Choroba

Obrzęk płuc

Informacje ogólne

Obrzęk płuc jest zespołem klinicznym, który opiera się na nadmiernym przesiąkaniu płynu z żył / naczyń włosowatych do śródmiąższowej tkanki płucnej, a następnie do pęcherzyków płucnych, któremu towarzyszy wyraźne naruszenie wymiany gazowej w płucach z rozwojem niedotlenienia różnych tkanek, kwasicaucisk ośrodkowego układu nerwowego. Kod obrzęku płuc ICD-10: J81. Ten zespół kliniczny może być powikłaniem różnych chorób kardiologicznych, płucnych, urologicznych, ginekologicznych, neurologicznych i gastroenterologicznych.

Obrzęk płuc jest jednym z najcięższych klinicznych i najczęstszych wariantów ostrej niewydolności serca (AHF), których występowanie wynosi 0,5-2,1%. Jednocześnie według wieku obrzęk płuc u osób starszych powyżej 65 lat „prowadzi”. Śmiertelność z powodu obrzęku płuc waha się od 50 do 80% w zależności od etiologii i jest znacznie wyższa u osób starszych. Fundamentalne znaczenie ma podział obrzęku płuc na dwa rodzaje - kardiogenny i niekardiogenny, co wynika z różnej etiologii, patogenezy, schematów przepływu, taktyk leczenia i dalszych rokowań.

W praktyce klinicznej jest bardziej powszechny kardiogenny obrzęk płuc, co jest komplikacją OCH. W większości przypadków obrzęk kardiogenny rozwija się wraz z chorobą niedokrwienną serca, niewydolnością serca, ostrymi zaburzeniami rytmu serca, patologią zastawek, w której rozwija się przekrwienie płuc. W starszym wieku dominuje IHD, au młodych przeważają wady serca, rozszerzenie kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego.

Odnosi się do zagrażających życiu powikłań wymagających pilnego działania. Zwlekanie z zapewnieniem opieki medycznej w przypadku obrzęku płuc prowadzi do śmierci.

Rozwój procesu patologicznego opiera się na wzroście ciśnienia (stopniowym / ostrym) w krążeniu płucnym. Jednocześnie szybkość rozwoju procesu patologicznego ma bezpośrednie znaczenie, ponieważ prawdopodobieństwo obrzęku kardiogennego jest znacznie wyższe w przypadku ostrych naruszeń, ponieważ w takich sytuacjach mechanizmy kompensacyjne nie działają (nie mają czasu, aby zatrzymać / zmniejszyć swoje konsekwencje). W przypadku bardziej stopniowego rozwoju procesu niewydolności krążenia i wzrostu objawów klinicznych konsekwencje często nie są tak dramatyczne.

Niekardiogenny obrzęk płuc rozwija się jak przy bezpośrednim uszkodzeniu płuc (wdychanie toksyn / toksycznych gazów, aspiracja zawartości przewodu pokarmowego, wody, krwi, oparzeń, zapalenie płuc) i choroby pozapłucne (szokciężka politrauma posocznicamasywna utrata krwi, zapalenie trzustki/martwica trzustki, transfuzja krwi, mocznica) jest znacznie mniej powszechny. Innym syndromem objawiającym się nie kardiogennym obrzękiem płuc i ostrą niewydolnością oddechową jest ARDS - ostry pierwotny / wtórny układ oddechowy zespół stresu (synonim mokrego płuca, wstrząsu płucnego). Rozwój tego rodzaju obrzęku wynika głównie z naruszenia funkcji / struktury błony pęcherzykowo-włośniczkowej.

Zgodnie ze współczesnymi koncepcjami pierwotnego ARDS czynnik szkodliwy wpływa bezpośrednio alveolocyty, środek powierzchniowo czynny, co prowadzi do uszkodzenia nabłonka pęcherzykowego i naruszenia integralności błony pęcherzykowo-kapilarnej, co powoduje transfuzję ciekłego składnika krwi do przestrzeni pęcherzykowych. W wtórnym ARDS podstawą jest czynnik pozapłucny, który powstaje na tle zespołu reakcji zapalnej w ciele (posocznica, bakteriemia) Obrzęk tego typu (wstrząs płucny) nie przestrzega praw transportu płynu i nie zależy od poziomu ciśnienia hydrostatycznego.

Jego szczególną cechą jest gwałtowny spadek wentylacji / dotlenienia organizmu, co powoduje przekrwienie płuc, niedobór tlenu w mózgu i tkankach serca wraz z szybkim rozwojem stanów zagrażających życiu. Przy niewystarczającej / przedwczesnej pomocy śmiertelność sięga 65–80%.

Patogeneza

Patogeneza obrzęku płuc zależy od jej rodzaju (kardiogenny / niekardiogenny). W związku z tym wyróżnia się hydrostatyczny i membranogenny mechanizm obrzęku.

