Choroba

Koksartroza (artroza stawu biodrowego)

Informacje ogólne

Koksartroza jest postępującą zwyrodnieniowo-dystroficzną patologią układu mięśniowo-szkieletowego człowieka, która wpływa na staw stawowy głowy kości udowej za pomocą panewki miednicy, lub prościej, staw biodrowy. Choroba ta charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem z sekwencyjnym niszczeniem struktury chrząstki i elementów kostnych stawu, a jeśli nie jest leczona, ostatecznie prowadzi do naruszenia jej funkcjonalności, a czasem do całkowitego unieruchomienia.

Według statystyk medycznych koksartroza stanowi ponad 40% wszystkich problemów mięśniowo-szkieletowych zdiagnozowanych u ludzi, co wraz z poważnymi konsekwencjami tej choroby, pod względem wysokiej szansy na niepełnosprawność pacjenta, podnosi ją na społecznie znaczący poziom.

Ludzie, którzy są najbardziej podatni na artrozę stawu biodrowego po 40 latach życia, w przeszłości doświadczali intensywnego wysiłku fizycznego na kończyny dolne lub całe ciało. W rezultacie wielu chirurgów ortopedów uważa te dwa czynniki etiologiczne (wiek, ciężka praca / sport) za najważniejsze w rozwoju tej patologii.

Nie ma predyspozycji płci do występowania choroby zwyrodnieniowej stawów, ponieważ częstotliwość jej wykrywania u mężczyzn i kobiet jest w przybliżeniu taka sama. Dzieci i młodzież cierpią na to znacznie rzadziej niż dorośli, a przede wszystkim w przypadku wystąpienia pewnych niekorzystnych okoliczności (wrodzone anomalie, urazy, infekcje itp.). Dla osób starszych najlepszym sposobem na uniknięcie tego problemu jest zapobieganie mu z wyprzedzeniem, ponieważ leczenie artrozy stawu biodrowego jest dość trudne.

Struktura stawu biodrowego

W ludzkim ciele staw biodrowy odgrywa rolę najpotężniejszego i wielofunkcyjnego mechanizmu motorycznego, który jest bezpośrednio odpowiedzialny za postawę pionową, a zatem podlega maksymalnemu obciążeniu. Cechy strukturalne tego złożonego stawu pozwalają mu wykonywać cały zakres ruchów niezbędnych dla życia ludzkiego w trzech płaszczyznach, w tym uprowadzenie / przywodzenie, zgięcie / wyprost, a także obrót na zewnątrz / do wewnątrz.

Sam staw biodrowy składa się z następujących elementów konstrukcyjnych:

  • panewka - wklęsła półkula na zewnątrz kości miednicy, która jest dołem stawu biodrowego wyłożonym chrząstka szklista;
  • głowa kości udowej - górna sferyczna część kości udowej, pokryta podobną chrząstką i wchodząca na jej powierzchnię do panewki;
  • torebka stawowa - gęsta włóknista tkanka maziowa o kształcie cylindrycznym, przylegająca do panewki z jednej strony i szyjki kości udowej z drugiej;
  • jama stawowa jest hermetycznie zamkniętą szczelinową przestrzenią otaczającą stawowo-chrzęstne powierzchnie kości i przykrytą od wewnątrz błoną maziową;
  • płyn maziowy - lepka substancja wytwarzana w jamie stawowej przez błonę maziową, która odżywia elementy dostawowe i zapewnia ich płynne przesuwanie;
  • aparat więzadłowy - więzadła wewnętrzne (głowa kości udowej) i zewnętrzne (łonowo-udowe, biodrowo-udowe, kulszowo-udowe), zapewniające amortyzację i wytrzymałość stawu;
  • tkanki okołostawowe - bezpośrednio otaczają staw z zewnątrz mięśni, naczyń, ścięgien i nerwów odpowiedzialnych za jego odżywianie i ruch.

Patogeneza

Z reguły zarówno biologiczne, jak i mechaniczne niekorzystne czynniki (genetyczne, gerontologiczne, metaboliczne, traumatyczne itp.), Które naruszają trofizm wszystkich elementów stawu biodrowego, a przede wszystkim jego chrząstki, biorą udział w rozwoju koksartrozy. W wyniku negatywnych efektów wewnętrznych / zewnętrznych macierz pozakomórkowa i struktura komórkowa chrząstki są podatne na zmiany morfologiczne, molekularne, biochemiczne i biomechaniczne, co początkowo prowadzi do zmiękczenia, rozwarstwienia, owrzodzenia i przerzedzenia tkanki chrzęstnej, a następnie osteoskleroza podchrzęstna z zagęszczaniem, pogrubieniem i proliferacją śródstawowych powierzchni kości.

Bez względu na przyczyny koxartrozy zmiany patologiczne zachodzące w stawie biodrowym są na ogół podobne i rozwijają się na identycznych podstawach. W warunkach zdrowego stanu zdrowia układu mięśniowo-szkieletowego osoby powierzchnie kości w stawie biodrowym są całkowicie zgodne, lub innymi słowy, całkowicie się ze sobą korespondują, zapewniając w ten sposób najbardziej równomierny rozkład obciążeń fizycznych na kończynach dolnych. Pod wpływem różnych negatywnych czynników sprawczych dochodzi do transformacji strukturalnej lub deformacji chrząstki stawowej, co prowadzi do nietypowej redystrybucji obciążeń ruchowych, aw konsekwencji do naruszenia zgodności śródstawowych powierzchni kości.

Z czasem segment chrząstki stawowej poddany największemu obciążeniu stopniowo zmienia się zarówno anatomicznie, jak i funkcjonalnie. W miejscu chronicznego wzrostu presji fizycznej zaczynają się rozwijać destrukcyjne przekształcenia sklerotyczne. Mikropęknięcia pojawiają się w samej tkance chrzęstnej, a kościane śródstawowe powierzchnie stają się szorstkie i nierówne. Ten patologiczny proces z pewnością generuje rozwój odpowiednich reakcji kompensacyjnych z elementów dotkniętego stawu. Początkowo charakteryzują się wzrostem tkanki chrzęstnej w obszarze problemowym i wokół niego, a przy ciągłym obciążeniu przejawiają się poprzez zastąpienie uszkodzonych komórek chrząstki analogami kości. Podobne przyrosty tkanki kostnej mogą występować nie tylko w miejscu bezpośredniego uszkodzenia stawu, ale także wzdłuż krawędzi jego kości, tworząc tzw. osteofity.

W procesie progresji zwyrodnienia stawów wszystkie inne składniki dostawowe i okołostawowe ulegają stopniowemu uszkodzeniu i transformacji. Tak więc proliferacja tkanki włóknistej zachodzi w torebce stawowej, co czyni ją bardziej gęstą, a także mniej rozciągliwą i ruchomą. Więzadła stawowe tracą swoją siłę i mogą rosnąć razem z błoną maziową, w strukturze której również pojawiają się ogniska zwłóknienie. Mięśnie przylegające do stawu powoli zanikają i przestają spełniać swoją bezpośrednią funkcję. Jeśli leczenie zostanie zignorowane, ostatnim etapem rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów będzie znaczne zwężenie międzykostnej szczeliny stawowej, zbieżność śródstawowych powierzchni kości, masywna proliferacja osteofityzwłóknienie i zespolenie wszystkich elementów stawu biodrowego, co ostatecznie spowoduje znaczne ograniczenie jego ruchomości, a nawet całkowite unieruchomienie.

W ramach swojego patologicznego postępu artroza stawu biodrowego przechodzi 4 kolejne stopnie rozwoju, a mianowicie:

Koksartroza 1 stopień

Koksartroza stawu biodrowego pierwszego stopnia charakteryzuje się występowaniem okresowych bólów i / lub tępych bólów w tym stawie stawowym, które pojawiają się po przedłużonym lub nadmiernym wysiłku fizycznym na kończynach dolnych (bieganie, skakanie, intensywne chodzenie itp.). Najczęściej te bolesne odczucia są zlokalizowane w okolicy stawu biodrowego, jednak w niektórych przypadkach można je podać do uda, a nawet do kolana. Na tym etapie atrofia mięśni nóg nie jest wykrywana, chód pacjenta nie cierpi, wszystkie ruchy nóg są w pełni zachowane. Po krótkim odpoczynku ból sam znika.

Czasami artroza może wpływać jednocześnie na oba stawy biodrowe (obustronne zwyrodnienie stawów), ale częściej problemy z drugą nogą zaczynają się u pacjenta po postępie choroby w pierwszej kończynie. Dwustronna koksartroza 1. stopnia wyraża się podobną symptomatologią opisaną powyżej, ale w tym przypadku wszystkie negatywne objawy tej patologii zostaną odnotowane na obu nogach. Leczenie artrozy stawu biodrowego pierwszego stopnia jest najszybsze, najbardziej produktywne i tanie, ponieważ w tym okresie choroby fizjologiczne zmiany wewnątrzstawowe są nadal minimalne i można je w pełni skorygować zachowawczo.

