieszaninę na trzy części, co potrwa przez następne trzy dni. Następnie rozpuść mały kawałek parafiny w łaźni wodnej i dodaj do niej jedną część mieszaniny musztardy i soli. Szybko nałóż tę kompozycję na skórę na obolały staw skokowy i owiń ją bandażem lub innym materiałem, aby poprawić efekt.

Pokrzywa

Wlej wcześniej wymaganą ilość świeżych liści pokrzywy, posiekaną nożem, zalej niewielką ilością gorącej wody i pozwól im zaparzyć przez 3-4 godziny. W przyszłości weź napar z pokrzywy namoczony w kawałku opatrunku z gazy i owiń go wokół zapalnego stawu. Ten opatrunek powinien być wykonywany codziennie i noszony na nodze przez 2-3 godziny.

Akacja

Wlej 100 gramów świeżo pokrojonych kwiatów akacji do szklanego pojemnika z ciasno przylegającą pokrywką, zalej je 100 ml 70% alkoholu i pozostaw na 8 dni w ciemnym miejscu. Po starannym wykręceniu i odcedzeniu surowców roślinnych przenieś płyn do innego zamkniętego szklanego pojemnika i przechowuj w ciemnym miejscu. W przypadku ataków zapalenia stawów obficie zwilżyć staw za pomocą tej nalewki i dokładnie przetrzeć nią skórę.

Miód i cynamon

W równych proporcjach weź naturalny miód i zmielony cynamon i mieszaj je, aż uzyskasz jednorodny kleik. W przyszłości, przy każdym użyciu, rozgrzej wymaganą ilość tej mieszaniny w łaźni wodnej, a następnie pocieraj ją na problematycznym stawie przez 15-20 minut ze wszystkich stron. Możesz wzmocnić efekt tego narzędzia, nakładając ciepły opatrunek na wierzch.

Otręby i sól

Wlej kilogram otrębów zbożowych do garnka z 3-4 litrami wrzącej wody i gotuj na wolnym ogniu przez 15 minut. Następnie, aż do ogrzania, ostudź pod pokrywką, ostrożnie wyciśnij suchą pozostałość i przefiltruj ciecz gazą. Wlej do niej 100 gramów soli morskiej, rozpuść ją mieszając i użyj tej mieszaniny jako kąpieli stóp.

Igły

W odpowiednim pojemniku (umywalka, wiadro) włóż młode gałęzie drzew iglastych (świerk, jodła, sosna), zalej je wrzącą wodą, a następnie ochłodź do około 37 ° C. Bezpośrednio przed snem zanurz swoje artretyczne stopy w sosnowej łaźni na 15-20 minut, poklep je czystą szmatką, załóż ciepłe skarpetki i idź spać.

Zapalenie stawów stóp i stóp

Dość często łączy się z zapaleniem stawów stawu skokowego zapalenie stawów stopy, który łączy grupę patologii zapalnych o ostrym lub przewlekłym przebiegu, które występują w stawach stawowych podudzi, a mianowicie w palcach, śródstopiu i stadzie. Wśród patologicznych odmian zapalenia stawów o tej lokalizacji najczęściej diagnozuje się pourazowy, dnawy, reumatoidalne i zakaźny formy. Wszystkie z nich charakteryzują się ogólnymi objawami negatywnymi, wyrażonymi przez ból śródstawowy, obrzęk okołostawowy, a także ograniczoną ruchomość i deformację jednego lub więcej stawów stopy. Lekarze przypisują zapalenie stawów palców znaczącym chorobom społecznym, ponieważ często powoduje utratę zdolności do pełnego poruszania się.

Zapalenie stawów stóp i stóp

Ludzka stopa jest jedną z najważniejszych anatomicznych i funkcjonalnych jednostek układu mięśniowo-szkieletowego, spełniającą wiele ważnych funkcji i doświadczającą ogromnych obciążeń dynamicznych i statycznych. W szczególności odpowiada za pionową pozycję i równowagę ludzkiego ciała podczas chodzenia i biegania, odgrywa rolę pewnego rodzaju mechanizmu popychającego i sprężynującego, odpowiada za refleksologiczne połączenia z różnymi wewnętrznymi układami reszty ciała.Naruszenie funkcjonalności nawet jednego dużego palca, wynikające z artretycznego zapalenia stawu, może prowadzić do powstawania innych problemów stawowych w nodze, miednicy i plecach. Z tego powodu leczenie zapalenia stawów dużego palca u nóg i innych stawów stopy powinno być zakończone i przeprowadzone na czas.

