Choroba

Wstrząs krwotoczny i hipowolemiczny

Informacje ogólne

Wstrząs hipowolemiczny jest stanem patologicznym, który rozwija się pod wpływem zmniejszenia objętości krążącej krwi we krwi lub niedoboru płynu (odwodnienia) w ciele. W rezultacie zmniejsza się objętość udaru i stopień wypełnienia komór serca, co prowadzi do rozwoju niedotlenienieperfuzja i rozstrój tkanek metabolizm. Wstrząs hipowolemiczny obejmuje:

  • Wstrząs krwotoczny, którego podstawą jest ostra patologiczna utrata krwi (pełna krew / osocze) w objętości przekraczającej 15-20% całkowitego BCC (objętość krwi krążącej).
  • Wstrząs krwotoczny, który rozwija się z powodu silnego odwodnienia spowodowanego niezmiennymi wymiotami, biegunkarozległe oparzenia.

Wstrząs hipowolemiczny rozwija się głównie przy dużych stratach płynu przez organizm (z nieprawidłowymi luźnymi stolcami, utratą płynu z potem, niezmiennymi wymiotami, przegrzaniem ciała, w postaci wyraźnie niewidocznych strat). Zgodnie z mechanizmem rozwoju jest on zbliżony do wstrząsu krwotocznego, z tym wyjątkiem, że płyn w organizmie jest tracony nie tylko z krwiobiegu naczyniowego, ale także z przestrzeni pozanaczyniowej (z przestrzeni zewnątrzkomórkowej / wewnątrzkomórkowej).

Najczęstszym w praktyce medycznej jest wstrząs krwotoczny (GSH), który jest specyficzną reakcją organizmu na utratę krwi, wyrażoną jako kompleks zmian wraz z rozwojem niedociśnienie, hipoperfuzja tkanek, zespół niskiego wyrzutuzaburzenia krzepnięcie krwi, naruszenia przepuszczalności ściany naczyń i mikrokrążenia, niewydolność wielosystemowa / wielu narządów.

Czynnikiem wyzwalającym GSH jest patologiczna ostra utrata krwi, która rozwija się, gdy duże naczynia krwionośne są uszkodzone w wyniku otwartego / zamkniętego urazu, uszkodzenia narządów wewnętrznych i krwawienia z przewodu pokarmowego, patologii podczas ciąża i akt urodzenia.

Śmiertelny wynik krwawienia występuje częściej w wyniku ostrej niewydolności sercowo-naczyniowej, a znacznie rzadziej z powodu utraty krwi jej właściwości funkcjonalnych (upośledzony metabolizm tlen-węgiel, transfer składników odżywczych i produktów metabolicznych).

Dwa główne czynniki są ważne w wyniku krwawienia: objętość i szybkość utraty krwi. Uważa się, że ostra jednoczesna utrata krążącej krwi na krótki okres w wysokości około 40% jest niezgodna z życiem. Są jednak sytuacje, w których pacjenci tracą znaczną ilość krwi z powodu przewlekłego / okresowego krwawienia, a pacjent nie umiera. Wynika to z faktu, że przy niewielkiej jednorazowej lub przewlekłej utracie krwi mechanizmy kompensacyjne istniejące w ludzkim ciele szybko przywracają objętość krwi / szybkość jej krążenia i napięcie naczyniowe. Oznacza to, że szybkość wdrażania reakcji adaptacyjnych determinuje zdolność do utrzymania / utrzymania funkcji życiowych.