Koksartroza 2 stopnie

W przypadku zwyrodnienia stawu biodrowego drugiego stopnia zespół bólowy pod względem nasilenia i częstotliwości występowania wzrasta i często zaczyna przeszkadzać pacjentowi nawet w stanie relatywnego odpoczynku. W takim przypadku ból może rozprzestrzeniać się po udzie i promieniować do okolicy pachwinowej. Objętość zdolności motorycznych w stawie jest zmniejszona, wewnętrzny obrót i uprowadzenie uda są ograniczone. Z powodu niedoboru żywieniowego w okołostawowej strukturze mięśniowej występują zmiany patologiczne, które negatywnie wpływają na jego masę i napięcie. Ćwiczenia lub ćwiczenia fizyczne prowadzą do zwiększonego bólu i często stają się kulawe w stosunku do problematycznej nogi.

Dwustronna koksartroza drugiego stopnia już na tym etapie rozwoju często pozbawia pacjenta zdolności do normalnego poruszania się. Aby kontynuować pracę i obowiązki domowe, pacjent musi okresowo przyjmować środki przeciwbólowe i mimowolnie oszczędzić uszkodzoną kończynę. W rezultacie prowadzi to do jeszcze większego zaniku mięśni nóg, w wyniku czego artroza stawowa tylko nasila się. Przy szybkim postępie patologii ból nie ustaje nawet podczas nocnego odpoczynku. Pacjentowi trudno jest założyć dolną część garderoby, skarpet, butów itp. W tym okresie leczenie tej choroby należy przepisać jak najwcześniej, ponieważ leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów drugiego stopnia jest już znacznie trudniejsze i droższe.

Koksartroza 3 stopnie

Trzeci stopień zwyrodnienia stawów objawia się obecnością ciągłego bólu w ciągu dnia i nocy we wszystkich częściach dotkniętej nogi oraz z obustronnym zwyrodnieniem stawów w dwóch kończynach dolnych. Jakikolwiek wysiłek fizyczny lub ćwiczenia ze schorzeniem stawu trzeciego stopnia, a nawet normalne chodzenie pacjenta są znacznie trudne, co zmusza go do korzystania z dodatkowego punktu podparcia (laska, kula itp.) Podczas ruchu. Głośność ruchów stawu biodrowego jest również mocno ograniczona, mięśnie okołostawowe (pośladek, udo) i tkanka mięśniowa dolnej nogi są w rzeczywistości zanikowe. Ze względu na słabość uprowadzających mięśni kości udowej miednica odchyla się w płaszczyźnie czołowej i skraca fizjologię chorej kończyny. Aby zrekompensować ten stan, podczas chodzenia pacjent instynktownie przechyla ciało na stronę problemową, co prowadzi do przesunięcia środka ciężkości i jeszcze większego wzrostu obciążenia stawu biodrowego dotkniętego artrozą.

Z powodu znacznego zniszczenia tkanek stawowych na tym etapie choroby zwyrodnieniowej stawów leczenie zachowawcze nie jest już w stanie znacząco wpływać na postęp patologii. Pacjent traci zdolność do sprawnego wykonywania pracy i obowiązków domowych, zaczyna potrzebować pomocy z zewnątrz, może mu zostać przydzielona druga, a nawet pierwsza grupa osób niepełnosprawnych. W szczególności z tego powodu tacy pacjenci są skłonni do częstych przygnębiony, przeważa ich apatia, sen jest zaburzony, ich apetyt zanika, co tylko pogarsza obserwowany stan bolesny i podważa ogólny stan zdrowia. W przypadku zwyrodnienia stawów trzeciego stopnia istniejącą sytuację można poprawić, a jej funkcjonalność można przywrócić do stawu biodrowego tylko poprzez chirurgiczną artroplastię, której cena nie jest dostępna dla wszystkich.

Koksartroza 4 stopnie

Ostatni etap rozwoju zwyrodnienia stawów przebiega na tle całkowitego zniszczenia tkanek chrzęstnych stawowych i znacznego uszkodzenia powierzchni kości stawu w postaci ich przerzedzenia i wielokrotnego rozrostu osteofity. W 4. stopniu tej choroby ból w stawie biodrowym (z obustronnym zwyrodnieniem stawów w dwóch nogach) jest wyraźny i faktycznie nie ustaje o każdej porze dnia. W tym stanie pacjent często nie jest w stanie samodzielnie poruszać się, a nawet stać na problematycznej nodze i dlatego potrzebuje stałej pomocy z zewnątrz. Pacjent odczuwa ulgę w zespole bólowym tylko w przypadku formacji ankyloza, czyli włókniste połączenie powierzchni stawowych kości, łączące się ze sobą z całkowitym unieruchomieniem stawu.

Podobnie jak w poprzednim przypadku jedynym sposobem na przywrócenie naturalnej ruchliwości stawu biodrowego na 4. etapie progresji choroby zwyrodnieniowej stawów jest operacja polegająca na wszczepieniu wszystkich elementów stawowych zniszczonych i uszkodzonych przez chorobę. W rzeczywistości podczas takiej operacji pacjent otrzymuje sztuczny staw stawowy z wymianą dystalnej części kości udowej i, jeśli to konieczne, panewki. Po kursie rehabilitacji pacjent będzie mógł poruszać się normalnie i wykonywać inne ruchy odpowiadające problematycznej nodze. Każde inne leczenie, w tym metodami tradycyjnej medycyny i przepisów ludowych, będzie całkowicie nieskuteczne i spowoduje jedynie stratę czasu i pieniędzy.

Klasyfikacja

Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją główny alfanumeryczny kod choroby zwyrodnieniowej stawów według ICD-10-M16 łączy w sobie dziewięć odmian tej choroby, od pierwotnej obustronnej choroby zwyrodnieniowej stawów (kod według ICD-10-M16.0) i kończąc na nieokreślonej chorobie zwyrodnieniowej stawów (kod według ICD-10- M16.9).

Medycyna domowa w klasyfikacji choroby zwyrodnieniowej stawów najczęściej wykorzystuje ich podział na pierwotne (głównie związane z wiekiem destrukcyjne zmiany w stawie) i wtórne (patologiczne transformacje tkanek dostawowych z powodu urazów, chorób ogólnoustrojowych i innych bolesnych stanów), wśród których szczególnie wyróżnia się takie etiologiczne formy tej patologii.

Koksartroza związana z wiekiem

Kluczowa pierwotna postać tej choroby, która rozwija się u osoby wraz ze starzeniem się jego ciała i na tle naruszenia wszystkich zachodzących w nim procesów biologicznych. W stosunku do stawu biodrowego i innych stawów objawia się to zmniejszeniem tempa metabolizmu minerałów, zmniejszeniem produkcji płynu maziowego i wolniejszą regeneracją (co oznacza ciągłą odnowę komórkową) tkanek chrzęstnych, co ostatecznie prowadzi do ich przerzedzenia i deformacji. Coxartroza wieku w zasadzie występuje u zdecydowanej większości osób starszych po 60 latach życia, ale często z powodu minimalnego nasilenia zaburzeń śródstawowych jest bezobjawowa.

Wrodzona koksartroza

Podstawowa przyczyna tego rodzaju zwyrodnienia stawów jest wrodzona dysplazja stawu biodrowego, to znaczy nieprawidłowy rozwój lub niedorozwój elementów śródstawowych, co prowadzi do deformacji sąsiednich powierzchni kości stawu.Nawet w normalnej sytuacji głowa dziecka i panew stawu biodrowego dziecka nie są w pełni uformowane i utrzymywane w miejscu, głównie z powodu więzadeł wewnętrznych i torebki stawowej, a przy dysplazji jeden lub oba te elementy (panewka i głowa kości udowej) nie odpowiadają sobie jeszcze bardziej do przyjaciela.

Dalsze powstawanie zewnątrzmaciczne u noworodka stawu biodrowego i innych stawów następuje pod wpływem zwiększonego wysiłku fizycznego. Jeśli podczas normalnego rozwoju szkieletu dziecka równomierny wzrost ciśnienia na jego powierzchniach kości stawowej pobudzi pogłębianie panewki i wzrost chrząstki szklistej, a następnie wrodzony dysplazja takie aktywności fizyczne będą rozkładane nierównomiernie, powodując w ten sposób patologiczne tworzenie stawu z jego początkowym odkształceniem, podwichnięciem, a nawet zwichnięciem.

