Choroba

Zapalenie migdałków

Informacje ogólne

Zapalenie gruczołu krokowego zajmuje wiodącą pozycję w strukturze chorób laryngologicznych w praktyce pediatrycznej. Migdały powstają w wyniku proliferacji tkanka limfatyczna migdałek nosowo-gardłowy. Każda osoba ma migdałki i pełnią funkcję ochronną, jeśli nie rosną i nie ulegają zapaleniu. Dzisiaj termin „migdałki” odnosi się właśnie do zapalonych migdałków, z których wynika więcej szkód niż korzyści dla organizmu i odporności.

Do czego służą migdałki?

Migdałki są narząd odpornościowyktórego główną funkcją jest ochrona przed infekcjami. Tkanka limfatyczna wytwarza specjalne komórki odpornościowe - limfocytyktóre niszczą patogeny. Podczas walki z infekcją powiększają się migdałki. W przypadku przewlekłego zapalenia migdałków migdałki nosowo-gardłowe są stale w stanie zapalnym i są przedmiotem przewlekłej infekcji. Kod dla ICB-10 to J35.2.

Patogeneza

Zapalenie gruczołu krokowego jest przerostem limfocytowo-limfoblastycznym, co jest konsekwencją nadmiernej czynnościowej czynności migdałków gardła z częstymi chorobami zakaźnymi, alergie. Choroba powstaje w wyniku niedoskonałości procesów odpornościowych u dzieci.

Klasyfikacja

Istnieje kilka klasyfikacji zapalenia migdałków nosowo-gardłowych, w zależności od nasilenia objawów, czasu trwania kursu, cech klinicznych i morfologicznych. Ten podział choroby na różne postacie wynika z różnych schematów leczenia.

W zależności od czasu trwania kursu są:

  • Sharp Epizody zapalenia migdałków trwają do dwóch tygodni i powtarzają się nie więcej niż 3 razy w roku. Czas trwania procesu zapalnego wynosi 5-10 dni. Choroba rozwija się gwałtownie na tle infekcji dziecięcych lub SARS.
  • Podostry. Najczęściej jest to konsekwencja nieleczonego ostrego procesu. Jest zarejestrowany głównie u dzieci z przerostowym migdałkiem gardła. Średnio proces trwa 20-25 dni, a efekty resztkowe w postaci temperatury podgorączkowej można zarejestrować do miesiąca.
  • Przewlekłe Choroba trwa dłużej niż miesiąc i powtarza się więcej niż 4 razy w roku. Czynnikami sprawczymi procesu zapalnego są jednostki wirusowe i bakterie. Zapisuje się zarówno początkowo zdiagnozowane przewlekłe zapalenie nabłonka gardła, jak i zapalenie gruczołowate, które rozwijają się na tle nieodpowiedniej terapii podostrego stadium.

Główne formy przewlekłego zapalenia migdałków, w zależności od zmian morfologicznych w miąższu migdałków:

  • Obrzęk-nieżyt. Wraz z zaostrzeniem choroby migdałek bardzo puchnie, aktywowana jest reakcja zapalna w migdałku. Obrazowi klinicznemu towarzyszą objawy i objawy nieżytowe.
  • Poważnie wysiękowy. Ta opcja charakteryzuje się dużym nagromadzeniem patogennej mikroflory i ropnych mas głęboko w miąższu. Wszystko to prowadzi do obrzęku i powiększenia migdałków.
  • Mukopurulentny. Występuje ciągłe uwalnianie śluzu i ropnego wysięku w dużych ilościach. Równolegle rejestrowany jest wzrost objętości tkanki gruczołowej.

Istnieją 3 stopnie nasilenia choroby, w zależności od istniejących objawów klinicznych i ogólnego stanu pacjenta:

  • Zrekompensowane Uważana jest za normalną fizjologiczną reakcję organizmu na przenikanie czynników zakaźnych. Pogorszenie stanu pacjenta może być całkowicie nieobecne lub niezbyt wyraźne. Okresowo rejestrowane są naruszenia oddychania przez nos i chrapania.
  • Subskompensowane. Objawy choroby stopniowo się zwiększają, rejestruje się ogólne zatrucie ogólnoustrojowe, co odpowiada ostremu zapaleniu gardła. W przypadku nieodpowiedniej terapii lub jej braku choroba przechodzi w fazę dekompensacji.
  • Zdekompensowane. Migdałek gardła nie jest w stanie wykonywać swoich funkcji i staje się ogniskiem przewlekłej infekcji. Symptomatologia choroby wygląda jasno, lokalna odporność jest całkowicie nieobecna.