Hydrostatyczny obrzęk płuc

Głównym czynnikiem etiologicznym są choroby układu sercowo-naczyniowego, w których występuje wzrost ciśnienia hydrostatycznego naczyń włosowatych. Po osiągnięciu ciśnienia 15 mm RT. Art. dochodzi do przetoczenia osocza krwi w śródmiąższu w objętości przekraczającej fizjologiczną możliwość usunięcia go przez drenaż limfatyczny. Przy wzroście ciśnienia do 20 mm RT. Art. i powyżej płyn wchodzi na powierzchnię pęcherzyków płucnych. Mechanizm rozwoju tego typu obrzęku oparty jest na prawie Franka-Starlinga, który opisuje wzorce wymiany płynów w tkankach płuc. W ramach artykułu nie jest możliwe odszyfrowanie każdego z istniejących czynników formuły. Wyróżniamy tylko główne kolejno powiązane etapy procesu patologicznego:

  • Wzrost ciśnienia hydrostatycznego w krążeniu płucnym, przyczyniający się do wzrostu ciśnienia w tętnicy płucnej, a następnie w naczyniach włosowatych płuc.
  • Zwiększona filtracja płynu z naczyń płucnych bezpośrednio do tkanki.
  • Tworzenie się nadciśnienia w przestrzeni śródmiąższowej płuc i rozwój obrzęk śródmiąższowy.
  • Dekompensacja odpływu płynu przez przewód limfatyczny.
  • Rozwój obrzęk pęcherzykowy (istnieje szczegółowa klinika obrzęku płuc).
  • Zmniejszenie obszaru wymiany gazowej i dezorganizacja mechanizmu wymiany gazowej między powietrzem zewnętrznym a krwią.
  • Warunek niedotlenienieco z kolei wywołuje produkcję hormonów stresu, katecholaminy, co prowadzi do jeszcze większego wzrostu ciśnienia krwi i zmniejszenia przepuszczalności naczyń, dodatkowo zwiększając obciążenie lewej komory serca, tworząc w ten sposób błędne koło.

Rycina schematycznie pokazuje patogenezę kardiogennego obrzęku płuc

Membranogenny obrzęk płuc

Jego rozwój wynika z pierwotnego wzrostu przepuszczalności i upośledzenia funkcji błony pęcherzykowo-włośniczkowej, co jest spowodowane uszkodzeniem nabłonka pęcherzyków płucnych i śródbłonka naczyń włosowatych. Wzrost wglądu następuje pod wpływem toksycznych rodników tlenowych, proteinazy, prostaglandyny, leukotrieny, histaminapowstaje lub uwalnia się w tkance pod wpływem różnego rodzaju substancji drażniących.

Zwiększona przepuszczalność naczyń włosowatych płuc szybko prowadzi do pojawienia się dużej ilości obrzękowego płynu, który zawiera dużo białka. Jednocześnie zmiany przepuszczalności części pęcherzykowej i kapilarnej bariery nie są jednoczęściowe. Po pierwsze, zwiększa się przepuszczalność warstwy śródbłonka, co prowadzi do pocenia się płynu naczyniowego w śródmiąższu, gdzie czasowo się gromadzi (śródmiąższowy obrzęk płuc) W takim przypadku obrzęk śródmiąższowy jest częściowo kompensowany przez przyspieszenie odpływu limfy. W większości przypadków ta reakcja adaptacyjna jest niewystarczająca i stopniowo obrzękowy płyn przenika przez powierzchnię destrukcyjnie zmienionych komórek pęcherzykowych do ich wnęki, wypełniając całą objętość.

Rozwija się pęcherzykowy obrzęk płuc. Wyłączenie części pęcherzyków płucnych z procesu wymiany gazowej jest kompensowane przez rozciąganie (rozedmę płuc) pozostałych nienaruszonych pęcherzyków płucnych, co prowadzi do kompresji naczyń limfatycznych i naczyń włosowatych płuc. Obrzęk pęcherzykowy rozwija się, gdy pęcherzyki płucne są wypełnione płynem i charakteryzuje się pojawieniem się poważnych zaburzeń układu oddechowego, rozwojem tętnic niedotlenienie/hiperkapnia.

Na tym tle zmiany mikrokrążenia / wzrost lepkości krwi (rozwój DIC). Reaktywność naczyniowa i napięcie tkanki mięśniowej oskrzeli są upośledzone, aktywność surfaktantu jest zmniejszona, co prowadzi do rozwoju microatelectasis. Zwiększa się hipowentylacja pęcherzyków płucnych, co prowadzi do niedopasowania perfuzji i wentylacji, zmiany dyfuzji dwutlenku węgla / tlenu i zmniejszenia dopływu tlenu do tkanek wraz z rozwojem niedotlenienie i kwasica metaboliczna.

Membranogenny obrzęk płuc rozwija się pod wpływem różnych rodzajów szkodliwych czynników, z których jednym są substancje toksyczne o różnej genezie, na przykładzie którego bardziej szczegółowo zbadamy patogenezę toksycznego obrzęku.

Rycina schematycznie pokazuje patogenezę toksycznego obrzęku płuc.