Koksartroza pourazowa

Jak sama nazwa wskazuje, ten typ choroby zwyrodnieniowej stawów rozwija się z powodu urazów kończyn dolnych jako całości, które zostały wcześniej otrzymane przez osobę lub bezpośrednio do stawu biodrowego, co doprowadziło do naruszenia integralności chrząstki i / lub tkanek kostnych. Warto zauważyć, że wraz z ciężkim urazem stawu biodrowego w tym samym czasie w rozwoju jego artrozy, często powtarzane i przedłużone mikrourazy elementów stawowych są nie mniej ważne, szczególnie gdy są one połączone z już istniejącą destabilizacją zgodności powierzchni śródstawowych kości.

Aseptyczna martwica

W odniesieniu do stawu biodrowego nazywa się patologią aseptyczna martwica objawia się jako pierwotne uszkodzenie głowy kości udowej z martwicą kości, martwicą rdzenia kręgowego i powstawaniem osteoporozy w tym fragmencie uda. Główną podstawową przyczyną tego stanu patologicznego jest zauważalny spadek dopływu krwi do górnej części nogi, który może być zaburzony z powodu wielu czynników wewnętrznych i zewnętrznych (uraz, stosowanie niektórych leków, alkoholizm, narażenie na wysokie ciśnienie zewnętrzne itp.). W wyniku osłabienia przepływu krwi dochodzi do stopniowego zaniku komórek kostnych i deformacji powierzchni głowy kości udowej, co prowadzi do początku i dalszego postępu zwyrodnienia stawów. Dotyczy to również Choroba Perthesa, który jest podobnym stanem patologicznym, który rozwija się u dzieci w wieku od 3 do 14 lat.

Zakaźna koksartroza

Infekcja na różne sposoby (urazowe uszkodzenie worka stawowego, pobliskie lub odległe ognisko zakaźne itp.) W stawie biodrowym powoduje proces zapalny, który prowadzi do artretycznego uszkodzenia tkanek dostawowych. Często po pojawieniu się i progresji zapalenie stawów, zwłaszcza gdy pacjent ignoruje odpowiednią terapię, dołącza się do niego artroza, w wyniku czego niszczenie chrząstki, kości i innych elementów stawu następuje jeszcze szybciej. Podobny stan chorobowy wywoływany w środowisku medycznym artroza artroza, jest oceniany jako dość ciężki i wymaga natychmiastowego leczenia za pomocą wielu leków, technik fizjoterapeutycznych i często interwencji chirurgicznej.

Powody

Główną podstawową przyczyną powstawania pierwotnej choroby zwyrodnieniowej stawów jest naturalne starzenie się ludzkiego ciała, między innymi postępujące na tle postępującego zmniejszenia dopływu krwi do wszystkich stawów. Ponieważ w życiu prawie każdej osoby artykulacja stawu biodrowego doświadcza znacznych obciążeń, często cierpi przede wszystkim. Oprócz zmian związanych z wiekiem, grupa pierwotnej koksartrozy obejmuje wszystkie podobne procesy patologiczne, które rozwinęły się w każdym wieku z przyczyn nieznanych współczesnej medycynie.

Pojawienie się wtórnej choroby zwyrodnieniowej stawów jest z reguły poprzedzone innymi chorobami ogólnoustrojowymi i / lub lokalnymi, które w ten czy inny sposób negatywnie wpływają na tkankę stawu biodrowego. Najważniejsze z nich to następujące bolesne stany:

  • wrodzony stawowe dysplazja;
  • aseptyczna martwica;
  • wrodzony pełny / częściowy zwichnięcie stawu biodrowego;
  • patologie naczyniowe wpływające na kończyny dolne;
  • niszczące choroby kręgosłupa (np. skolioza);
  • odziedziczone lub nabyte patologie stóp (np. płaskie stopy);
  • Choroba Perthesa (w odniesieniu do dzieci);
  • infekcje dostawowe i procesy zapalne (artroza artroza);
  • urazy i / lub trwałe mikrourazy stawu biodrowego;
  • związane z wiekiem i patologiczne zaburzenia hormonalne (np. cukrzyca);
  • zaburzenia metaboliczne;
  • częste stresujące warunki.

Wśród negatywnych czynników, które zwiększają prawdopodobieństwo choroby zwyrodnieniowej stawów, są:

  • predyspozycje genetyczne;
  • zaawansowany wiek;
  • siedzący tryb życia (głównie siedzący tryb życia);
  • wysokie obciążenie fizyczne stawu biodrowego i kończyn dolnych ogólnie;
  • sport zawodowy;
  • nadmierna masa ciała.

Jeśli chodzi o genetyczne predyspozycje do choroby zwyrodnieniowej stawów, warto zauważyć, że sama patologia nie jest dziedziczona przez potomstwo od rodziców, jednak niektóre cechy fizjologiczne (nieprawidłowości struktury szkieletu, kruchość chrząstki, niewydolność metaboliczna itp.) Mogą zostać odziedziczone, zwiększając w ten sposób ryzyko występowanie artrozy w przyszłych pokoleniach.

Objawy zwyrodnienia stawów

Pierwsze objawy artrozy stawu biodrowego są najczęściej dość rzadkie i dlatego nie powodują niepokoju dla pacjenta, który w tym okresie może odczuwać jedynie niewielki dyskomfort w okolicy tego stawu. Na początkowym etapie rozwoju tej choroby nadal nie występuje ból, chrupanie stawów, zaburzenia ruchowe i inne charakterystyczne objawy artrozy, co komplikuje jej wczesne rozpoznanie, dając chorobie możliwość postępu. Na późniejszych etapach wszystkie negatywne objawy zwyrodnienia stawów stawu biodrowego zaczynają się nasilać w tej kolejności.

Ograniczenia silnika

Nieznaczne ograniczenie ruchów bioder działa jak najwcześniejszy marker rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów, jednak ze względu na prawdopodobieństwo wystąpienia tego objawu z powodu innych chorób nie jest to czysto specyficzne. Pojawienie się sztywności w stawie biodrowym wynika z przerzedzenia chrząstki stawowej, co prowadzi do zmniejszenia szczeliny między powierzchniami kości. Ponadto, w początkowych stadiach choroby zwyrodnieniowej stawów, w miejscach największego odkształcenia chrząstki, mogą powstawać kompensacyjne chrząstki, co prowadzi również do upośledzenia ruchomości stawowej. Z kolei pewną rolę w występowaniu tego objawu odgrywa zagęszczenie worka stawowego, uraz błony maziowej i zmiana struktury płynu maziowego.

U osoby ze zwyrodnieniem stawów dotyczy to zarówno aktywnych (wytwarzanych bezpośrednio przez pacjenta), jak i pasywnych (wykonywanych przez lekarza) ruchów obrotowych stawu biodrowego. Z reguły sztywność stawowa jest najbardziej wyraźna rano i zmniejsza się, a na pierwszym etapie choroby całkowicie zanika, po wykonaniu ruchów energetycznych z problematyczną kończyną. Wraz z dalszym postępowaniem choroby zwyrodnieniowej stawów pacjent konsekwentnie zaczyna doświadczać trudności z zgięciem nogi w stawie biodrowym, a następnie z jej przedłużeniem. Ostatecznie (jeśli leczenie zostanie zignorowane), tak zwane pełne przykurcze tworzą się w uszkodzonym stawie (ankyloza), czyli unieruchomienie stawu z unieruchomieniem nogi w jednej pozycji.

Wspólny kryzys

Charakterystyczne kliknięcie (chrupnięcie) w stawie biodrowym podczas chodzenia lub innych ruchów problematycznej nogi jest również integralnym objawem choroby zwyrodnieniowej stawów, spowodowanej tarciem uszkodzonych elementów śródstawowych o siebie i / lub tarciem wzrostu kości na powierzchniach stawowych. Takiemu chrupnięciu z artrozą zawsze towarzyszy ból i odczuwa się go w uchu w zakresie szorstkiej tonacji, co w zasadzie odróżnia go od naturalnego kliknięcia stawu, które zwykle występuje u wielu osób. Wraz z postępem choroby wzrasta nasilenie artretycznego kryzysu, a towarzyszące mu odczucia bólu stają się silniejsze i dłuższe.

Zespół bólowy

Jako trzeci specyficzny i najbardziej znaczący objaw koxartrozy jest ból stawowy, którego intensywność wzrasta wraz z rozwojem tej patologii. Podobny zespół bólowy występuje ze względu na zmniejszenie ilości i jakości mazi stawowej oraz stopniowe uszkodzenie wszystkich elementów śródstawowych (chrząstki, powierzchni kości, torebki stawowej, więzadeł itp.), Co prowadzi do zwiększonego tarcia. Ponadto zauważalny spadek dopływu krwi do stawu, proliferacja przyczynia się do pojawienia się bólu. osteofity i uraz tkanek okołostawowych.