Powody

Jakie czynniki tworzą gruczolaka?

  • Dziedziczność Jeśli rodzice cierpieli na tę dolegliwość w dzieciństwie, prawdopodobieństwo wystąpienia tego problemu przez dziecko jest bardzo wysokie.
  • Obecność procesów zapalnych w gardle, gardle i jamie nosowej. Choroby takie jak ból gardła, szkarlatyna, odra, krztusiec a inne infekcje wirusowe układu oddechowego wywołują proliferację tkanki limfatycznej.
  • Niewłaściwe odżywianie. Szczególnie negatywnym skutkiem jest przejadanie się.
    Wrodzony lub nabyty niedobór odporności, tendencja do reakcji alergicznych.
  • Długotrwałe narażenie dziecka na działanie powietrza o nieoptymalnych właściwościach (zakurzone, suche, z zanieczyszczeniami, z nadmiarem chemii gospodarczej itp.).

Objawy zapalenia gruczołowego

Objawy zapalenia gruczołu krokowego rozwijają się stopniowo. Zadaniem rodziców jest szybkie wykrycie problemów z układem oddechowym dziecka i skonsultowanie się ze specjalistą w celu uzyskania pełnej konsultacji i wyznaczenia odpowiedniego leczenia.

Ostre zapalenie gruczołowate u dzieci, objawy

Pierwsze objawy choroby to uczucie drapania i łaskotania w głębokich odcinkach nosa. Dość często podczas snu dochodzi do głośnego oddychania. W bardziej zaawansowanych przypadkach obserwuje się wyraźne chrapanie nocne, a sen staje się powierzchowny i niespokojny. W przypadku braku szybkiego leczenia zaburzenia oddychania przez nos są rejestrowane już w ciągu dnia, a wydzielina śluzowa opuszcza nos. Pojawia się także bezproduktywność suchy napadowy kaszel, który zaostrza się w nocy i rano.

W przyszłości objawy nasilają się, objawiając się zespołem odurzenia - temperatura ciała wzrasta do 37,5-39 stopni Celsjusza, występuje ogólne osłabienie, wzrost sennośćrozproszyć ból głowy. Pacjenci skarżą się na brak apetytu. Powstałe wcześniej parestezje stopniowo zamieniają się w bolesne bóle o matowej naturze bez wyraźnej lokalizacji, które nasilają się wraz z połykaniem. Zwiększa się wydzielanie śluzu z nosa, pojawia się ropne zanieczyszczenie.

Funkcja drenażu rurek słuchowych jest zaburzona, pojawia się ból w uszach, jest rejestrowany przewodzeniowy ubytek słuchu. Pacjent przestaje oddychać przez nos i jest zmuszony pozostać z otwartymi ustami. Z powodu obturacji chóru głos zmienia się - staje się nosowy.

W najbardziej zaawansowanych przypadkach w wyniku przewlekłego niedotlenienie zaczynają się pojawiać objawy neurologiczne - dziecko staje się apatyczne, ospałe, jego pamięć i uwaga pogarszają się, zaczyna opóźniać się w rozwoju. Czaszka twarzy zmienia swój kształt zgodnie z rodzajem „twarzy gruczolakowatej”: twarde podniebienie staje się wysokie i wąska, nadmiernie rozwinięta ślina wypływa z kącika ust. Górne siekacze wybrzuszają się do przodu, zgryz jest zniekształcony, a fałdy nosowo-wargowe są wygładzone.

Testy i diagnostyka

Diagnozę przeprowadza się na podstawie wyników wywiadu lekarskiego, skarg pacjentów, wyników badań instrumentalnych i fizycznych. Rolę pomocniczą odgrywają testy laboratoryjne, które pozwalają wyjaśnić etiologię choroby i wybrać odpowiedni schemat leczenia.

Program diagnostyczny dla zapalenia gruczołu krokowego obejmuje:

Badanie fizykalne. Podczas badania pacjenta na uwagę zasługuje charakter oddychania przez nos, mowę i głos. Wykryto zamknięty nos, całkowity brak oddychania przez nos. Węzły chłonne podczas badania palpacyjnego mogą być powiększone, ale bezbolesne (grupy potyliczne, podżuchwowe, przednie i tylne szyjne).

Mezofaryngoskopia Podczas badania gardła zwraca uwagę duża ilość usuwalnego jasnożółtego lub żółto-zielonego koloru, który spływa po przekrwionej, obrzękowej tylnej ścianie gardła. Po dokładnym zbadaniu obserwuje się zaczerwienienie łuków podniebiennych, wzrost bocznie położonych grzbietów gardła i pęcherzyków limfatycznych.