Przyczyny zapalenia stawów stóp

Proces zapalenia małych stawów stopy może wystąpić niezależnie lub rozwinąć się na tle ciała pacjenta metaboliczny, zakaźny, autoimmunologiczny i inne choroby. Dość często w etiologii tego zapalenia stawów istnieje bezpośredni związek z wcześniej otrzymanymi obrażeniami (skręcenia, stłuczenia, zwichnięcia itp.), A między urazem a stanem zapalnym stawów upływa dość dużo czasu. W przypadku rany penetrującej lub otwartego złamania stopy proces zapalny w stawach może rozpocząć się w wyniku bezpośredniego wniknięcia infekcji do jamy stawowej. W niektórych przypadkach tę patologię poprzedza chroniczna mikrotraumatyzacja palców stóp (niektóre sporty, ciasne niewygodne buty, balet itp.).

Reaktywna postać zapalenia stawów stóp często występuje po zakażeniach wirusowych, grzybiczych, pasożytniczych lub mikrobiologicznych. W historii takich pacjentów z reguły istnieją oznaki wcześniejszego zapalenia stawów grypa, czerwonka, zapalenie migdałków, rzeżączka, zapalenie płuc lub inne choroby zakaźne, których czynniki patologiczne wnikają do jamy stawowej z przepływem krwi. W niektórych sytuacjach infekcja jest wprowadzana do stawów stopy drogą limfatyczną z blisko położonych ognisk septycznych (wrzeukąszenia zwierząt lub owadów, zapalenie kości i szpiku, różyczkizainfekowane skaleczenia i rany itp.).

Dokładna etiologia reumatoidalnej różnorodności artretycznego uszkodzenia stopy nie została jeszcze ustalona, ​​jednak w tym przypadku najbardziej wiarygodną wersją wystąpienia takiej choroby jest reakcja autoimmunologiczna, która niszczy tkanki stawowe z powodu tworzenia atypowych kompleksów immunologicznych w ciele pacjenta. Z kolei dnawe zapalenie stawów stawów stopy objawia się z powodu osadzania się moczanów w ich jamie (kryształki soli kwasu moczowego), które uszkadzają tkanki śródstawowe. Częstymi czynnikami wyzwalającymi zapalenie stawów są: nadwaga, starość, duże obciążenia nóg, hipotermiapalenie / alkoholizm, cukrzyca, stany niedoboru odporności itp.

Objawy zapalenia stawów stóp

Wszystkie zapalenie stawów stopy, które różni się etiologią i lokalizacją, charakteryzuje się szeregiem wspólnych negatywnych objawów, takich jak: ból o różnym nasileniu, obrzęk w obszarze stawu problemowego, dezorganizacja jego funkcjonalności i całej stopy jako całości, lokalna hipertermia i przekrwieniedeformacja wyglądu. W większości przypadków obrzęk tkanek miękkich i ból stawów są stale obecne, nasilane podczas ćwiczeń (chodzenie / bieganie) i ustępują nieco po długim odpoczynku. Ruchom palców często towarzyszą określone kliknięcia i / lub chrupanie. Upośledzona ruchliwość stopy jest najczęściej spowodowana silnym bólem, ale może być również konsekwencją destrukcyjnych procesów w stawach. Oprócz tego niektóre odmiany zapalenia stawów charakteryzują się również własnymi charakterystycznymi objawami tylko dla nich.

Tak więc w przypadku reumatoidalnej postaci zapalenia stawów ból stawów zwykle nasila się rano i słabnie po południu. Również w godzinach porannych dotknięte stawy wyglądają na bardziej spuchnięte, a ruchy stopy / palców są podawane pacjentowi z wielką trudnością (sztywność poranna) Podczas poruszania się na nogach odczuwa się ból u podstawy palców. Mogą pojawić się bolesne dystalne powierzchnie podeszew stóp. kalus. Z powodu zmniejszenia dopływu krwi skóra nad bolesnymi stawami staje się cieńsza i sucha, mięśnie stóp stopniowo zanikają. Przedłużony i / lub aktywny postęp reumatoidalnego zapalenia stawów wywołuje stabilne odkształcenie palców, które najczęściej uzyskują wygląd przypominający młotek lub pazur.