Sam w sobie ból ze zwyrodnieniem stawów postaci strzelającej i zszywającej. Jego wystąpienie zawsze poprzedzają wszelkie aktywne, a nawet pasywne ruchy stawu biodrowego. Zespół bólowy zwykle nasila się pod koniec dnia, zwłaszcza jeśli podczas niego pacjent odczuwa aktywność fizyczną kończyn dolnych. Po nocnym odpoczynku w stanie przedłużonego odpoczynku nasilenie bólu zmniejsza się, w początkowych stadiach choroby może całkowicie zniknąć. Wraz z postępem zwyrodnienia stawów ból nasila się, a na końcowych etapach może być stale obecny.

Skurcz mięśni

Skurcz mięśni nazywany jest silnym, mimowolnym i przedłużonym skurczem niektórych włókien mięśniowych, co może powodować różne procesy patologiczne. Ze zwyrodnieniem stawów skurcz mięśni zwykle występuje na tle osłabienia więzadeł stawowych wewnętrznych i zewnętrznych oraz deformacji samego stawu. W wyniku tego zjawiska osłabia się wytrzymałość stawu, co może powodować przemieszczenie, a nawet utratę głowy kości udowej z panewki (podwichnięcia lub zwichnięcia). Z reguły w tym przypadku mięśnie dolnej części pleców i pośladków po problematycznej stronie ciała podlegają skurczowi, a także uprowadzeniu mięśnia udowego (inne mięśnie nogi są mniej podatne na skurcze).

Ponieważ więzadła stawowe, ze względu na ich osłabienie, często nie są w stanie utrzymać stawu w jego naturalnej pozycji w późnych stadiach koksartrozy, rolę tę przejmują mięśnie okołostawowe, które z powodu własnego długiego i silnego skurczu mogą utrzymywać głowę kości udowej w jamie panewki do pewnego czasu . Jako dodatkowy mechanizm powstawania skurczu mięśni może działać wyraźny zespół bólowy w obszarze patologicznie zmienionego stawu lub aktywnie rozwijającego się procesu zapalnego w nim i / lub wokół niego (artroza artroza).

Skrócenie kończyny dolnej

Ten negatywny objaw zwyrodnienia stawów obserwuje się u pacjentów w późnych stadiach progresji choroby, gdy agresywne lub długotrwałe procesy patologiczne powodują znaczne zmniejszenie chrząstki stawowej i znaczne zwężenie międzykostnej szczeliny stawowej. W końcowym stadium choroby chrząstka stawowa w zasadzie może całkowicie zniknąć, co powoduje, że powierzchnie kości panewki i głowy kości udowej stykają się ze sobą, a staw nadal się zużywa. Ten stan stawu biodrowego prowadzi do najbardziej zauważalnego skrócenia problematycznej nogi, który może osiągnąć wartości 1,5-2 centymetrów.

Kulawizna

Kulawizna u pacjentów ze zwyrodnieniem stawów występuje również w późnych stadiach postępu tej patologii i jest raczej niekorzystnym objawem prognostycznym dla lekarzy. Przede wszystkim przyczyną kulawizny jest wyraźny ból odczuwany przez pacjenta, który występuje podczas każdego ruchu stawu biodrowego lub przy obciążeniu go ciężarem. Ponadto proliferacja kości osteofity a rozwój przykurczu zginająco-prostującego stwarza trudności z prostowaniem uszkodzonej nogi w stawie biodrowym, w wyniku czego utrzymanie równowagi nawet przy normalnym chodzeniu staje się dość trudne. Kolejnym czynnikiem w powstawaniu kulawizny jest uszkodzenie aparatu stawowego więzadła i torebki stawowej, co negatywnie wpływa na wytrzymałość stawu, znacznie zwiększając prawdopodobieństwo zwichnięcia i złamania.

Testy i diagnostyka

Diagnoza zwyrodnienia stawów jest ustalana przez artreologa na podstawie jego historii medycznej, zaobserwowanych pierwotnych i wtórnych klinicznych objawów choroby, a także wyników badań dodatkowych, których radiografia jest podstawowa. W zdecydowanej większości przypadków jest to badanie rentgenowskie, które pozwala diagnostowi ustalić zarówno stopień zaawansowania choroby zwyrodnieniowej stawów, jak i podstawową przyczynę jej pojawienia się. Na przykład spłaszczenie i asymetria dołu panewkowego, a także wzrost kąta szyjki kości udowej-przysadki wskazują na obecność dysplazja, wskazuje zmiana konfiguracji bliższego fragmentu kości udowej młodzieńcza złuszczanie skóry lub Choroba Perthesa itd. Ponadto na zdjęciach rentgenowskich, zwykle bez większych trudności, można ujawnić dowody wcześniejszych obrażeń przez osobę.

Dla każdego stopnia ciężkości zwyrodnienia stawów charakterystyczne są następujące objawy radiologiczne:

Koksartroza 1 stopień

Na początkowym etapie choroby radiografia wykazuje łagodne zmiany stawowe, które są zmniejszone głównie przez nierównomierne i umiarkowane zwężenie szczeliny międzykostnej. W niektórych przypadkach możliwe jest tworzenie małych narośli kostnych na wewnętrznych krawędziach panewki, podczas gdy szyjka kości udowej i głowa z reguły nie są zdeformowane.

Koksartroza 2 stopnie

W przypadku choroby drugiego stopnia na radiogramie określa się już znaczące zbliżenie śródstawowych powierzchni kości do siebie i nierównomierne zmniejszenie szczeliny międzykostnej o połowę lub nawet więcej. Kontury głowy kości udowej zwykle stają się nierówne, powiększa się, deformuje i przesuwa nieznacznie w górę. Wzrost kości na wewnętrznych krawędziach panewki zwiększa się, pojawia się na jej wewnętrznych konturach, a nawet może sięgać poza granice chrząstki wargowej.

Koksartroza 3 stopnie

Badanie rentgenowskie z koksartrozą stopnia 3 ujawnia kardynalne zwężenie szczeliny międzykostnej, aż do jej praktycznego zniknięcia. Głowa kości udowej jest znacznie zwiększona wizualnie, a jej kształt, podobnie jak konfiguracja dołu panewkowego, ulega znacznemu pogorszeniu. Wokół tego ostatniego obserwuje się wielokrotny wzrost kości, osiągając stały rozmiar.

Koksartroza 4 stopnie

W końcowym etapie obrazy pokazują całkowity brak chrząstki między powierzchniami kości, które są znacznie zniszczone i są już w kontakcie (w niektórych przypadkach ankyloza) na tle utworzonego wolumetrycznego osteofity.

Jako dodatkową metodę diagnostyczną choroby zwyrodnieniowej stawów lekarz może zastosować tomografię komputerową, która pozwala mu bardziej szczegółowo badać zmiany strukturalne w kościach i / lub diagnostykę MRI, co umożliwia określenie zaburzeń występujących w tkankach miękkich.

Zróżnicowanie koksartrozy jest przede wszystkim konieczne gonartroza (choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego) i kręgosłupa osteochondroza, a także podobne patologie, których objawy są w stanie ukryć się jako przejawy tej choroby i odwrotnie. Tak więc zanik mięśni obserwowany na etapach 2-3 koksartrozy może prowadzić do bólu w stawie kolanowym i będzie bardziej wyraźny niż ból stawu biodrowego. Z kolei pewien ból w zespole korzeniowym wywołany osteochondrozą może naśladować ból stawu biodrowego, ale w przeciwieństwie do zespołu bólowego w stawie biodrowym, pojawiają się nagle na tle podnoszenia ciężarów lub ostrego ruchu, są zlokalizowane w okolicy pośladkowej, rozciągają się wzdłuż tylnej powierzchni kości udowej i nie towarzyszy im ograniczenie ruchów stopą.

Ponadto należy odróżnić koksartrozę zapalenie krętarza, który jest aseptycznym procesem zapalnym, który rozwija się w obszarze przywiązania do kości mięśni pośladkowych. Zapalenie krętarza, w przeciwieństwie do koksartrozy, zwykle występuje po urazie lub nadmiernym wysiłku fizycznym, charakteryzującym się silnym bólem i szybkim postępem (10-14 dni). W niektórych przypadkach nietypowy rozwój reaktywne zapalenie stawów lub zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa Może również powodować objawy przypominające koksartrozę, ale różniące się od niego intensywnością bolesnych odczuć i ich częstotliwością (ból w nocy).

Leczenie zwyrodnienia stawów (artroza stawu biodrowego)

Taktyka leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów będzie zależeć bezpośrednio od stopnia zaawansowania choroby, a także od wieku, ogólnego stanu zdrowia i cech osobistych konkretnego pacjenta, ponieważ obecność alergii na leki oraz niektórych chorób przewlekłych i ostrych wyklucza stosowanie niektórych preparatów farmaceutycznych lub metod fizjoterapeutycznych. Na przykład w przypadku wrzodu żołądkowo-jelitowego doustne NLPZ nie są zalecane, w przypadku zaburzeń hormonalnych glukokortykoidy należy stosować ze szczególną ostrożnością i nie należy ćwiczyć chorób sercowo-naczyniowych. stymulacja elektryczna i magnetoterapia itd.