Istnieje kilka stopni ostrej utraty krwi:

  • I stopień (deficyt bcc do 15%). Objawy kliniczne są praktycznie nieobecne, w rzadkich przypadkach - ortostatyczne tachykardia, hemoglobina powyżej 100 g / l, hematokryt 40% i więcej.
  • II stopień (deficyt bcc 15–25%). Niedociśnienie ortostatyczne, obniżone ciśnienie krwi o 15 mm Hg i więcej, częstoskurcz ortostatyczny, częstość akcji serca zwiększona o ponad 20 / minutę, hemoglobina w 80-100 g / l, poziom hematokrytu 30-40%.
  • III stopień (deficyt bcc 25-35%). Występują oznaki krążenia obwodowego (ciężka bladość skóry, zimne kończyny w dotyku), niedociśnienie (skurczowe ciśnienie krwi 80-100 mm RT. Art.), częstość akcji serca przekracza 100 / minutę, częstość oddechów przekracza 25 / minutę), zapaść ortostatyczna, zmniejszona diureza (mniej niż 20 ml / h), hemoglobina w zakresie 60-80 g / l, hematokryt - 20-25%.
  • Stopień IV (deficyt bcc większy niż 35%). Istnieje upośledzona świadomość, niedociśnienie (skurczowe ciśnienie krwi poniżej 80 mm Hg), tachykardia (częstość akcji serca 120 / minutę lub więcej), częstość oddechów większa niż 30 / minutę, bezmocz; hemoglobina jest mniejsza niż 60 g / l, hematokryt jest mniejszy niż 20%.

Określenie stopnia utraty krwi można przeprowadzić na podstawie różnych bezpośrednich i względnych wskaźników. Metody bezpośrednie obejmują:

  • Metoda kalorymetryczna (ważenie rozlanej krwi metodą kolorymetryczną).
  • Metoda grawimetryczna (metoda radioizotopowa, test poliglucynolowy, oznaczanie za pomocą barwników).

Metody pośrednie:

  • Wskaźnik wstrząsów Algovera (określony specjalną tabelą przez stosunek tętna i ciśnienia skurczowego).

Na podstawie wskaźników laboratoryjnych lub klinicznych, z których najbardziej dostępnymi są:

  • Według ciężaru właściwego krwi, hemoglobiny i hematokrytu.
  • Przez zmianę parametrów hemodynamicznych (ciśnienie krwi i częstość akcji serca).

Wielkość utraty krwi podczas urazów można określić w przybliżeniu na podstawie lokalizacji urazów. Uważa się, że objętość utraty krwi podczas złamania żeber wynosi 100-150 ml; ze złamaniem kości ramiennej - na poziomie 200-500 ml; piszczel - od 350 do 600 ml; biodra - od 800 do 1500 ml; kości miednicy w zakresie 1600-2000 ml.

Patogeneza

Główne czynniki rozwoju wstrząsu krwotocznego obejmują:

  • Poważny niedobór bcc z rozwojem hipowolemia, co prowadzi do zmniejszenia pojemności minutowej serca.
  • Zmniejszona pojemność tlenu we krwi (zmniejszone dostarczanie tlenu do komórek i odwrotny transport dwutlenku węgla. Cierpi również proces dostarczania składników odżywczych i usuwania produktów przemiany materii).
  • Zaburzenia krzepnięcia krwi, które powodują zaburzenia w mikrokrążeniu - gwałtowne pogorszenie właściwości reologicznych krwi - zwiększenie lepkości (pogrubienie), aktywacja układu krzepnięcia krwi, aglutynacja komórek krwi itp.

W rezultacie niedotlenienie, często typu mieszanego, kapilarna niewydolność troficzna, powodująca upośledzenie funkcji narządów / tkanek i zaburzenia organizmu. Na tle upośledzonej hemodynamiki układowej i spadku intensywności biologicznego utleniania w komórkach włącza się (aktywuje) mechanizmy adaptacyjne mające na celu utrzymanie funkcji życiowych organizmu.

Mechanizmy adaptacyjne obejmują przede wszystkim zwężenie naczyń (zwężenie naczyń krwionośnych), które występuje z powodu aktywacji współczulnego połączenia neuroregulacji (przydział adrenalina, noradrenalina) oraz wpływ humoralnych czynników hormonalnych (glukokortykoidów, hormonu antydiuretycznego, ACTT itp.).