Najpierw pojawia się zapalenie stawów pochodzenia łuszczycowego, a następnie nasila się w okresie aktywnego rozwoju łuszczyca, który charakteryzuje się dynamicznym rozprzestrzenianiem się objawów skórnych choroby (płytki łuszczycowe). Palce z takim zapaleniem stawów są głównie narażone na osiowe zapalenie z uszkodzeniem wszystkich stawów, przez co wyglądają jak kiełbasy. Skóra na problematycznych stawach nabiera szkarłatno-cyjanotycznego koloru i może się odklejać. W większości łuszczycowe zapalenie stawów atakuje asymetrycznie małe stawy stopy, to znaczy zapalenie stawów obserwuje się tylko na jednej nodze lub na różnych palcach obu nóg. Poranna sztywność jest zwykle nieobecna, ale funkcja zginania i przedłużania stawów w stopie jest najczęściej zaburzona.

Na zapalenie stawów z dna moczanowa najbardziej typowe jest zapalenie stawów dużego palca, które cierpi przede wszystkim. Objawy kliniczne w tym przypadku są związane z atakami dnawymi i objawiają się nagłym ostrym atakiem bólu, ostrym obrzękiem stawów, zmianą koloru skóry na jaskrawoczerwoną, lokalną hipertermią. Takie wybuchy choroby z reguły trwają kilka dni, a następnie szybko ustępują do następnego ataku dna moczanowa. W tkance tłuszczowej i pod skórą w obszarze problematycznych stawów często tworzą się bezbolesne guzki (tofus) o średnicy do 1-2 cm, które są skupiskami kryształów kwasu moczowego. W okresie kolejnego zaostrzenia tofus może przebić się i wydzielać białą masę zsiadłej konsystencji.

Diagnoza zapalenia stawów stóp

Przed leczeniem zapalenia stawów stawów stopy konieczne jest skonsultowanie się ze specjalistą (artologiem, ortopedą, reumatologiem) w celu ustalenia dokładnej diagnozy, ponieważ niektóre rodzaje zapalenia stawów wymagają specjalnego leczenia pierwotnej choroby. Podczas badania diagnostycznego lekarz zwraca uwagę na historię pacjenta, porównuje występowanie zapalenia stawów z ostrymi / przewlekłymi chorobami występującymi u pacjenta i innymi czynnikami ryzyka zapalenia stawów. Uwzględniono również symetrię uszkodzenia stawów, charakter bólu, obecność deformacji, objawy pozastawowe i inne oznaki uszkodzenia stawów. W razie potrzeby pacjentowi zostaje przydzielona konsultacja ze specjalistami (immunologiem, traumatologiem, alergologiem itp.).

Zestaw procedur diagnostycznych koniecznie obejmuje badanie rentgenowskie stopy / palce, a dzięki niskiej zawartości informacji mogą one dodatkowo wykonywać USG i / lub MRI małe stawy nóg. Różne badania krwi pomogą zidentyfikować typowe markery tego lub innego rodzaju zapalenia stawów (białko C-reaktywne, wysoki kwas moczowy, czynnik reumatoidalny itp.). Badanie płynu maziowego pobranego przez nakłucie chorego stawu pomoże również wyjaśnić diagnozę, ponieważ potwierdzi lub zaprzeczy obecność infekcji lub innego czynnika patologicznego bezpośrednio w jamie stawu.

Leczenie zapalenia stawów

Leczenie zapalenia stawów małych stawów stopy zwykle wymaga leczenia objawowego (złagodzenie objawów negatywnych) i etiopatogenetycznego (eliminacja choroby początkowej), zestawu środków fizjoterapii i rehabilitacji, a czasem interwencji chirurgicznej.We wszystkich przypadkach pacjent ze zmianami zapalnymi stopy musi zostać wykluczony z urazu i znacznie ograniczyć obciążenie obolałej nogi. W ostrej fazie ciężkiego zapalenia stawów unieruchomienie całej stopy odbywa się za pomocą odlewów gipsowych, a także ruchów o kulach.