Do 2. stopnia artrozy stawu biodrowego leczenie tej patologii obejmuje stosowanie głównie konserwatywnych leków, a od 3. stopnia jej rozwoju wymaga bardziej radykalnych środków w celu wyeliminowania konsekwencji zniszczenia tkanek stawowych. Na początkowych etapach choroby zwyrodnieniowej stawów stosuje się głównie leczenie ambulatoryjne (w domu), a gdy choroba przejdzie do późnych stadiów, pacjent musi zostać hospitalizowany. Po zakończeniu podstawowego leczenia pacjent jest zobowiązany do przestrzegania wszystkich zaleceń dotyczących zapobiegania podobnym problemom ze stawem biodrowym w przyszłości, a jeśli jego stan się pogorszy, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.

Leczenie zwyrodnienia stawów I stopnia

Leczenie zwyrodnienia stawów stawu biodrowego pierwszego stopnia jest najbardziej wydajne, ponieważ choroba jest wciąż w powijakach, a tkanki śródstawowe są minimalnie uszkodzone. Z reguły pacjentom na tym etapie przepisuje się łagodny schemat ortopedyczny (ograniczenie obciążenia), fizjoterapię i specjalną gimnastykę (na przykład leczenie według Bubnovsky'ego lub Evdokimenko), której celem jest spowolnienie postępu negatywnych procesów artretycznych i poprawa funkcjonalności stawu. Jako leki stosuje się głównie leki rozszerzające naczynia krwionośne i chondroprotektory. W przypadku bólu można przepisać leki przeciwbólowe z grupy NLPZ lub podobne. Ważnym etapem terapii na tym etapie choroby zwyrodnieniowej stawów jest leczenie uzdrowiskowe.

Leczenie zwyrodnienia stawów 2 stopnie

Na drugim etapie artrozy stawu biodrowego leczenie zachowawcze jest nadal możliwe, jednak jego działanie w przeważającej części posłuży nie tyle do pozbycia się choroby, ile do zapobiegania jej dalszemu postępowi. Na tym etapie elementy śródstawowe są już znacznie bardziej uszkodzone, a zatem leczenie zwyrodnienia stawów drugiego stopnia bez operacji będzie miało na celu utrzymanie istniejącej funkcji stawu i, jeśli to możliwe, regenerację tkanki chrzęstnej. W tym celu stosuje się wszystkie te same leki rozszerzające naczynia i chondroprotektory, w razie potrzeby uzupełniając taką terapię środkami przeciwbólowymi i zwiotczającymi mięśnie. Różne techniki fizjoterapeutyczne, masaż i specjalne ćwiczenia fizyczne w chorobie zwyrodnieniowej drugiego stopnia również pomagają złagodzić ten bolesny stan i zapobiec dalszemu rozwojowi.

Leczenie zwyrodnienia stawów 3-4 stopni

Począwszy od trzeciego etapu choroby zwyrodnieniowej stawów, każda terapia zachowawcza staje się nieskuteczna, ponieważ nie można wyleczyć tej patologii bez operacji na tym poziomie jej postępu. Na tym etapie choroby działanie wszystkich stosowanych leków i metod fizjoterapeutycznych ma na celu jedynie utrzymanie pozostałej funkcjonalności stawu i złagodzenie bólu. Gimnastyka lecznicza z artrozą stawu biodrowego 3-4 stopnia zwykle nie jest praktykowana, ponieważ ćwiczenia mogą jeszcze bardziej zaostrzać problemy z stawami. Jedyną słuszną decyzją w tym przypadku będzie operacja z częściową wymianą elementów dostawowych lub zainstalowaniem całkowitej wymiany stawu biodrowego.

Lekarze

Specjalizacja: artrolog / ortopeda / reumatolog / traumatolog

Zhuravlev Kirill Andreevich

4 recenzje1500 rub.

Gromova Olga Alexandrovna

3 recenzje 1150 rub.

Pitulov Andrey Georgievich

1 recenzja800 rub. Więcej lekarzy

Leki

PentoksyfilinaChondroitynaDiklofenakKetorolacBetametazonKwas hialuronowyGlukozaminaKsantinol nikotynianBetahistynaCynaryzynaPiroksykamIndometacynaVoltarenNimidTriamcynolonHydrokortyzonTyzanidyna

W procesie leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów w pewnym stopniu jej postępu, oficjalna medycyna stosuje leki zaprojektowane w celu złagodzenia przebiegu choroby, zmniejszenia jej negatywnych objawów i, w miarę możliwości, przywrócenia uszkodzonych tkanek dostawowych. W tym celu stosuje się leki z różnych grup farmaceutycznych, których skutki opisano poniżej.

Stymulacja krążenia

Ponieważ jedną z głównych przyczyn koxartrozy jest zmniejszenie krążenia krwi w okolicy stawu biodrowego, a tym samym jej prawidłowe odżywianie, najpierw konieczne jest wznowienie normalnego przepływu krwi w kończynie problemowej. W tym celu pacjenci z tą patologią są doustnie lub domięśniowo przepisywanymi środkami terapeutycznymi o działaniu rozszerzającym naczynia krwionośne i wzmacniającym metabolizm - Ksantinol nikotynian, Betahistyna, Cynaryzyna, Pentoksyfilina i tak dalej

Przywrócenie chrząstki

Aby zregenerować chrząstkę, wyeliminować przykurcze i zmiękczyć blizny w stawie biodrowym, medycyna domowa stosuje chondroprotekcyjne leki przyjmowane doustnie w postaci tabletek / kapsułek lub wstrzykiwane bezpośrednio do jamy stawowej - Chondroityna, Kwas hialuronowy, Glukozamina itd. Oprócz wyżej opisanego działania, śródstawowe zastrzyki chondroprotektorów w stawie biodrowym stawu biodrowego są w stanie tymczasowo wznowić normalną kompozycję płynu maziowego, co zmniejsza tarcie powierzchni stawu i poprawia funkcję samego stawu.

Ulga w bólu

W przypadku zaostrzenia choroby zwyrodnieniowej stawów, której towarzyszy ból, stosuje się przede wszystkim leki z grupy NLPZ - Piroksykam, Diklofenak, Ketorolac, Indometacyna itp., jednak nie zaleca się ich używania przez długi czas. Ponadto, doustne podawanie tych leków negatywnie wpływa na przewód pokarmowy i może powodować erozję i wrzody w błonie śluzowej, przedłużone stosowanie takich środków terapeutycznych hamuje zdolność tkanki chrzęstnej do regeneracji. Aby wzmocnić działanie przeciwbólowe, możesz stosować lokalne NLPZ (maści, żele, kremy itp.) Z podobnymi substancjami czynnymi, na przykład - Voltaren, Fastum, Nimid i tak dalej

W przypadku nieskuteczności NLPZ na tle aktywnego trwającego bólu w okolicy problematycznego stawu biodrowego możliwe jest przepisanie dostawowych zastrzyków glukokortykoidów (leków hormonalnych), które mają bardziej wyraźne działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne - Metyloprednizolon, Triamcynolon, Betametazon, Hydrokortyzon itp. Z reguły takie hormonalne zastrzyki do jamy stawowej są przeprowadzane razem z miejscowym znieczuleniem (Nowokaina, Artikaina itp.), co z jednej strony zmniejsza wrażliwość pacjenta na samą procedurę iniekcji, az drugiej zwiększa skuteczność przeciwbólową hormonów.

Również z silnym bólem regionalnym limfotropowy (pośrednia) terapia, która jest metodą dostarczania leków (np. hormonów i środków znieczulających) do stawu problemowego poprzez wstrzyknięcie ich bezpośrednio do strefy maksymalnego przekrwienia najbliższych węzłów chłonnych / naczyń. Ta technika charakteryzuje się wyższą wydajnością i optymalnym stężeniem (około 24 godzin) w uszkodzeniu substancji czynnych podawanych leków. Oprócz środków przeciwbólowych, regionalna terapia limfotropowa (pośrednia) pozwoli na produktywne zastosowanie innych środków terapeutycznych wskazanych w chorobie zwyrodnieniowej stawów i ich kombinacji (na przykład chondroprotektorów i immunomodulatorów).

Rozluźnienie mięśni

Leki z grupy zwiotczającej mięśnie stosuje się głównie w późnych stadiach postępu choroby zwyrodnieniowej stawów, gdy uszkodzenie stawu biodrowego prowadzi do skurczu mięśni okołostawowych. W zależności od nasilenia takiego skurczu zaleca się doustne lub iniekcyjne środki zwiotczające mięśnie - Tolperyzon, Tyzanidyna, Tiocolchicoside, Tsiclobenzaprine itp., które blokując impulsy nerwowe przyczyniają się do rozluźnienia napiętych włókien mięśniowych.