Toksyczny obrzęk płuc. Patogeneza tego typu obrzęku płuc jest spowodowana działaniem substancji toksycznych bezpośrednio na komórki bariery pęcherzykowo-kapilarnej z zaburzeniami funkcji. Toksyczny obrzęk ma różne mechanizmy uszkodzenia komórek płucnych, ale rozwijające się procesy patologiczne są dość podobne. W przypadku uszkodzenia / śmierci komórek wzrost przepuszczalności bariery i gwałtowny wzrost procesów produkcji substancji biologicznie czynnych w tkance płucnej (histamina, noradrenalina, angiotensyna, acetylocholina, serotonina, prostaglandyny), co przyczynia się do dalszego wzrostu przepuszczalności / upośledzenia funkcji bariery pęcherzykowo-włośniczkowej oraz rozwoju zaburzeń hemodynamicznych w płucach (zmniejszona prędkość przepływu krwi, zwiększone ciśnienie w krążeniu płucnym). W miarę postępu obrzęku oskrzela oddechowe i końcowe wypełniają płyn i pod wpływem turbulencji, która pojawia się, gdy powietrze się porusza, w drogach oddechowych tworzy się piana.

Mieszany obrzęk płuc. U podstaw rozwoju leży połączenie obu rodzajów mechanizmów obrzęku.

Klasyfikacja

Nie ma jednej ogólnie przyjętej klasyfikacji obrzęku płuc. Powszechnie wiadomo, że obrzęk płuc dzieli się na kardiogenny i niekardiogenny.

Z kolei kardiogenny obrzęk płuc jest podzielony według kilku znaków.

Według obecności / nieobecności w historii niewydolności serca:

  • Pierwszy raz wystąpił (bez historii niewydolności serca).
  • Dekompensacja (ostra dekompensacja CHF).

Z powodu wystąpienia:

  • Niewydolność lewej komory (zaburzenia rytmu serca; ostry zespół wieńcowy; zapalenie mięśnia sercowego/zapalenie osierdzia/zapalenie wsierdzia; dysfunkcja zastawki - niedomykalność zastawki mitralnej, zwężenie aorty i inne).
  • Zwiększona objętość wewnątrznaczyniowa (niewydolność nerekprzeciążenie objętościowe).
  • Niedrożność płucna (zwężenie zastawki mitralnej).

Obrzęk niekardiogenny podzielony na:

  • Pierwotne - związane z obecnością czynnika uszkadzającego bezpośrednio w tkance płucnej.
  • Wtórne - rozwijające się w obecności czynnika pozapłucnego i ciężkiego ogólnoustrojowego zapalenia.

Z przepływem emitują:

  • Obrzęk pioruna - szybki rozwój w ciągu kilku minut, śmierć.
  • Ostry obrzęk - gwałtownie narastający (do 4 godzin). Rozwija się głównie z zawał mięśnia sercowego, anafilaksjaurazy głowy. Nawet przy terminowej reanimacji wysokie ryzyko śmierci.
  • Podostry obrzęk - charakteryzuje się falistym przebiegiem ze stopniowym nasileniem objawów i jego osiadaniem. Obserwuje się go częściej przy endogennym zatruciu ciała różnego pochodzenia (niewydolność wątroby, posocznica, mocznica).
  • Przedłużony obrzęk - okres rozwoju od 12 godzin do 1-3 dni. Często występuje z niewypowiedzianymi objawami bez charakterystycznych objawów klinicznych. Jest bardziej powszechny w przewlekłych chorobach płuc, niewydolności serca.

Przyczyny obrzęku płuc

Główną przyczyną obrzęku płuc w chorobach serca (obrzęk kardiogenny) jest wzrost ciśnienia hydrostatycznego w układzie naczyń włosowatych tętnicy płucnej. Najczęstszą przyczyną obrzęku jest zastoinowa niewydolność serca, często niewydolność lewej komory, spowodowana zmniejszeniem kurczliwości mięśnia sercowego, przeciążeniem objętości / ciśnienia lub patologią zastawki serca. Rosnąca nierównowaga dopływu krwi tętniczej / żylnej, rozwój wyraźnego zastoju żylnego w krążeniu płucnym jest niekorzystnym objawem prognostycznym. Zastój żylny w płucach, co to jest? Jest to naruszenie hemodynamiki krążenia płucnego, charakteryzujące się przelewaniem żylnej części krwiobiegu z powodu zaburzeń serca.

Bezpośrednimi przyczynami i czynnikami przyczyniającymi się do rozwoju kardiogennego obrzęku płuc są czynniki „sercowe” - niewydolność serca w fazie dekompensacji, kryzys nadciśnieniowy, zaostrzenie choroby niedokrwiennej serca, ciężka patologia zastawek serca, ostra arytmiaostry zapalenie mięśnia sercowego/zapalenie wsierdzia/zapalenie osierdzia; czynniki niekardiologiczne - przeciążenie objętościowe (masowe wprowadzanie roztworów zastępujących krew), ciężkie udar mózgu, niewydolność nerek, nadużywanie alkoholu, przedawkowanie narkotyków.