Skurcz naczyń krwionośnych pomaga zmniejszyć pojemność naczyń krwionośnych i centralizuje proces krążenia krwi, co objawia się zmniejszeniem objętościowego przepływu krwi w wątrobie, nerkach, jelitach i naczyniach kończyn dolnych / górnych i stwarza warunki do naruszenia funkcji tych układów i narządów. Jednocześnie dopływ krwi do mózgu, serca, płuc i mięśni biorących udział w oddychaniu nadal utrzymuje się na wystarczającym poziomie i jest zakłócany w ostatnim miejscu.

Mechanizm ten bez wyraźnej aktywacji innych mechanizmów kompensacyjnych u zdrowej osoby jest w stanie samodzielnie wyrównać utratę około 10-15% BCC.

Rozwój wyraźnego niedokrwienia dużej masy tkanek sprzyja gromadzeniu się niedotlenionych produktów w organizmie, zaburzeniach w systemie zaopatrzenia w energię i rozwoju metabolizmu beztlenowego. Jako adaptacyjna odpowiedź na postęp kwasica metaboliczna można uznać za wzrost procesów katabolicznych, ponieważ przyczyniają się one do pełniejszego wykorzystania tlenu przez różne tkanki.

Względnie powoli rozwijające się reakcje adaptacyjne obejmują redystrybucję płynu (jego ruch do sektora naczyniowego z przestrzeni śródmiąższowej). Jednak taki mechanizm jest realizowany tylko w przypadkach wolno występujących drobnych krwawień. Mniej skuteczne reakcje adaptacyjne obejmują zwiększenie częstości akcji serca (HR) i tachypnea.

Rozwój niewydolności serca / układu oddechowego prowadzi do patogenezy ostrej utraty krwi. Wolumetryczny krwawienie prowadzi do decentralizacji krążenia ogólnoustrojowego, zaporowego spadku pojemności tlenowej krwi i pojemności minutowej serca, nieodwracalnych zaburzeń metabolicznych, „szokowego” uszkodzenia narządów z rozwojem niewydolności wielonarządowej i śmierci.

W patogenezie wstrząs hipowolemiczny należy wziąć pod uwagę rolę rozwijającej się nierównowagi elektrolitów, w szczególności stężenie jonów sodu w złożu naczyniowym i przestrzeni pozakomórkowej. Zgodnie z ich stężeniem w osoczu izoluje się izotoniczny typ odwodnienia (przy normalnym stężeniu), hipertoniczny (podwyższone stężenie) i hipotoniczny (obniżone stężenie). Ponadto każdemu z tych rodzajów odwodnienia towarzyszą specyficzne zmiany osmolarności osocza, a także płyn pozakomórkowy, co ma znaczący wpływ na charakter hemokrążenia, stan napięcia naczyniowego i funkcjonowanie komórek. I to ważne, aby wziąć pod uwagę przy wyborze schematów leczenia.

Klasyfikacja wstrząsu krwotocznego

Klasyfikacja wstrząsu krwotocznego opiera się na stopniowym rozwoju procesu patologicznego, zgodnie z którym wyróżnia się 4 stopnie wstrząsu krwotocznego:

  • Wstrząs pierwszego stopnia (kompensowany wstrząs odwracalny). Jest to spowodowane niewielką utratą krwi, którą szybko kompensują zmiany funkcjonalne w pracy układu sercowo-naczyniowego.
  • Szok drugiego stopnia (nieskompensowany). Rozwój zmian patologicznych nie jest w pełni kompensowany.
  • Szok trzeciego stopnia (dekompensowany wstrząs odwracalny). Wyrażane są naruszenia w różnych narządach i układach.
  • Szok czwartego stopnia (wstrząs nieodwracalny). Charakteryzuje się ekstremalnym uciskiem funkcji życiowych i rozwojem nieodwracalnej niewydolności wielonarządowej.