Procedury i operacje

Aby uzyskać najlepszy wynik leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów o 1-2 stopnie, skuteczność leczenia farmakologicznego należy zwiększyć ze względu na techniki fizjoterapeutyczne i techniki manualne, które korzystnie wpłyną na tkanki dostawowe i / lub tkanek okołostawowych stawu biodrowego.

Masaż

Masaż z artrozą ma na celu poprawę krążenia krwi w problematycznej nodze, a tym samym zwiększenie przepływu krwi i składników odżywczych do dotkniętych elementów stawu. Doprowadzi to do przyspieszenia wewnątrzstawowych procesów metabolicznych i szybszej regeneracji uszkodzonych tkanek (głównie chrząstki). Przy zwyrodnieniu stawów zaleca się masaż nie tylko tkanek miękkich w okolicy stawu biodrowego, ale także innych części uda, a także pleców w okolicy lędźwiowej. Po obejrzeniu poniższego filmu na temat masażu mięśni pośladkowych bliski krewny pacjenta może nauczyć się takiej procedury, aby dalej korzystać z niej w domu.

Akupunktura

Zasada zastosowania akupunktura w tym przypadku opiera się na zdolności specjalnych igieł wprowadzonych do określonych punktów ludzkiego ciała do wywołania pozytywnych zmian neurohormonalnych w ciele pacjenta, które pomogą znormalizować metabolizm tkanek. Ponadto refleksologia może złagodzić skurcz mięśni okołostawowych, zmniejszyć ból w stawie i zwiększyć ogólne krążenie krwi w obolałej nodze.

Termoterapia

Obróbka cieplna obejmuje takie procedury jak terapia parafinowa, terapia błotna (pseudowulkaniczne, mułkowe, torfowe) i ozokeritoterapia (wosk górski). Wszystkie substancje stosowane w termoterapii charakteryzują się długotrwałym utrzymywaniem wysokiej temperatury, co zapewnia długofalowy i równomierny wpływ ciepła na obszar aplikacji. Oprócz efektu termicznego, takie substancje są w stanie przenosić własne sole nieorganiczne i biologicznie aktywne składniki przez skórę, co razem prowadzi do zwiększonego mikrokrążenia krwi w obszarze stawu problemowego i normalizacji procesów metabolicznych w jego wnętrzu.

Elektroterapia

Zasada metod elektroterapia polega na wpływie na mięśnie problematycznej kończyny dolnej pulsujących prądów o różnych częstotliwościach, które są dla niej rodzajem gimnastyki. Przeprowadzona za pomocą specjalnych urządzeń (Potok-1, Amplipulse itp.) Elektryczna stymulacja mięśni wzmacnia ich włókna w obszarze dotkniętego stawu i poprawia krążenie krwi w całej nodze. Jednak metody te nie mogą konkurować z pełnoprawnym wychowaniem fizycznym i dlatego są stosowane tylko w połączeniu z ćwiczeniami fizycznymi odpowiednimi do sytuacji.

Magnetoterapia

Metoda magnetoterapia w oparciu o działanie pola magnetycznego wytwarzanego przez specjalne urządzenie medyczne w stosunku do tkanek ludzkiego ciała. W wyniku tego wpływu na uszkodzony staw jego elementy i najbliższe sąsiednie więzadła / mięśnie są ogrzewane (o 1-3 ° C), co poprawia krążenie śródstawowe i okołostawowe, eliminuje obrzęk w tym obszarze i sprzyja regeneracji chrząstki.

Terapia ultradźwiękowa

Wnikanie głęboko w tkankę ludzkiego ciała, ultradźwięki (do 4-6 cm), poprzez wibracje fal dźwiękowych nie zauważanych przez zwykły słuch, ma pozytywny wpływ na zdeformowane elementy stawu. Również ze względu na efekty terapia ultradźwiękowa poprawia się miejscowy metabolizm, zwiększa się dopływ krwi do dotkniętej kończyny dolnej, a procesy odbudowy uszkodzonych tkanek stawów przebiegają szybciej.

Laseroterapia

Technikę tę wykonuje się przy użyciu wzmocnionej wiązki światła (lasera), w tym widma promieniowania czerwonego, podczerwonego i ultrafioletowego. Taki promień światła przenikający przez skórę i tkankę mięśniową powoduje specyficzne reakcje biochemiczne w stawie, które mają korzystny wpływ na regenerację elementów stawu i funkcjonowanie samego stawu.

Przyczepność

Trakcja sprzętowa (przyczepność) przeprowadza się w celu zmniejszenia nadmiernego obciążenia dotkniętego stawu stawowego, spowalniając w ten sposób postęp zwyrodnienia stawów i przyczyniając się do przywrócenia chrząstki. W wyniku zastosowania tej metody torebka stawowa jest rozciągana, a powierzchnie kości są od siebie usuwane, co przez pewien czas zapewnia względny odpoczynek tkankom chrząstki dostawowej i umożliwia ich regenerację.

Ćwiczenia fizjoterapeutyczne (LFK)

Specjalne ćwiczenia w stawie biodrowym stawu biodrowego muszą wejść w życie pacjenta jako obowiązkowy i regularny środek, który wraz ze stopniem rozwoju tej choroby może znacznie ułatwić jej przebieg i utrzymać funkcjonalność stawu na wysokim poziomie.Kiedy choroba przechodzi do stadium 3, ćwiczenia terapeutyczne, w wyniku tworzenia przykurczów dostawowych i wzrostu kości, zwykle nie są przepisywane, ale praktyka wznawiania ćwiczeń po operacji.

Do tej pory szczególnie popularna jest gimnastyka medyczna ze zwyrodnieniem stawów Bubnovsky i gimnastyka lecznicza Evdokimenkoopracowany przez autorów specjalnie do leczenia ludzkich patologii chrząstki kostnej. Poniżej możesz obejrzeć wideo z terapii ruchowej w przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów, w której dr Bubnovsky podaje przykład zestawu ćwiczeń, które osobiście stworzył, których pacjent potrzebuje na początkowych etapach postępu patologii, a także po operacji endoprotetyka staw stawu biodrowego.

Chirurgia

Endoprotetyka staw biodrowy w celu przywrócenia mu funkcjonalności najczęściej wykonuje się za pomocą jednej z następujących technik:

  • Surface. Operację wykonuje się przez zmielenie panewki i głowy kości udowej, po czym pokrywa się je gładkimi implantami w postaci łóżka i nasadki. Ta metoda charakteryzuje się kruchością odnowionego w ten sposób stawu i jest uważana za niebezpieczną, ponieważ podczas operacji takiej endoprotezy często zauważa się tlenki metali, które powodują zapalenie najbliższych tkanek okołostawowych.
  • Jednobiegunowy. Częściowa operacja polegająca na usunięciu uszkodzonej głowy kości udowej i zainstalowaniu w jej miejscu sztucznej endoprotezy, która będzie oddziaływać z chrząstką biologiczną pozostałą na panewce. Technikę tę stosuje się głównie w przypadku problemów tylko z głową kości udowej (martwica kości, złamanie szyi itp.) Z zadowalającym stanem elementu miednicy stawu.
  • Dwubiegunowa. Rodzaj protetyki zgodnie z zasadą unipolarną, która zasadniczo różni się od poprzedniej operacji konfiguracją endoprotezy zainstalowanej w miejscu głowy kości udowej. Dwuwarstwowy implant bipolarny ma niższy współczynnik tarcia i płynne ruchy w naturalnym łóżku stawowym, co wydłuża jego czas pracy.
  • Razem. Do tej pory najbardziej udana i powszechna opcja w protetyce problematycznego stawu biodrowego z całkowitą resekcją jego głównych elementów i instalacją sztucznego pełnoprawnego modelu stawu stawowego, w tym zarówno panewki, jak i głowy kości udowej. Całkowite zastąpienie w porównaniu z poprzednimi rodzajami artroplastyki trwa dłużej (15-30 lat) i jest najbardziej wydajne.

Leczenie środkami ludowymi

W procesie leczenia artrozy stawu biodrowego pierwszego stopnia, a nawet 2 stopni, dopuszczalna jest tradycyjna terapia, aw niektórych przypadkach zaleca się łączenie jej z lekami ludowymi w domu. Zastosowanie wielu własnych receptur medycyny alternatywnej w postaci mielenia roślin, zwierząt i minerałów, wywarów, kompresów, naparów i innych podobnych leków często pomaga pacjentowi w zwalczaniu bólu, zmniejsza nasilenie destrukcyjnych zmian w stawie, zwiększa w nim mikrokrążenie krwi i sprzyja regeneracji uszkodzonych tkanka dostawowa itp.