Powody rozwoju niekardiogenny obrzęk płuc mogą być: wdychanie substancji toksycznych, ciężkie uszkodzenie klatki piersiowej, ostre wirusowe choroby płuc (zapalenie płuc), posocznica, zespół aspiracji, uszkodzenie radiacyjne płuc, transfuzja krwi, martwica trzustki, wielourazowe, utrata krwi.

Objawy obrzęku płuc

Odnosi się do grupy stanów, które można zdiagnozować prawie na odległość, ponieważ objawy obrzęku płuc u dorosłych są bardzo charakterystyczne: dusznośćgłównie inspirujące, znacznie rzadziej mieszane; ortopnea (duszność podczas leżenia); kaszel plwociny; liczba oddechów przekracza 30 / min; zimny, obfity pot; sinica skóra / błony śluzowe; obecność świszczącego oddechu w płucach; tachykardia (rytm galopu), osłuchowy - akcent 2 tonowy nad tętnicą płucną.

Oznaki obrzęku płuc u ludzi są określane przez procesy patogenetyczne. Konwencjonalnie rozróżnia się klinicznie kilka etapów:

  • Poradnia. Przejawia się przez suchy świszczący oddech, duszność, który jest związany z początkiem obrzęku, głównie śródmiąższowej tkanki płucnej, pojedynczych wilgotnych rzęs.
  • Etap ortopnea. Charakterystyczny wzrost liczby mokrych rzęs, które przeważają nad suchymi.
  • Etap rozbudowanej kliniki. Wyraźny ortopnea, świszczący oddech jest wyraźnie słyszalny w oddali.
  • Ciężki etap. Wiele gatunków różnej wielkości, pianka, ciężki pot, progresywny sinica rozproszona.

W praktyce niezwykle ważne jest rozróżnienie śródmiąższowego i pęcherzykowego etapu rozwoju obrzęku. Śródmiąższowy obrzęk płuc odpowiada objawom klinicznym astmy sercowej, która wynika z gwałtownego pogorszenia wymiany tlenu i dwutlenku węgla między krwią a powietrzem pęcherzyków płucnych, co przyczynia się do wzrostu oporu naczyniowego i oskrzelowego.

Fit astma sercowazwykle rozwija się w nocy. Pacjent budzi się z silnego uczucia braku powietrza, jest zmuszony przyjąć pozycję siedzącą, próbuje otworzyć okno, pojawia się strach przed śmiercią, podniecenie, nie odpowiada na pytania, koncentrując się na walce o powietrze.

Czas trwania ataku astmy sercowej wynosi od 5-10 minut do 1-3 godzin. W osłuchiwaniu - suche rzędy, w dolnych partiach płuc osłabiony oddech. W przypadkach przewlekłej niewydolności serca, zwężenia zastawki mitralnej, któremu towarzyszy hiperwolemia krążenia płucnego, w diagnostyce obrzęku śródmiąższowego ważniejsze jest badanie radiologiczne.Radiogram wykazuje charakterystyczne objawy - wzrost wzorca płucnego, który jest szczególnie wyraźny w strefach podstawnych, co wynika z obecności przestrzeni limfatycznych i obrzękowego naciekania tkanki okołoskrętnej / okołonaczyniowej i śródmiąższowej; obecność Linia Curley i obrzęk podtwardówkowy.

Zdjęcie rentgenowskie. Obrzęk śródmiąższowy

Ponadto płyn ze śródmiąższu dostaje się do pęcherzyków płucnych, co powoduje obrzęk płuc z rozkładem pęcherzyków płucnych, zniszczeniem środka powierzchniowo czynnego, zalaniem pęcherzyków płucnych wysiękiem. Na tym etapie może wystąpić tworzenie trwałej piany białkowej, która blokuje światło oskrzeli / oskrzeli, co prowadzi do niedotlenienie i niedotlenienie.

Ostry pęcherzykowy obrzęk płuc odnosi się do cięższej manifestacji niewydolności lewej komory. Przejście obrzęku śródmiąższowego do pęcherzykowego często następuje dość szybko - w ciągu kilku minut. Szybko występujący obrzęk pęcherzyków płucnych często rozwija się na początku zawału mięśnia sercowego lub na wysokości kryzys nadciśnieniowy.

Charakterystyczne jest głośne, bulgotające oddychanie z uwalnianiem bieli lub z powodu zanieczyszczenia erytrocytów różowej piany. Na tym tle natlenienie krwi jest gwałtownie zakłócone i istnieje wysokie ryzyko uduszenie. Z reguły szczegółowe objawy kliniczne obrzęku pęcherzyków płucnych są wyraźne i nie powodują trudności w diagnozie. Dodatkową cechą charakterystyczną jest pojawienie się znacznej ilości mokrych rzęs o różnych rozmiarach, czasem występują również suche rzędy. Obrzęk pęcherzykowy, podobnie jak astma sercowa, obserwuje się głównie w nocy. Atak może być krótkotrwały lub sam w sobie trwający kilka godzin. W przypadkach silnego pienienia śmierć w wyniku uduszenia może nastąpić szybko, dosłownie w ciągu 5-10 minut po wystąpieniu pierwszych objawów klinicznych.