Powody

Najczęstszą przyczyną wstrząsu krwotocznego są:

  • Urazy - urazy (złamania) dużych kości, urazy narządów wewnętrznych / tkanek miękkich z uszkodzeniem dużych naczyń, tępe urazy z pęknięciem narządów miąższowych (wątroby lub śledziony), pęknięcie tętniaka dużych naczyń.
  • Choroby, które mogą powodować utratę krwi - Ostre wrzody żołądka / dwunastnicy, marskość wątroby z żylakami przełyku, zawał serca /zgorzel płuc, Zespół Mallory'ego-Weissa, złośliwe guzy klatki piersiowej i komórek żołądkowo-jelitowych, krwotoczne zapalenie trzustki i inne choroby o wysokim ryzyku pęknięcia naczyń krwionośnych.
  • Krwotok położniczy powstały w wyniku pęknięcia rurki / ciąża pozamaciczna, oderwanie /łożysko previa, ciąża mnoga, cesarskie cięcie, powikłania podczas porodu.

Objawy

Obraz kliniczny wstrząsu krwotocznego rozwija się zgodnie z jego etapami. Klinicznie na pierwszy plan wysuwają się oznaki utraty krwi. Na etapie kompensowanego wstrząsu krwotocznego świadomość z reguły nie cierpi, pacjent zauważa osłabienie, może być nieco podekscytowany lub spokojny, skóra jest blada, a w dotyku - zimne kończyny.

Najważniejszym objawem na tym etapie jest opuszczenie odpiszczelowych naczyń żylnych w ramionach, które zmniejszają swoją objętość i stają się nitkowate. Puls słabego napełniania, szybki. Ciśnienie krwi jest zwykle normalne, czasem podwyższone. Obwodowe kompensacyjne zwężenie naczyń wynika z nadprodukcji katecholamin i występuje niemal natychmiast po utracie krwi. Na tym tle pacjent rozwija się jednocześnie skąpomocz. Jednocześnie ilość wydalanego moczu można zmniejszyć o połowę lub nawet więcej. Centralne ciśnienie żylne gwałtownie spada, co wynika ze zmniejszenia powrotu żylnego. At kompensowany szok kwasica jest często nieobecna lub ma charakter lokalny i jest słabo wyrażona.

Na etapie odwracalnego wstrząsu dekompensacyjnego objawy zaburzeń krążenia pogłębiają się. Na obrazie klinicznym, który charakteryzuje się objawami wyrównanego wstrząsu (hipowolemia, bladość, obfite przeziębienie i lepki pot, tachykardia, skąpomocz), głównym objawem kardynalnym jest niedociśnienie, co wskazuje na zaburzenie mechanizmu kompensacji krążenia krwi. To na etapie dekompensacji zaczynają się zaburzenia krążenia narządów (w jelicie, wątrobie, nerkach, sercu, mózgu). Skąpomocz, który na etapie kompensacji rozwija się w wyniku funkcji kompensacyjnych, na tym etapie powstaje na podstawie spadku hydrostatyczne ciśnienie krwi i zaburzenia przepływu krwi przez nerki.

Na tym etapie pojawia się klasyczny obraz kliniczny szoku: akrocyjanoza i chłodzenie kończyn, wzmocnienie tachykardia i wygląd duszność, głuchota dźwięków serca, co wskazuje na pogorszenie kurczliwości mięśnia sercowego. W niektórych przypadkach dochodzi do utraty oddzielnej / całej grupy drżenia tętna na tętnicach obwodowych i zaniku z głębokim oddechem dźwięków serca, co wskazuje na wyjątkowo niski powrót żylny.

Pacjent jest zahamowany lub jest w stanie pokłonu. Rozwija się duszność, bezmocz. Zespół DIC jest diagnozowany. Na tle najbardziej wyraźnego zwężenia naczyń obwodowych dochodzi do bezpośredniego zrzutu do układu żylnego krwi tętniczej przez otwierające przetoki tętniczo-żylne, co umożliwia zwiększenie nasycenia tlenem krwi żylnej. Na tym etapie wyraża się kwasica, która jest konsekwencją wzrostu tkanki niedotlenienie.