Niemniej jednak należy pamiętać, że leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów środkami ludowymi może działać tylko jako dodatkowa terapia, ponieważ nie można wyleczyć tej choroby tylko z ich pomocą. Leki, techniki fizjoterapeutyczne, ćwiczenia fizjoterapeutyczne i inne metody oficjalnej medycyny powinny zawsze być priorytetem dla pacjenta i powinny być stosowane przede wszystkim. Ponadto leczenie artrozy stawu biodrowego w domu musi zostać zatwierdzone przez lekarza prowadzącego, ponieważ niektóre niekonwencjonalne przepisy mogą nie łączyć się dobrze z już przepisanymi lekami i powodować poważne zjawiska alergiczne lub inne negatywne konsekwencje.

Wewnętrzne środki na koksartrozę

Cytryna i miód

Weź 3 duże owoce cytryny i razem ze skórką pokrój je w średnie kostki. Następnie napełnij całą ilość pokrojonej cytryny 3 litrami wrzącej wody, pozwól wodzie ostygnąć i dodaj 3 łyżki. l świeży miód. Wszystko dokładnie wymieszaj i odcedź płyn kilkoma warstwami gazy. Powstały napój cytrynowo-miodowy codziennie przez miesiąc, weź 1 szklankę dziennie w środku.

Kłącza Rootfish

Średnio posiekaj około 60 gramów kłącza saberfish i napełnij go 500 ml wódki lub podobnej ilości rozcieńczonego alkoholu medycznego w szklanym pojemniku. Przez 27 dni nalegaj na produkt w ciemnym miejscu, a następnie ostrożnie go przefiltruj i weź 30 kropli doustnie przed każdym posiłkiem. Taka nalewka może być również stosowana jako szlif w stosunku do problematycznych stawów.

Brzozowe pąki

Około 20 gramów świeżych pąków białej brzozy przez 3 tygodnie, nalegaj na 100 ml 70% roztworu alkoholu etylowego (w ciemnym szklanym pojemniku). Po tym czasie ostrożnie wyciśnij i przefiltruj płyn i weź nalewkę brzozową trzy razy dziennie po 15-30 kropli, po zmieszaniu z 1 łyżką. łyżka zwykłej wody. Tego narzędzia można również używać do wcierania chorych stawów.

Liście bzu

Weź 50 gramów świeżo zebranych liści bzu, wlej 500 ml wódki (40% alkoholu etylowego) do szklanej miski i nalegaj w chłodnym i ciemnym miejscu przez 10 dni. W przyszłości codziennie spożywaj 50 kropli bzu przygotowanego w ten sposób przed posiłkami.

Seler naciowy, cytryna i czosnek

Za pomocą maszynki do mięsa zmiel 250 g korzeni selera, 3 średnio brązowe nieobrane cytryny i 120 g goździków czosnkowych. Umieść uzyskaną masę w 3-litrowym słoju i dokładnie wymieszaj łyżką. Następnie wlej wrzącą wodę do słoika na wierzch, szczelnie zakorkuj pokrywką i owiń całą noc ciepłym kocem. Począwszy od następnego ranka, codziennie przez 3 miesiące, weź ten lek na pusty żołądek w 70 gramach (około 30 minut przed jedzeniem).

Zewnętrzne środki na koksartrozę

Mumia i kochanie

Aby zrobić taki produkt, ostrożnie wymieszaj naturalną mumię w ilości 3-4 gramów ze 100 gramami świeżego miodu o średniej gęstości. Następnie posmaruj dłonie dowolnym neutralnym olejem kosmetycznym i wcieraj tę osobliwą maść w obszar problematycznego stawu przez noc (zmyj tylko rano). Podczas korzystania z płynnego miodu możesz spożywać 0,2-0,3 grama tego środka przed śniadaniem.

Glistnika

Od ośmiu do dziewięciu łyżek wstępnie posiekanych liści i łodyg glistnika w blenderze lub skręć w maszynce do mięsa. Wlać powstałą zawiesinę z litrem wysokiej jakości oleju roślinnego (najlepiej używać oliwy z oliwek) i przez 2 tygodnie nalegać w ciepłym miejscu. W przyszłości trzy razy dziennie użyj produktu do wcierania skóry w obszarze dotkniętego stawu. Po zastosowaniu tego wcierania przez noc zaleca się owinięcie nogi ciepłą szmatką.

Jałowiec i pokrzywa

Przygotuj maść z pokrzywy jałowca, mieszając 1 część jagód jałowca (najlepiej młodych), 1 część świeżo posiekanych świeżych liści pokrzywy i 1 część rozpuszczonego smalcu. Następnie schłodź uzyskaną masę i nakładaj ją raz dziennie na problematyczny obszar nogi nad dotkniętym stawem.

Ziemniak i Chrzan

Weź jedną dużą bulwę ziemniaczaną, dokładnie opłucz ją pod gorącą wodą i skręć razem ze skórką w maszynce do mięsa. Zetrzyj podobną ilość chrzanu na średniej tarce, dodaj do kleiku ziemniaczanego i dokładnie wymieszaj. Codziennie używaj tego produktu roślinnego jako kompresu, po nasmarowaniu skóry dotkniętego stawu kremem dla dzieci lub olejem roślinnym.

Cebula

W dowolny dogodny sposób (maszynka do mięsa, blender itp.) Zmielić jedną dużą cebulę na małą zawiesinę i zalać 150–250 ml 96% alkoholu etylowego. Na dwa tygodnie umieść mieszaninę w ciemnym miejscu, a następnie odcedź ją przez kilka warstw gazy i w razie potrzeby wetrzyj w skórę wokół uszkodzonego stawu.

Zapobieganie

Jako taka, ukierunkowana profilaktyka koksartrozy nie istnieje, a wszystkie porady artologów w tym przypadku sprowadzają się do zmniejszenia ryzyka tej patologii poprzez wyeliminowanie jej pierwotnych przyczyn, a także terminową diagnozę i odpowiednie leczenie wszystkich objawów artretycznych. Jeśli artroza stawu biodrowego zostanie ujawniona nawet w pierwszym etapie jego rozwoju, a następnie przestrzegając pewnych zasad profilaktycznych i przeprowadzając leczenie zachowawcze, można całkowicie zatrzymać jego postęp, a nawet przywrócić normalną funkcjonalność dotkniętego stawu stawowego. Ogólne zalecenia dotyczące zapobiegania początku i / lub rozwojowi choroby zwyrodnieniowej stawów obejmują kilka z następujących stanów pierwotnych.

Aktywny tryb życia

W przeciwieństwie do powszechnego przekonania o zagrożeniach związanych z wysiłkiem fizycznym, brak ruchów stawowych nawet w przypadku stawu biodrowego, który już się pojawił, niesie dodatkowe niebezpieczeństwo, ponieważ przyczynia się tylko złoża soli w stawie, rozkładając się wokół niego osteofity i pojawienie się przykurczów chrząstki. Niemniej jednak w żaden sposób nie oznacza to, że pacjent z artrozą powinien uprawiać sporty siłowe lub przeciążać kończyny dolne. Przeciwnie, w przypadku zwyrodnienia stawów konieczne jest całkowite wyeliminowanie dużych obciążeń w stosunku do stawu biodrowego i ciągłe ćwiczenie miękkiej aktywności fizycznej, na przykład pływania, łatwego chodzenia itp.

Prawidłowe odżywianie

Otyłość lub po prostu nadwaga pod wieloma względami przyczynia się do początkowego wystąpienia koksartrozy i / lub jej dalszego rozwoju, dlatego normalizacja masy ciała jest podstawowym środkiem zapobiegawczym. Oprócz tego należy pamiętać, że wiele reżimów odchudzania może prowadzić do niedoboru w ludzkim ciele niektórych składników odżywczych, które są niezbędne dla stawów dla ich zdrowia i prawidłowego funkcjonowania. Aby uniknąć takiego dysonansu, pacjentom ze zwyrodnieniem stawów zaleca się budować dietę na zasadach zdrowej diety i nie zapominać o odpowiednim schemacie picia.

Zapobieganie urazom i hipotermii

Nawet jeden nieudany uraz zdrowego stawu biodrowego może następnie prowadzić do zmian w zapaleniu stawów, a uraz stawu już uszkodzonego przez artrozę znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia najpoważniejszych konsekwencji tej choroby (aż do inwalidztwa). Z tego powodu pacjenci ze zwyrodnieniem stawów i ludzie bez problemów ze stawami powinni w każdy możliwy sposób unikać niebezpiecznych sportów pod tym względem (na przykład podnoszenie ciężarów), a także wybrać pracę, która nie jest związana z przedłużonym i / lub nadmiernym obciążeniem nóg . Powinieneś także chronić swoje ciało przed stałym lub silnym hipotermia, ponieważ niskie temperatury wywołują skurcz naczyń krwionośnych (szczególnie kończyn), co z kolei jest jedną z głównych przyczyn powstawania zwyrodnienia stawów.