Zdjęcie rentgenowskie. Alveolar obrzęk płuc.

W pęcherzykowym płucnym obrzęku płuc typowy obraz rentgenowski jest spowodowany przez przesiąkniętą impregnację symetrycznie w obu płucach, z lokalizacją obrzęku głównie w odcinkach podstawy i podstawy.

Dane laboratoryjne nie mają znaczenia klinicznego i ograniczają się głównie do ostrych zmian w składzie gazu (niedotlenienie) i stan kwasowo-zasadowy krwi (kwasica metaboliczna) Na EKG - tachykardia, wzrost / deformacja amplitudy fali P, zmniejszając odcinek ST.

W przypadku zastoinowej niewydolności serca z powodu zmniejszenia zdolności kurczenia lewej komory, obrzęk często rozwija się wraz z zaburzeniami rytmu serca / podwyższonym ciśnieniem krwi, co prowadzi do zmniejszenia minutowej objętości krwi.

Testy i diagnostyka

Kryteria diagnostyczne to skargi na ostre uczucie braku powietrza, suchy / mokry kaszel, a następnie wydzielanie spienionej plwociny; historia różnych chorób serca (CHF, CHD, kardiomiopatia, nadciśnienie) lub przyczyn innych niż kardynalne.

Badanie fizykalne: główne objawy ostrej niewydolności lewej komory obejmują napadowy nocny duszność, ortopneadwustronne rany płucne, mokre zimne kończyny, zawroty głowy, zamieszanie, skąpomoczniskie ciśnienie tętna.

Możliwe oznaki obecności AHF: tachykardia (Tętno> 120 uderzeń / min) /bradykardia (Tętno <40 uderzeń / min), ciśnienie krwi (skurczowe) 25 / min. z udziałem mięśni pomocniczych w procesie oddechowym.

Laboratoryjne kryteria diagnozy kardiogennego obrzęku płuc:

  • Niskie nasycenie tlenem (z pulsoksymetrią SaO2 <90%).
  • Hipoksemia (wskaźniki RaO2 we krwi tętniczej <80 mm Hg).
  • Niewydolność oddechowa typ niedotlenienia.
  • Hiperkapnia (PaCO2> 45 mmHg we krwi tętniczej).
  • Hiperkapniczna niewydolność oddechowa.
  • Kwasica metaboliczna.

Metody instrumentalne:

  • Radiografia płuc to oznaki zastoju w płucach.
  • EKG - obecność zaburzeń przewodzenia, napadowego rytmu i zaburzeń ACS, oznaki strukturalnego uszkodzenia serca.
  • Pulsoksymetria - nasycenie tlenu <90%.

Niezwykle ważna jest diagnostyka różnicowa między kardiogennym i niekardiogennym typem obrzęku płuc, ponieważ metody leczenia i wyniki choroby są różne.

Leczenie obrzęku płuc

Obrzęk kardiogenny

Taktyka leczenia obrzęku kardiogennego (postać śródmiąższowa / pęcherzykowa) jest w dużej mierze podobna i ma na celu patogenetyczne mechanizmy rozwoju obrzęku - ograniczenie powrotu krwi żylnej do serca, normalizacja funkcji lewej komory, zmniejszenie obciążenia następczego i ciśnienia hydrostatycznego w małych naczyniach. W przypadku obrzęku pęcherzyków płucnych wpływa również na zniszczenie pienienia, energiczną korektę narastających zaburzeń wtórnych.

Leczenie obrzęku płuc obejmuje:

  • Zmniejszenie nadciśnienia w krążeniu płucnym, które osiąga się poprzez odwodnienie płuc, zmniejszenie objętości powrotu żylnego do serca, zmniejszenie bcc (objętość krążącej krwi) i ulgę w bólu.
  • Poprawa kurczliwości mięśnia sercowego LV - wyznaczenie leków poprawiających kurczliwość mięśnia sercowego (leki inotropowe) i, jeśli to konieczne, leki przeciwarytmiczne.
  • Normalizacja składu gazu i równowagi kwasowo-zasadowej krwi.
  • Działania wspierające.

Opieka w nagłych wypadkach

Leczenie obrzęku płuc rozpoczyna się od udzielenia pacjentowi pierwszej pomocy w nagłych wypadkach, w tym leczenia nielekowego i farmakologicznego.

Środki niefarmakologiczne obejmują: ułożenie głowy na podwyższonej pozycji / postawienie pacjenta na krześle z nogami opuszczonymi, nałożenie wiązek żył na kończynach, upuszczenie krwi w ilości 250-500 ml. Metody mechaniczne mogą zmniejszyć powrót żylny do serca i przekrwienie płuc, ale efekt ten jest krótkotrwały.