Etap nieodwracalnego szoku nie różni się jakościowo od dekompensowanego szoku, ale jest etapem jeszcze wyraźniejszych i głębszych naruszeń. Rozwój stanu nieodwracalności objawia się w czasie i jest determinowany przez nagromadzenie toksycznych substancji, śmierć struktur komórkowych i pojawienie się oznak niewydolności wielu narządów. Z reguły na tym etapie nie ma świadomości, puls na naczyniach obwodowych praktycznie nie jest określony, a ciśnienie tętnicze (skurczowe) jest na poziomie 60 mm Hg. Art. a poniżej trudno jest określić, częstość akcji serca przy 140 / min., oddychanie jest osłabione, rytm jest zaburzony, bezmocz. Efekt terapii infuzyjno-transfuzyjnej jest nieobecny. Czas trwania tego etapu wynosi 12-15 godzin i kończy się śmiercią.

Testy i diagnostyka

Rozpoznanie wstrząsu krwotocznego ustala się na podstawie badania pacjenta (obecność złamań, krwawienie zewnętrzne) i objawów klinicznych odzwierciedlających adekwatność hemodynamiki (kolor i temperatura skóry, zmiany częstości akcji serca i ciśnienia krwi, obliczenie wskaźnika wstrząsu, określenie godzinowej mocy moczu) oraz danych z badań laboratoryjnych, w tym: oznaczenie CVP hematokryt, Krew CBS (wskaźniki stanu kwasowo-zasadowego).

Ustalenie faktu utraty krwi z zewnętrznym krwawieniem nie jest trudne. Ale przy jego braku i podejrzeniu wewnętrznego krwawienia należy wziąć pod uwagę szereg pośrednich objawów: w przypadku krwawienia płucnego - krwioplucie; o godz wrzód żołądka i dwunastnicy lub patologia jelit - wymioty z „fusów kawy” i / lub meleny; z uszkodzeniem narządów miąższowych - napięcie ściany brzucha i tępy dźwięk uderzeń w płaskich częściach brzucha itp.W razie potrzeby zaleca się badania instrumentalne: USG, radiografia, MRI, laparoskopia, różne konsultacje.

Należy pamiętać, że ocena wielkości utraty krwi jest przybliżona i subiektywna, a przy jej nieodpowiedniej ocenie można pominąć dopuszczalny odstęp oczekiwania i zmierzyć się z faktem już opracowanego obrazu szoku.

Leczenie

Leczenie wstrząsu krwotocznego jest warunkowo zalecane, aby podzielić na trzy etapy. Pierwszym etapem jest opieka w nagłych wypadkach i intensywna terapia do czasu utrzymania hemostazy. Pomoc doraźna w przypadku wstrząsu krwotocznego obejmuje:

  • Przestań krwawienie z tętnic tymczasowa metoda mechaniczna (zastosowanie opaski uciskowej / tętniczej lub dociśnięcie tętnicy do kości powyżej rany powyżej miejsca urazu / rany, przyłożenie zacisku do naczynia krwawiącego) z ustaleniem czasu zabiegu. Nakładanie ciasnego aseptycznego opatrunku na powierzchnię rany.
  • Ocena stanu aktywności życiowej organizmu (stopień depresji świadomości, określenie pulsu nad tętnicami centralnymi / obwodowymi, weryfikacja drożności dróg oddechowych).
  • Przesunięcie ciała ofiary do prawidłowej pozycji z nieznacznie obniżoną górną częścią ciała.
  • Unieruchomienie rannych kończyn za pomocą improwizowanego materiału / standardowych opon. Ocieplenie ofiary.
  • Odpowiednie znieczulenie miejscowe z 0,5-1% roztworem Nowokaina/Lidokaina. Z rozległym urazem krwawienia - wprowadzenie Morfina/Promedola 2-10 mg w połączeniu z 0,5 ml roztworu atropiny lub leków przeciwpsychotycznych (Droperidol, Fentanyl 2-4 ml) lub nienarkotyczne środki przeciwbólowe (Ketamina, Analgin), z dokładnym monitorowaniem parametrów oddychania i parametrów hemodynamicznych.
  • Wdychanie z mieszaniną tlenu i podtlenku azotu.
  • Odpowiednia terapia infuzyjno-transfuzyjna, która pozwala zarówno przywrócić utratę krwi, jak i normalizować homeostazę. Leczenie po utracie krwi rozpoczyna się od zainstalowania cewnika w centralnej / dużej żyle obwodowej i szacuje objętość utraty krwi. Jeśli konieczne jest wprowadzenie dużej objętości płynów i roztworów zastępujących plazmę, można zastosować 2-3 żyły. W tym celu bardziej wskazane jest stosowanie zrównoważonych roztworów krystaloidowych i poliionowych. Z roztworów krystaloidalnych: Rozwiązanie Ringer-Lockeizotoniczny roztwór chlorku sodu, Acesol, Disol, Trisol, Kwartasol, Hlosol. Z koloidalnego: Hekody, Polyglukin, Reogluman, Reopoliglyukin, Neohaemodesis. Przy słabym działaniu lub jego braku wprowadza się syntetyczne koloidalne substytuty osocza o działaniu hemodynamicznym (Dekstran, Skrobia hydroksyetylowa w objętościach 800–1000 ml. Brak tendencji do normalizacji parametrów hemodynamicznych wskazuje na dożylne podawanie sympatykomimetyków (Fenylefryna, Dopamina, Noradrenalina) i mianowanie glukokortykoidów (Hydrokortyzon, Deksametazon, Prednizon).
  • W przypadku poważnych zaburzeń hemodynamicznych należy przenieść pacjenta na wentylację mechaniczną.

Drugi / trzeci etap intensywnej terapii wstrząsu krwotocznego odbywa się w specjalistycznym szpitalu i ma na celu skorygowanie niedotlenienie i odpowiednie zapewnienie hemostazy chirurgicznej. Głównymi lekami są składniki krwi i naturalne roztwory koloidalne (Białko, Albumina).

Intensywna terapia prowadzona jest pod kontrolą parametrów hemodynamicznych, stanu kwasowo-zasadowego, wymiany gazowej, funkcji ważnych narządów (nerek, płuc, wątroby). Ogromne znaczenie ma złagodzenie zwężenia naczyń, dla którego można go stosować jako leki o łagodnym działaniu (Eufillin, Papaweryna, Dibazol) i leki o bardziej wyraźnym działaniu (Klonidyna, Dalargin, Instenon) W takim przypadku dawkę leku, drogę i szybkość podawania dobiera się na podstawie zapobiegania niedociśnieniu tętniczemu.

Algorytm opieki w przypadku wstrząsu hipowolemicznego przedstawiono schematycznie poniżej.

Lekarze

Specjalizacja: chirurg / traumatolog

Sottaeva Valentina Hanafievna

5 recenzji 1600 rub.

Shamaeva Ekaterina Andreevna

4 recenzje 1100 rub.

Karpov Andrey

2 recenzje 1100 rubli więcej lekarzy

Leki

AtropinaAnalginDroperidolKetaminaAcesolDisolTrisolPolyglukinReopoliglyukinFenylefrynaDopaminaHydrokortyzonDeksametazon
  • Atropina.
  • Analgin.
  • Fentanyl.
  • Droperidol.
  • Ketamina.
  • Rozwiązanie Ringer-Locke.
  • Izotoniczny roztwór chlorku sodu.
  • Acesol.
  • Disol.
  • Trisol.
  • Kwartasol.
  • Hlosol.
  • Hekody.
  • Polyglukin.
  • Reogluman.
  • Reopoliglyukin.
  • Neohaemodesis.
  • Fenylefryna.
  • Dopamina.
  • Hydrokortyzon.
  • Deksametazon.
  • Prednizon.