Terminowa terapia choroby

Rozwój wielu bolesnych schorzeń w ludzkim ciele, w tym patologii, które na pierwszy rzut oka nie są związane ze stawem biodrowym, może ostatecznie doprowadzić do zwyrodnienia stawów. W wielu przypadkach leczenie takich chorób na czas jest znacznie łatwiejsze niż leczenie artrozy stawu biodrowego. Z tego powodu wczesne wykrycie tych chorób i ich leczenie chirurgiczne są właśnie środkiem zapobiegawczym, który na wiele sposobów pozwala uniknąć problemów ze stawami w przyszłości.

U dzieci

W dzieciństwie podstawowymi przyczynami zwyrodnienia stawów są najczęściej wrodzone anomalie, urazy lub niektóre współistniejące choroby, takie jak młodzieńcza złuszczanie skóry lub Choroba Perthesa. Ogólnie rzecz biorąc, ta patologia stawowa występuje zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, ale ma wiele cech, związanych głównie z szybszym rozwojem objawów i negatywnym wpływem na ogólny proces powstawania szkieletu i reszty ciała dziecka. Jednak terminowe środki leczenia koksartrozy u dzieci dają lepszy wynik niż u dorosłych. Wynika to z wielkich zdolności wciąż rozwijającego się organizmu, który ma wiele rezerw na odbudowę wszystkich swoich narządów, w tym tkanki chrzęstnej.

W czasie ciąży

Kobiety w ciąży z rozpoznaniem choroby zwyrodnieniowej stawów muszą być bardzo ostrożne i ściśle przestrzegać wszystkich zaleceń lekarzy, którzy w tym przypadku powinni mieć co najmniej dwa - położnika-ginekologa i artrologa. Dodatkowa kontrola drugiego specjalisty jest potrzebna do terminowej korekty stylu życia przyszłej matki i zaleceń pierwszego lekarza, ponieważ już uszkodzony staw biodrowy w czasie ciąży jest narażony na dodatkowe obciążenia i ryzyko. Na całym etapie noszenia płodu kobieta w ciąży jest zobowiązana do przestrzegania oszczędzającego trybu życia, zarówno w odniesieniu do problematycznej nogi, jak i kończyn dolnych.

W pierwszym trymestrze ciąży wiele kobiet cierpiących na zwyrodnienie stawów wykazuje specjalną fizjoterapię (na przykład przy użyciu aparatu Amplipulse) i lekkie ćwiczenia, które poprawiają krążenie krwi i kondycję mięśni nóg, aw drugim i trzecim trymestrze ciąży wymagany jest reżim absolutnego odpoczynku. W tym czasie kobietom w ciąży nie zaleca się noszenia ciężarów, chodzenia i pochylania się często, aby problematyczne stawy biodrowe nie ulegały krytycznym przeciążeniom. W późniejszych etapach ciąży leczenie sanatoryjne jest możliwe przy użyciu pasywnych technik fizjoterapeutycznych. Przy zaostrzeniu zwyrodnienia stawów można przepisać małe dawki środków przeciwbólowych i leków wspomagających, które nie mogą zaszkodzić nienarodzonemu dziecku.

Poród naturalny jest obarczony największym zagrożeniem zarówno dla matki ze schorzeniem kostnym, jak i jej dziecka, w związku z czym większość ekspertów zdecydowanie zaleca cesarskie cięcie w tym przypadku. Aktywność pracy wywiera ogromny nacisk na osłabione stawy biodrowe, co często powoduje pęknięcia stawów i inne powikłania. W 95% przypadków naturalny poród znacznie pogarsza stan uszkodzonego stawu biodrowego (lub dwóch), a czasem mogą całkowicie zniszczyć staw stawowy i znacznie uszkodzić sąsiadujące z nim tkanki miękkie.

Dieta na koksartroza

Dieta na schorzenia stawu biodrowego

  • Wydajność: efekt terapeutyczny po 3 miesiącach
  • Daty: stale
  • Koszt produktu: 1400-1500 rubli tygodniowo

Efekt terapeutyczny dieta na koksartrozę ocenione jako minimalne, jednak pewne dostosowanie diety w kierunku większego spożycia potraw warzywnych i ograniczenie spożycia produktów zwierzęcych, słodyczy i soli może nieco zmniejszyć negatywne objawy tej patologii. Ponadto odżywianie pomaga schudnąć, co dla pacjentów z artrozą kończyn dolnych stanowi dodatkowe negatywne obciążenie stawów biodrowych.

Konsekwencje i powikłania

W przypadku braku odpowiedniej i odpowiedniej terapii proces progresji zwyrodnienia stawów prędzej czy później doprowadzi pacjenta do utraty ruchomości stawu biodrowego, a zatem do niepełnosprawność. Ponadto takie problemy ze stawami kończyn dolnych mają niezwykle negatywny wpływ na całe ludzkie ciało, zaczynając od układu kostnego, a kończąc na narządach wewnętrznych.

Prognoza

Coxarthrosis wykryty w pierwszym, a nawet na początku drugiego etapu w czasie, można leczyć zachowawczo, z wielką szansą na przywrócenie normalnego funkcjonowania stawu biodrowego. Począwszy od trzeciego etapu progresji tej patologii, rokowanie dotyczące czynności funkcjonalnej uszkodzonej kończyny dolnej jest niekorzystne. W takim przypadku, aby powrócić do stawu, cały zakres jego ruchów jest zdolny tylko do operacji endoprotetyka.

Lista źródeł

  • Vakulenko V.M. Zmiany zwyrodnieniowe dystroficzne stawów biodrowych i kręgosłupa / V.M. Vakulenko, V.Yu. Khudobin, L.P. Bagel // Kontuzja. 2000. - T. 1, nr 1 - S. 24-27.
  • Alekseeva L.I. Nowoczesne pomysły na diagnozowanie i leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów / L.I. Alekseeva // Russian Medical Journal. - 2000.V. 8, nr 9. - S. 377-382.
  • Volokitina E.A. Koksartroza i jej leczenie chirurgiczne: autor. diss ... Dr. med. nauki / E.A. Volokitin. - Kurgan, 2003. - 46 s.
  • Epifanov V. A. Terapeutyczne wychowanie fizyczne i medycyna sportowa. Podręcznik / V.A. Epifanow. - M.: Medicine, 1999 r. - 304 s.
  • Nasonova V.A. Choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego: przebieg, leczenie i zapobieganie / V.A. Nasonova, L.I. Alekseeva, E.L. Nasonov // 'Consilium Medicum. 2003. - T. 05, nr 3.

Obejrzyj wideo: ZWYRODNIENIE BIODRA- ĆWICZENIA FIZJOIDEA (Październik 2019).

Popularne Wiadomości

Kategoria Choroba, Następny Artykuł

Niedotlenienie
Słownik medyczny

Niedotlenienie

Niedotlenienie to głód tlenu jako pojedynczy narząd lub tkanka i cały organizm. Ten stan może rozwinąć się w wyniku wielu czynników: niewystarczającego stężenia tlenu w atmosferze, bolesnego stanu, zatrzymania oddechu itp. W wyniku tego braku tlenu narządy przechodzą zmiany, które często są nieodwracalne.
Czytaj Więcej
Mikroorganizmy
Słownik medyczny

Mikroorganizmy

Mikroorganizmy to zbiorowa nazwa organizmów żywych, które są zbyt małe, aby były widoczne gołym okiem. Zwykle ich rozmiar nie przekracza jednej dziesiątej milimetra. Prawie wszystkie mikroorganizmy są jednokomórkowe, ale są też wielokomórkowe. Skład mikroorganizmów obejmuje niejądrowe: archeony, bakterie, a także eukarionty, które obejmują grzyby i protisty.
Czytaj Więcej
Estradiol
Słownik medyczny

Estradiol

Estradiol jest jednym z najbardziej aktywnych hormonów płciowych w ciele kobiety. Jest steroidowy, ma wysoką aktywność estrogenową. Krążenie tego hormonu we krwi jest zapewnione, gdy jest on związany z globuliną, która wiąże hormony płciowe. Produkcja estradiolu w organizmie zachodzi głównie w jajnikach, korze nadnerczy, a także w niewielkich ilościach jest syntetyzowana w wyniku konwersji hormonów androgenowych.
Czytaj Więcej
Lecznicze błoto
Słownik medyczny

Lecznicze błoto

Błota lecznicze to erupcje wulkanów błotnych, osady torfowiskowe, osady różnych zbiorników wodnych i innych formacji naturalnych, które składają się z wody, substancji organicznych i mineralnych. Lecznicze błota mają jednolitą konsystencję, drobno rozproszoną strukturę i z reguły są tłuste.
Czytaj Więcej