Terapia tlenowa (w przypadku niedotlenienia) z 60% tlenem przez maskę / kaniulę nosową z prędkością 2-4 litrów / minutę, aż do osiągnięcia nasycenia O2 <90%. Zaleca się unikanie przepisywania czystego tlenu ze względu na wysokie ryzyko efektów toksycznych. W obecności piany - wdychanie tlenu za pomocą środka przeciwpieniącego (aerozol Antifomsilan) U pacjentów z zespołem zaburzeń oddechowych ze wskaźnikami (SpO2 25 na minutę) wykonuje się nieinwazyjną wentylację płuc za pomocą specjalnych urządzeń w trybie CPAP / BiPAP.

Leczenie uzależnień odbywa się w zależności od wskaźników ciśnienie krwi. To właśnie poziom ciśnienia krwi u pacjentów z ASN ma największe znaczenie przy wyborze leków terapeutycznych w nagłych przypadkach.

Z ciśnieniem krwi <90 mm Hg. Art. podawany dożylnie Morfina 2-5 mg powtarza się, jeśli to konieczne po 10-25 minutach. Lek skutecznie łagodzi podniecenie psycho-emocjonalne, ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne, zmniejsza duszność, zmniejsza ciśnienie w tętnicy płucnej. W przypadku zaburzeń oddechowych i niskiego ciśnienia krwi nie można podawać morfiny. W przypadku objawów zahamowania ośrodka oddechowego, podawany dożylnie Nalokson (antagonista opiatów).

Recepcja Nitrogliceryna pod językiem 0,5 mg pomaga zmniejszyć obwodowy opór naczyniowy, normalizuje funkcję pompowania serca i ogranicza napływ do niego. W ciężkich przypadkach roztwór 1% dożylnie nitrogliceryny ze wzrostem dawki po 5 minutach, aż do spadku o 10-15% początkowego skurczowego ciśnienia krwi, ale nie mniej niż 100 mm RT. Art. nadciśnienie tętnicze Z przypisanym wysokim ciśnieniem krwi Nitroprusydek soduskutecznie zmniejszając obciążenie wstępne / końcowe, a następnie przechodząc do wprowadzenia Nitrogliceryna.

Wprowadzenie Furosemid 40-60 mg dożylnie. Ma wyraźny efekt rozszerzający naczynia krwionośne, zmniejsza przekrwienie w płucach. Diureza rozpoczyna się 15-20 minut po podaniu i trwa do 2 godzin.

At niedociśnienie (OGRÓD <90 mm Hg) i objawy hipoperfuzji na tle wstrząsu kardiogennego, leki inotropowe podaje się w celu poprawy hemodynamiki wewnątrzorganicznej wzrostu i pojemności minutowej serca - Dobutamina, Lewosimendan lub Dopamina (pod kontrolą EKG i ciśnienia krwi). Lek podaje się iv 50 mg w 250 ml Roztwór NaCl (izotoniczny).

W przypadku bradykardii z niedociśnieniem wprowadzenie Atropina dożylnie.

Noradrenalina. W dawce 0,2-1,0 mg / kg / min podaje się dożylnie pacjentom z utrzymującymi się objawami wstrząsu kardiogennego i niewystarczającą skutecznością leków inotropowych. Z ciężkim niedociśnieniem tętniczym - Adrenalina.

W przypadkach, gdy przyczyną obrzęku jest wzrost ciśnienia krwi, można podawać kroplówkę dożylnie pod kontrolą ciśnienia krwi;Harfonade, Pentamina, Hygronium).

Z towarzyszącym skurczem oskrzeli - Eufillin dożylnie. Nie zaleca się u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego.

Aby ułatwić pracę pracownikom medycznym, opracowano algorytm opieki w nagłych wypadkach w przypadku obrzęku płuc.

Algorytm opieki w nagłych wypadkach

Po zapewnieniu pacjentowi pomocy doraźnej i dostarczeniu go do szpitala przeprowadzana jest kompleksowa terapia, zgodnie z protokołem klinicznym Ministerstwa Zdrowia - Kardiogenny obrzęk płuc. Czas leczenia obrzęku płuc różni się znacznie. Z reguły obrzęk kardiogenny rozwija się wolniej, stabilizacja stanu osiągana jest szybciej, po czym kontynuowane jest długotrwałe leczenie patogenetyczne niewydolności serca.

Niekardiogenny obrzęk płuc

Podstawą jest leczenie choroby podstawowej. Występują ARDS pierwotnej genezie związanej z obecnością czynnika uszkadzającego bezpośrednio w tkance płucnej i wtórnej genezie, która rozwija się pod wpływem czynnika pozapłucnego i obecności ogólnoustrojowego zespołu zapalnego. Terapia patogenetyczna ARDS nie istnieje. Jeśli ARDS jest rozwojowy bakteriemiaciężki posocznica i rozwija się na tle zespołu reakcji zapalnej, wiodącym elementem leczenia będzie wyznaczenie odpowiedniej antybiotykoterapii, wdrożenie terapii infuzyjnej ze stabilnym ujemnym bilansem wodnym, wprowadzenie noradrenalina, co może znacznie zmniejszyć śmiertelność.