W przypadku wszystkich rodzajów zapalenia stawów stóp, w celu zmniejszenia reakcji zapalnej i bólu, przede wszystkim przepisywane są leki z grupy do wstrzykiwań, doustne i lokalne NLPZ. Po zdiagnozowaniu zakaźnego zapalenia stawów ćwiczą antybiotykoterapiamające na celu zniszczenie chorób chorobotwórczych mikroorganizmy. W niektórych przypadkach stosowanie hormonalnych środków terapeutycznych (glukokortykoidy), leki przeciw dnie moczanowej i leki immunosupresyjne. Na etapie odzyskiwania leczenia są one przepisywane chondroprotektorywitaminy / minerały fizjoterapia (laseroterapia, elektroforeza, terapia UHF, magnetoterapia, hydromasaż itp.) oraz ćwiczenia fizjoterapeutyczne.

Przy przedłużonym postępie zapalenia stawów stóp, które spowodowało wyraźne zmiany w strukturze jego małych i średnich stawów, można je wykonać artroplastyka lub artroplastyka tkanki śródstawowe. Podczas formowania stabilnego odkształcenia palców kończyn dolnych są czasami wymagane amputacja. Po każdej terapii zapalenia stawów stóp, w tym leczeniu zapalenia stawu palca dużego, pacjent powinien zwrócić szczególną uwagę na wybór butów. Powinien być wygodny i luźny, z twardą podeszwą i niskimi obcasami. Nie będzie zbyteczne stosowanie różnych urządzeń ortopedycznych do nóg, takich jak podparcie łuku, wkładki, pięty itp.

Zapobieganie

Jednak rozwojowi zapalenia stawów stawu skokowego, podobnie jak każdej innej patologii stawów, łatwiej jest zapobiegać niż leczyć samą chorobę i jej powikłania. Niestety niektóre odmiany tej choroby (na przykład łuszczyca lub nieletni zapalenie stawów) jest praktycznie niemożliwe do uniknięcia, ponieważ ich pierwotne przyczyny i mechanizmy powstawania nie zostały jeszcze dokładnie określone. Niemniej jednak szereg środków zapobiegawczych może znacznie zmniejszyć prawdopodobieństwo większości zmian artretycznych.

Aby zapobiec zapaleniu stawu skokowego, przestrzegaj następujących zasad:

  • zawsze staraj się utrzymać optymalną masę ciała, ponieważ otyłość zwiększa obciążenie stawów;
  • jeść różnorodnie i w pełni, wybierając żywność w oparciu o zasadę „właściwego odżywiania” (witaminy, minerały itp.);
  • ograniczyć nadmierną aktywność fizyczną w stosunku do kończyn dolnych;
  • regularnie uprawiaj sport amatorski, ponieważ odpowiednie ćwiczenia fizyczne pomogą wzmocnić mięśnie nóg i poprawić krążenie krwi w nogach;
  • traktuj wszystko terminowo i dokładnie zakaźny, alergiczny, zapalny i inne choroby ogólnoustrojowe;
  • unikaj urazów, w tym trwałej mikrourazu podczas uprawiania sportu;
  • nie pozwól hipotermia i przedłużone przeciążenie kostki;
  • w razie potrzeby użyj akcesoriów ortopedycznych do nóg (buty, wkładki itp.);
  • porzuć tytoń i alkohol;
  • chroń swoje ciało przed stresem i wyczerpanie nerwowe.

U dzieci

Najczęstszymi przyczynami zapalenia stawów kostnych u dzieci są urazy, zaburzenia metaboliczne i infekcje ogólnoustrojowe utrzymujące się w tym obszarze nóg. Z reguły zapalenie stawu stawu skokowego w tym wieku obserwuje się w zimnych porach roku, gdy odporność dziecko jest osłabione i szczególnie podatne na negatywne skutki zewnętrzne i wewnętrzne.Na początku rozwoju zapalenia stawów młodzi pacjenci zwykle odczuwają pogorszenie ogólnego samopoczucia na tle wzrostu temperatury, a zatem dość często nie potrafią jasno wyjaśnić, czym się najbardziej martwią. W takich przypadkach rodzice powinni być bardzo ostrożni i ostrożni i natychmiast skontaktować się ze swoim pediatrą przy pierwszych objawach procesu zapalnego pojawiającego się w stawie (obrzęk, ból itp.).