Rinoskopia pleców. Za pomocą tej metody badania można zidentyfikować przekrwienie, powiększone, obrzękowe migdałki, które są całkowicie pokryte płytką fibrynową. Luki widoczne dla oka są wypełnione śluzowymi wysiękami lub ropnymi masami.

Badanie laboratoryjne. Z bakteryjnym zapaleniem gruczolaka obserwuje się w dźgnięciu leukocytoza, przemieszczenie leukoformuli w kierunku młodych i kłutych neutrofili. Przy wirusowej etiologii choroby leukoformula w OAK przesuwa się w prawo, rejestruje się wzrost ESR i liczbę limfocytów.

Diagnostyka radiacyjna. Obejmuje prześwietlenie nosogardzieli w dwóch rzutach: bezpośrednim i bocznym. Na radiogramie widać przerośniętą tkankę limfatyczną migdałków gardła, która zamyka otwory chrząstki. W zaawansowanych przypadkach rejestruje się deformację twardego podniebienia i kości górnej szczęki. Tomografia komputerowa szkieletu twarzy z kontrastem pozwala na diagnostykę różnicową guzów i nowotworów.

Leczenie zapalenia gruczołu krokowego

Terapia zapalenia gruczolakowatego polega na wyeliminowaniu ogniska infekcji. Terminowe leczenie pomaga zapobiec przejściu choroby w postać przewlekłą i nie rozprzestrzenia się na sąsiednie struktury anatomiczne. W tym celu przepisywane są leki ogólnoustrojowe i miejscowe, przeprowadzane są procedury fizjoterapeutyczne. W ciężkich przypadkach, wraz z rozwojem powikłań i wzrostem wegetacji gruczolakowatej wskazana jest interwencja chirurgiczna.

Leczenie ostrego zapalenia gruczolaka u dzieci opiera się na:

  • terapia przeciwwirusowa;
  • terapia immunomodulująca;
  • przyjmowanie kompleksów witaminowych;
  • zastosowanie środków zmniejszających wrażliwość;
  • przepisywanie leków przeciwbakteryjnych.

Leczenie przewlekłego zapalenia gruczolakowatego u dzieci obejmuje terapię irygacyjną, która polega na użyciu sterylnej izotonicznej soli fizjologicznej, wody morskiej i izotonicznej soli fizjologicznej. Terapia działa mukoregulacyjnie, przeciwzapalnie i łagodnie przeciwbakteryjnie. Roztwory soli fizjologicznej zapewniają eliminację struktur antygenowych z powierzchni migdałków.

Dr Komarovsky przestrzega taktyki leczenia, którą można znaleźć w odpowiedniej sekcji.

Zapalenie gruczołu krokowego stopnia 2 wymaga dodatkowego zastosowania miejscowych kortykosteroidów, kropli zwężających naczynia, inhalacji środkami antyseptycznymi i środków dezynfekujących w postaci sprayu. Ropne zapalenie migdałków wymaga powołania antybiotyku, aw zaawansowanych przypadkach interwencji chirurgicznej.

Lekarze

specjalizacja: laryngolog (otolaryngolog) / pediatra

Lazareva Olga Vladimirovna

3 recenzje1200 rub.

Kiryukhina Anna Valerievna

2 recenzje 1100 rub.

Ostanina Ilona Yurievna

2 recenzje 1100 rubli więcej lekarzy

Leki i leki stosowane w leczeniu zapalenia gruczolakowatego u dzieci

IsofraBioparoks

Poniżej znajdują się główne leki przepisywane na zapalenie migdałków.

Bioparoks

Dozujący spray zawierający główny składnik fusafunjin. Ma wyraźne działanie przeciwbakteryjne. Może być używany od 2,5 roku. Wielokrotność użytkowania - 4 razy dziennie. Tworzenie oporności flory bakteryjnej nie jest charakterystyczne.

Isofra

Nosowy aerozol bez dawki o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Może być stosowany u dzieci od pierwszych dni życia. Substancja czynna nie przenika do krążenia ogólnego. Wielokrotność - trzy razy dziennie.

Polydex z fenylefryną (polimorfina B i neomycyna)

Substancją czynną jest chlorowodorek substancji zwężającej naczynia krwionośne fenylefryna. Jest stosowany od 2,5 roku. Wielokrotność - trzy razy dziennie. Ma wysoką zdolność aplikacji w stosunku do błony śluzowej nosa.

Jak leczyć zapalenie gruczołu krokowego u dzieci według Komarowskiego?