Dziś wsparcie oddechowe organizmu pozostaje podstawą leczenia ARDS, które pozwala pacjentowi przetrwać etap ostrego procesu zapalnego i przywrócić miąższ płucny po stabilizacji. Wiodącą metodą utrzymywania natlenienia w obrzęku niekardiogennym jest wentylacja mechaniczna, która wynika z czasu trwania ARDS i wysokiej potrzeby odpowiedniego natlenienia. Niestety, tradycyjna tlenoterapia i nieinwazyjna wentylacja nie mogą zapewnić niezbędnego poziomu natlenienia, a jedynie wentylacja mechaniczna o objętości oddechowej 6-8 ml / kg masy ciała może dostarczyć wysoką frakcję tlenu do pęcherzyków płucnych, co umożliwia wyprostowanie zapadniętych pęcherzyków płucnych.

Warunkiem jest wczesne rozpoczęcie żywienia dojelitowego, ponieważ zmniejsza to ryzyko translokacja bakteryjna (proces przejścia bakterii jelitowych do krwioobiegu). Pacjenci są zobowiązani do zapobiegania zatorowość płucna i zakrzepica żył kończyny dolne są przepisywane antykoagulantami (Enoksaparynaniefrakcjonowany Heparyna) i dezagreganty (Kwas acetylosalicylowy) Aby zmniejszyć ryzyko rozwoju wrzody żołądka zalecane są inhibitory pompy protonowej (Omeprazol, Lanzoprazol, Pantoprazol).

Lekarze

Specjalizacja: kardiolog

Nikolayko Svetlana Georgievna

2 recenzje1200 rub.

Antonova Elena Sergeevna

2 recenzje

Nikolaeva Elena Wiaczesławowna

2 recenzje 1100 rubli więcej lekarzy

Leki

FurosemidDiazotan izosorbiduDobutaminaNoradrenalinaAdrenalinaMorfinaSiarczan atropinyKwas acetylosalicylowy
  • Tlen do inhalacji.
  • Furosemid.
  • Nitrogliceryna (tabletka / zastrzyk).
  • Diazotan izosorbidu.
  • Enoksaparyna.
  • Niefrakcjonowana heparyna (UFH).
  • Roztwór soli fizjologicznej.
  • Dobutamina.
  • Noradrenalina.
  • Lewosimendan.
  • Adrenalina.
  • Morfina.
  • Siarczan atropiny.
  • Kwas acetylosalicylowy.

Procedury i operacje

Procedury - brak.

Operacje: z kardiogennym obrzękiem płuc - nagła rewaskularyzacja poprzez przezskórną interwencję wieńcową lub pomostowanie tętnic wieńcowych.

Dieta

Nie ma diety jako takiej w przypadku obrzęku płuc, ale po zatrzymaniu obrzęku kardiogennego podczas leczenia choroby podstawowej, która spowodowała obrzęk, zalecana jest odpowiednia dieta, na przykład dieta z powodu niewydolności serca, Dieta po zawale serca, Dieta na nadciśnienie, Dieta na choroby wieńcowe, Dieta na zaburzenia rytmu serca i tak dalej.

Zapobieganie

Zapobieganie kardiogennemu obrzękowi płuc sprowadza się do wczesnego wykrywania chorób, których powikłaniem może być obrzęk płuc i ich terminowe, skuteczne i leczenie. Szczególnie ważne w rozwoju obrzęku płuc są choroby takie jak choroba nadciśnieniowa, choroba niedokrwienna serca, wady/zaburzenia rytmu serca, rozedma płucrównież astma oskrzelowapowodując przekrwienie w płucach. W związku z tym ważne jest, jak leczyć przekrwienie w płucach pacjentów w podeszłym wieku i prowadzić ich stałe monitorowanie, biorąc pod uwagę spadek przylegania osób w tej grupie wiekowej do leczenia.

Konsekwencje i powikłania

Konsekwencje kardiogennego obrzęku płuc są głównie związane z niedotlenienie i hiperkapnia. Istnieje ryzyko powikłań w postaci niedokrwiennego uszkodzenia komórek mózgu, niedokrwienie mięśnia sercowegozastój zapalenie płuc, niedodma płucprowadząc do zaburzeń somatycznych i poznawczych. W przypadku niekardiogennego obrzęku płuc, szczególnie w przypadkach jego szybkiego rozwoju, śmierć z powodu obrzęku płuc osiąga wysokie wskaźniki.