Zasady i metody leczenia kostnego zapalenia stawów u dzieci są zasadniczo identyczne z leczeniem podobnej choroby u dorosłych, ale w tej sytuacji lekarz musi wziąć pod uwagę dalszy rozwój chrząstki kostnej, tkanki łącznej, mięśni i innych tkanek w młodym ciele. Większość zapalenia stawów, które rozwinęło się w dzieciństwie z terminowym wykryciem i właściwym leczeniem, można leczyć zachowawczo bez żadnych komplikacji w teraźniejszości lub negatywnych konsekwencji w przyszłości. Niemniej jednak nie można samodzielnie leczyć stanów zapalnych stawów i / lub pozostawiać takich chorób bez należytej uwagi.

W czasie ciąży

Przyczyną zapalenia stawu skokowego u kobiet w ciąży mogą być te same czynniki patologiczne, które wywołują rozwój tej choroby u innych grup ludzi. Jednocześnie w czasie rodzenia dziecka ciało kobiety przechodzi szereg zmian, które przyczyniają się do artretycznego uszkodzenia stawów nóg.

Wzrost obciążenia

Ze względu na wzrost płodu i własnej tkanki tłuszczowej podczas ciąży masa ciała kobiety wzrasta dość szybko o 10, a nawet więcej kilogramów, co nie może wpłynąć na funkcjonowanie układu mięśniowo-szkieletowego. W tym przypadku największe obciążenie spada na odcinek lędźwiowy kręgosłupa i stawów kończyn dolnych. W niektórych przypadkach po prostu nie mają czasu, aby przystosować się do nadwagi i zareagować na nią deformacją chrząstki stawowej i zwężeniem przestrzeni stawu kostnego, co powoduje zapalenie stawów. Przede wszystkim narażone są na to kobiety w ciąży mnogiej i początkowo z nadwagą.

Zmiany hormonalne

Ciąża sama w sobie znacząco zmienia ogólne tło hormonalne kobiety i, między innymi, przyczynia się do produkcji takiego hormonu, jak relaksin. Jego podstawową funkcją jest rozluźnienie chrząstki i aparatu więzadłowego w stawie łonowym kości miednicy, co ułatwia poród i zapobiega powstawaniu urazów u noworodka. Jednak relaksin, którego poziom w czasie ciąży jest 10 razy wyższy niż normalnie, wpływa nie tylko na tkankę miednicy, ale także na wszystkie stawy w ogóle. Oczywiście w połączeniu ze zwiększającym się obciążeniem kończyn dolnych może to prowadzić do rozwoju stawu skokowego.

Niedożywienie

Płód rosnący w ciele matki zajmuje wiele witaminy i minerały, które są mu niezbędne dla pełnego rozwoju własnego ciała, w szczególności chrząstki i tkanki kostnej. Jeśli te pierwiastki w wystarczających ilościach nie dostaną się do ciała matki z jedzeniem, bardzo prawdopodobne jest, że wpłynie to negatywnie na jej stawy stawowe. W tym przypadku cierpią na to stawy ciężarnej, które są obciążone w największym stopniu (dolna część pleców, kolana, kostka, stopa).

Należy pamiętać, że leczenie zapalenia stawów nóg (stopy, kostki itp.) Podczas ciąży najlepiej odbywać się bez stosowania leków ogólnoustrojowych szkodliwych dla płodu (NLPZ, glukokortykoidy, antybiotyki itp.). W takiej sytuacji tylko właściwy artrolog ma prawo przepisać lek i inną terapię we współpracy z wiodącym ginekologiem w ciąży.