Lekarz uważa, że ​​głównym zadaniem rodziców jest zapobieganie rozwojowi zapalenia gruczołowego u dzieci. Wymagana jest korekta lub początkowo właściwa organizacja stylu życia dziecka, co przyczyni się do normalnego funkcjonowania układu odpornościowego. Wymaga to:

  • odżywianie apetytowe;
  • hartowanie;
  • odpowiednia aktywność fizyczna;
  • ograniczenie nadmiernego kontaktu z chemikaliami domowymi i kurzem.

Jeśli mimo wszystko zapalenie gruczołu krokowego u dzieci już powstało, leczenie Komarowskiego nadal opiera się najpierw na korekcie stylu życia, a dopiero potem na środkach terapeutycznych. Metody leczenia są podzielone na konserwatywne i operacyjne.

Procedury i operacje

Jeśli terapia lekowa nie przyniesie rezultatów, a objawy nasilą się, powstaje pytanie o przeprowadzenie interwencji chirurgicznej - adenotomia. Wskazaniem do operacji nie jest wielkość narośli, ale pewien obraz kliniczny. Bardzo często zapalenie gruczołu krokowego stopnia 3 jedynie nieznacznie zakłóca swobodny oddech przez nos, ale migdałki stopnia 1 znacznie zaburzają percepcję słuchową.

Istotą operacji jest usunięcie powiększonego migdałka gardłowego. Interwencję chirurgiczną można wykonać zarówno w znieczuleniu miejscowym, jak i znieczuleniu ogólnym. Czas trwania operacji wynosi około 2 minut.

Objawy i leczenie zapalenia gruczołowego u dzieci

Wzrost tkanki limfatycznej w nosogardzieli jest charakterystyczny właśnie dla dzieci, dlatego zapalenie gruczołu krokowego jest uważane za chorobę wyłącznie pediatryczną. Zapalenie gruczołu krokowego u dzieci może wystąpić w każdym wieku. Dr Komarovsky szczegółowo opisuje objawy i leczenie choroby, które można znaleźć w odpowiedniej części artykułu.

Prognoza

Przy odpowiednim i terminowym leczeniu rokowanie zapalenia gruczolakowatego jest korzystne.

Lista źródeł

  • Migdałki Leczenie zachowawcze i chirurgiczne. Kozlov V.S., Shilenkova V.V., Karpov V.A. 2010
  • L.Ya. Yakobzon. Wzrosty gruczołowe - Petersburg.
  • Iwan Leskow. Migdałki bez operacji

Popularne Wiadomości

Kategoria Choroba, Następny Artykuł

Kwas ibandronowy
Leki

Kwas ibandronowy

Skład Składa się z kwasu ibandronowego. Forma uwalniania Proszek o białym lub białawym zabarwieniu, łatwo rozpuszczalny w wodzie i praktycznie nierozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych. Dostępne również w formie tabletu. Działanie farmakologiczne Jest to bisfosfonian zawierający azot i inhibitor resorpcji kości.
Czytaj Więcej
Tigeron
Leki

Tigeron

Skład: półwodzian lewofloksacyny, powidon, celuloza mikrokrystaliczna, stearynian magnezu, krospowidon, dwutlenek krzemu, woda do wstrzykiwań. Infuzja Tigeron: półwodzian lewofloksacyny, bezwodna glukoza, kwas solny, wersenian disodu, woda do wstrzykiwań. Postać uwalniająca Tabletki w skorupce 500 lub 750 mg w blistrze po 5 sztuk, 1 do 2 blistrów w tekturowym pudełku.
Czytaj Więcej
Lorista N / N
Leki

Lorista N / N

Skład Jedna tabletka leku Lorista N zawiera: 50 mg losartanu potasu; 12,5 mg hydrochlorotiazydu; stearynian magnezu, MCC, monohydrat laktozy, skrobia żelowana. Tabletki Lorista ND zawierają: 100 mg losartanu potasu; 25 mg nidrochlortisiad; stearynian magnezu, MCC, monohydrat laktozy, skrobia żelowana.
Czytaj Więcej
Wapń wapniowy z witaminą D3
Leki

Wapń wapniowy z witaminą D3

Skład Skład jednej tabletki Vitrum Calcium z witaminą D3: kolekalcyferol (witamina D3) - 5 mcg; węglan wapnia - 1,25 gr. Substancje pomocnicze: stearynian magnezu, dwutlenek krzemu, sól sodowa kroskarmelozy, celuloza mikrokrystaliczna, triacetyna, ryboflawina, hypromeloza, dwutlenek tytanu, niebieski błyszczący barwnik.
Czytaj Więcej