Prognoza

Prognozy dotyczące obrzęku płuc, niezależnie od jego etiologii, są zawsze niezwykle poważne i zależą od terminowości i adekwatności leczenia. Kardiogenny obrzęk płuc z odpowiednią terapią jest dozwolony przez kilka godzin / dni, obrzęk niekardiogenny charakteryzuje się w większości przypadków dłuższym przebiegiem, a stabilizacja zachodzi wolniej, przez kilka dni lub dłużej. Rokowanie w dużej mierze zależy od etiologii i trwającego leczenia, terapii. Więc z ostry zawał mięśnia sercowego a rozwój obrzęku bez odpowiedniego leczenia śmiertelność sięga 50%, a jednocześnie przy odpowiednim leczeniu zmniejsza się kilkakrotnie.

W znacznym stopniu korzystny wynik ułatwia terapia patogenetyczna, która rozpoczęła się już w śródmiąższowej fazie obrzęku, szybka identyfikacja choroby podstawowej i jej odpowiednie leczenie przez specjalistów o odpowiednim profilu. Należy pamiętać, że nawet w przypadku pomyślnego złagodzenia obrzęku płuc możliwe są kolejne komplikacje w postaci zastoinowego zapalenia płuc, pneumoskleroza, niedodma płuc, niedokrwienne uszkodzenie narządów wewnętrznych. Ponadto istnieje wysokie prawdopodobieństwo nawrotu obrzęku, jeśli jego pierwotna przyczyna nie zostanie wyeliminowana. Leczenie obrzęku płuc typu innego niż kardiogenny jest bardziej skomplikowane, konieczna jest długotrwała wentylacja mechaniczna i wsparcie oddechowe, a także różne środki w celu utrzymania funkcji życiowych organizmu. Śmiertelność w obrzęku niekardiogennym przekracza 60%.

Lista źródeł

  • Braunwald E. Ostry obrzęk płuc // Internal Medicine / Ed. Braunwald E. Prince. 5. Trans. z angielskiego -Moskwa: Medicine, 1995.S. 123-124.
  • Inkova A.N. Katalog lekarzy ratunkowych i ratunkowych. Rostov n / a: Phoenix; M .: ACT, 2001. - 337 s.
  • Stranshnov V.I., Voinov V.A. Zespół zaburzeń oddechowych. W: Koryachkin V.A., Strashnov V.I., red. Intensywna terapia groźnych stanów. Wydawnictwo medyczne w Petersburgu, Petersburg, 2002. 135 s
  • Vlasenko A.V., Ostapchenko D.A., Pavlov D.P. i in. Cechy patogenezy i skuteczność leczenia zespołu ostrej niewydolności oddechowej. Streszczenia XI Kongresu Federacji Anestetyków Resuscytacji Rosji 2008; 508–509.
  • Zespół ostrej niewydolności oddechowej w praktyce pediatrycznej / Alexandrovich Yu.S., Pshenisnov K.V. // Biuletyn intensywnej terapii. - 2014 - nr 3.

Popularne Wiadomości

Kategoria Choroba, Następny Artykuł

Ręce to wizytówka kobiety
Książka informacyjna

Ręce to wizytówka kobiety

Powszechnie wiadomo, że to właśnie na rękach zwracają uwagę podczas prowadzenia negocjacji biznesowych, dlatego nasze ręce są naszą wizytówką, dlatego należy je ostrożnie i, co najważniejsze, dbać o nie codziennie. Ręce starzeją się szybciej i dlatego mogą dać kobietom wiek, podobnie jak zanikające piękno szyi i dekoltu, najpierw wykazują oznaki starzenia.
Czytaj Więcej
Przepisy Wegańskie
Książka informacyjna

Przepisy Wegańskie

Informacje ogólne Weganizm to cała filozofia, która zakłada, oprócz pewnego stylu życia i myślenia, całkowite odrzucenie jakichkolwiek produktów pochodzenia zwierzęcego. Dla tych, którzy są dalecy od podobnej filozofii, może się wydawać, że dania wegańskie nie mogą być smaczne, a ponadto zróżnicowane. Ale w rzeczywistości ta opinia jest nieporozumieniem, ponieważ takie odżywianie można uczynić bardzo interesującym.
Czytaj Więcej
Od czego zacząć dietę surową?
Książka informacyjna

Od czego zacząć dietę surową?

Informacje ogólne Od bardzo dawna dieta surowa jest popularnym systemem żywnościowym w różnych krajach świata. I co roku ma coraz więcej fanów. System ten jest praktykowany przez tych, którzy starają się schudnąć, oraz ludzi, dla których jest to sposób na życie i sposób wyrażania swoich przekonań.
Czytaj Więcej
Zespół kastracji i postcastracji
Książka informacyjna

Zespół kastracji i postcastracji

Kastracja to operacja medyczna, zwykle operacja chirurgiczna, w której gruczoły płciowe są usuwane, aby zapobiec naturalnemu zapłodnieniu. Kastracja odbywa się również przy użyciu innych metod (hormonoterapia, radioterapia). Kastracji nie należy mylić z wazektomią (w tym przypadku nasieniowody są podwiązane, a tło hormonalne się nie zmienia), a także z penektomią (operacja, w której mężczyzna usuwa penisa, co prowadzi do niemożności stosunku płciowego).
Czytaj Więcej