Dieta stawów

Dieta stawów

  • Wydajność: Efekt gojenia po 2-6 miesiącach
  • Daty: 2-6 miesięcy
  • Koszt produktu: 1780-1880 rubli tygodniowo

Dieta na zapalenie stawów kostkowych powinna być przepisywana tylko przez lekarza prowadzącego, zgodnie z podstawową przyczyną rozwoju stanu zapalnego, ponieważ niektóre odmiany tej choroby (na przykład dnawe zapalenie stawów stopy i nogi) wymagają osobnej diety. Jednocześnie odżywianie terapeutyczne wraz z leczeniem farmakologicznym i nielekowym ma oczywiście korzystny wpływ na dotknięte stawy i przyczynia się zarówno do usuwania negatywnych objawów artretycznych, jak i do ogólnej poprawy samopoczucia pacjenta. Ogólnie każdy dieta stawów Powinien obejmować te pokarmy, które będą sprzyjać zmniejszeniu stanu zapalnego w stawie, wzmacniając mięśnie i otaczające je tkanki oraz usprawniając procesy metaboliczne.

Ogólne zasady dla wszystkich takich diet są następujące:

  • częste (4-6 razy dziennie) posiłki z małych porcji jedzenia;
  • zdrowe gotowanie żywności (obróbka parowa, gotowanie, pieczenie);
  • witaminizacja / mineralizacja organizmu;
  • wzrost ilości spożywanego płynu dziennie (oczyszczona woda, wywary ziołowe, naturalne soki);
  • wykluczenie wysokokalorycznej i szkodliwej żywności z diety;
  • ograniczenie tłustej (z wyjątkiem ryb) żywności;
  • znaczące zmniejszenie spożycia soli.

W przypadku przewlekłego przebiegu zapalenia stawów pacjentowi zaleca się, aby w stałym okresie remisji zorganizował dla siebie 2 razy w miesiącu wyłącznie dni owocowo-warzywne, podczas których można spożywać tylko surowe owoce i warzywa. Pomaga mu to rozładować swój metabolizm i wzbogacić ciało w sole potasowe / wapniowe, witaminy i wiele innych przydatnych substancji.

Konsekwencje i powikłania

Przy przedłużonym przebiegu stawu skokowego lub ignorowaniu leczenia tej patologii może powodować tak poważne komplikacje.

Osteoporoza

Ten stan patologiczny jest spowodowany procesem zapalnym, który postępuje postępująco w układzie mięśniowo-szkieletowym, co ostatecznie prowadzi do zmniejszenia gęstości i masy kostnej. Stale podwyższony poziom czynników prozapalnych jest stopniowo wypłukiwany z tkanki kostnej. wapńktóry powoli niszczy je od wewnątrz. Ponadto rozwój osteoporoza przyczynia się do braku aktywności pacjenta (braku aktywności fizycznej), który pojawia się z powodu bólu stawów. Ważnym czynnikiem w rozwoju tego powikłania jest również podawanie leków cytostatycznych (Cyklosporyna, Metotreksat itp.), które spowalniają procesy podziału komórek. Pierwotnie osteoporoza pojawia się w stawach dotkniętych zapaleniem stawów, jednak z czasem może rozwinąć się w formę uogólnioną.

Rozprzestrzenianie się infekcji

W przypadku ropnego zapalenia stawów czasami możliwe jest zniszczenie torebki stawu skokowego, co prowadzi do wyjścia infekcji ze stawu i rozprzestrzenienia się na pobliskie tkanki (kości, błonnik, mięśnie, więzadła itp.). Ponadto ta infekcja poprzez penetrację bakterie chorobotwórcze do uszkodzonych naczyń krwionośnych, jest w stanie przenosić krew w ludzkim ciele. W wyniku takiej ogólnoustrojowej infekcji pacjent może doświadczyć ogólnego pogorszenia stanu zdrowia, hipertermia (do 40-41 ° C), głowa i ból mięśni, nadmierna potliwość i inne negatywne objawy.

Amyloidoza

Taka komplikacja jak amyloidoza powstaje z powodu powstawania i późniejszego gromadzenia się w różnych tkankach ludzkiego ciała (przewód pokarmowy, nerki itp.) patologicznego białka zwanego amyloid. Za tworzenie tego białka odpowiedzialne są zmutowane komórki odpornościowe, które są obecne w dużej liczbie w ludzkim ciele z postępującymi w nim reumatycznymi patologiami zapalnymi. Dostawanie się do różnych narządów i gromadzenie się w nich, amyloid stopniowo niszczy strukturę otaczających tkanek, co prowadzi do utraty ich funkcjonalności.

Zwyczajne zwichnięcia

Przedłużony postęp wewnątrzstawowego procesu artretycznego ostatecznie prowadzi do zniszczenia chrząstki i więzadeł stawu, a także do destrukcyjnego uszkodzenia jego powierzchni kostnych. Wszystko to negatywnie wpływa na siłę mocującego aparatu stawowego, który przy zwiększonym obciążeniu kończyn dolnych (na przykład skakanie, bieganie itp.) Często staje się zwichnięciem kostki. Z czasem takie przemieszczenia powierzchni kości stawowej mogą stać się nawykiem i wystąpić nawet podczas normalnego chodzenia.

Przykurcze

Ten bolesny stan objawia się znacznym zmniejszeniem zakresu ruchu stawowego, co najczęściej jest wynikiem uszkodzenia tkanek miękkich stawu (ścięgien, mięśni, więzadeł) przez rodzaj blizn. Na własną rękę przykurcze są pasywne (trwałe ograniczenie ruchów z powodu defektu tkanek śródstawowych) i aktywne (odwracalne ograniczenie ruchów z powodu atrofii mięśni, więzadeł itp.).

Ankyloza

Termin ten odnosi się do utraty ruchomości stawów, która występuje z powodu nadmiernej proliferacji tkanek dostawowych (kości, chrząstki, włóknistej). W wyniku tej proliferacji niektóre powierzchnie stawowe rosną razem, co może prowadzić do całkowitego unieruchomienia stawu (chrząstki lub ankyloza kości) lub do znacznego ograniczenia jego mobilności (włóknista ankyloza z zachowaniem bolesnych ruchów wahadłowych).

Prognoza

Formy stawu skokowego, takie jak łuszczyca, dnawy i reumatoidalne obecnie niemożliwe jest całkowite wyleczenie, a zatem celem ich terapii jest stabilna remisja, która pozwala pacjentowi w pełni poruszać się na nogach. Pozostałe odmiany zapalenia stawów, które w odpowiednim czasie kontaktują się ze specjalistycznym lekarzem, w większości przypadków można wyleczyć całkowicie lub przy minimalnej utracie funkcji stawów.

Lista źródeł

  • Berdyaev, A.F. Choroby i urazy stawów i kości / A.F. Berdyaev. - M .: Państwowe wydawnictwo literatury medycznej, 2010. - 244 c.
  • Velyaminov, N. A. Doktryna chorób stawów z klinicznego punktu widzenia / N.A. Velyaminov. - M .: Państwowe Wydawnictwo, 2011. - 434 c.
  • Petrova, E.G. Choroby stawów. Zapobieganie, diagnoza, leczenie / np. Petrova. - M .: Phoenix, 2013. - 256 s.
  • 99. Martinovich A.B., Zakażone urazy i pourazowe deformacje kostek. // Diss. Kandydat nauk medycznych Mińsk 1990. - str.128.
  • Evdokimenko, P.V. Arthritis. Pozbycie się bólu stawów / P.V. Evdokimenko. - M .: Pokój i edukacja, 2015. - 256 s.

Popularne Wiadomości

Kategoria Choroba, Następny Artykuł

Palenie zabije ponad 8 milionów ludzi do 2020 roku
Wiadomości medyczne

Palenie zabije ponad 8 milionów ludzi do 2020 roku

Ze względu na stały wzrost liczby osób uzależnionych od palenia do 2020 r. Przyczyna ta doprowadzi do 8,4 mln zgonów. Pracownicy służby zdrowia ostrzegają, że około 70% tych zgonów nastąpi w krajach rozwijających się. Takie smutne statystyki dowodzą, że choroby, które rozwijają się w wyniku używania tytoniu, są główną przyczyną śmierci, której można uniknąć na całym świecie.
Czytaj Więcej
Prawidłowa postawa podczas snu odciąży chrapanie
Wiadomości medyczne

Prawidłowa postawa podczas snu odciąży chrapanie

Chrapanie podczas snu jest poważnym problemem dla wielu osób. Lekarze twierdzą, że pozbycie się tego zjawiska może być bardzo łatwe. Wystarczy przyzwyczaić się spać po lewej stronie. Ponadto ta szczególna postawa pomoże pozbyć się wielu innych problemów. W końcu nieprawidłowe pozycje podczas nocnego odpoczynku mogą prowadzić do chronicznego bólu, bezdechu i nie tylko.
Czytaj Więcej