Procedury i operacje

Operacja zgodnie ze wskazaniami, w zależności od przyczyny wstrząsu krwotocznego / hipowolemicznego.

W czasie ciąży

Wstrząs krwotoczny w położnictwie podczas ciąży, w akcie porodowym, a także we wczesnym / późnym okresie, jest jedną z istotnych przyczyn w strukturze umieralności matek, która stanowi około 20-25%. Wskaźnik krwawień położniczych w stosunku do całkowitej liczby urodzeń waha się między 5-8%.

Specyficzne krwawienie w położnictwie to:

  • Nagłość ich pojawienia się i masywności.
  • Wysokie ryzyko śmierci płodu, co wymaga pilnego porodu aż do stabilnej stabilizacji parametrów hemodynamicznych i pełnego zakończenia wlewowo-transfuzyjnego leczenia.
  • Połączenie z wyraźnym zespołem bólowym.
  • Szybkie wyczerpywanie się mechanizmów kompensacyjnych. Jednocześnie szczególnie wysokie ryzyko u kobiet w ciąży późna gestoza oraz u kobiet ze skomplikowanym porodem.

Dopuszczalna utrata krwi podczas porodu podczas ich normalnego przebiegu nie powinna przekraczać 250–300 ml (około 0,5% masy ciała kobiety). Taka wielkość utraty krwi odnosi się do „normy fizjologicznej” i nie wpływa negatywnie na stan porodu. Głównymi przyczynami ostrej patologicznej utraty krwi podczas ciąży z rozwojem wstrząsu krwotocznego są: ciąża pozamaciczna, przerwanie / prezentacja łożyska, ciąża mnoga, powikłania podczas porodu, cięcie cesarskie, pęknięcie macicy.

Cechy szoku krwotocznego w patologii położniczej obejmują: jego częsty rozwój na tle ciężkiej gestozy kobiet w ciąży, szybki rozwój hipowolemia, Zespół ICE, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hipochromiczna.

GSH, który rozwinął się we wczesnym okresie poporodowym przeciwko krwawieniu hipotonicznemu, charakteryzuje się krótkim okresem niestabilnej kompensacji, po którym szybko rozwijają się nieodwracalne zmiany (uporczywe zaburzenia hemodynamiczne, DIC z obfitym krwawieniem, niewydolnością oddechową i upośledzonymi czynnikami krzepnięcia z aktywacją fibrynolizy).

Zapobieganie

Aby zapobiec rozwojowi wstrząsu krwotocznego, można w odpowiednim czasie zatrzymać krwawienie w połączeniu z odpowiednią intensywną opieką.

Konsekwencje i powikłania

Najpoważniejsze konsekwencje rozwijające się na etapie dekompensacji obejmują: zespół DIC (zespół wewnątrznaczyniowy), migotanie komór, asystole, śpiączka, niedokrwienie mięśnia sercowego. Ponadto w ciągu następnych kilku lat istnieje wysokie ryzyko rozwoju chorób endokrynologicznych i przewlekłych patologii narządów wewnętrznych, które przyczyniają się do niepełnosprawności.

Prognoza

Rokowanie zależy od wielkości utraty krwi, terminowości opieki w nagłych wypadkach i adekwatności leczenia. Szybka utrata 45-50% jest rozważana dla śmiertelnej osoby, utrata krwi w granicach 30-45% BCC prowadzi do załamania mechanizmów kompensacyjnych, utrata krwi do 25% BCC jest prawie całkowicie kompensowana przez organizm.

Lista źródeł

  • Bratus V. D., Sherman D. M. Wstrząs krwotoczny, patofizjologia i aspekty kliniczne. Kijów: nauka. Dumka. 1989.
  • Gakaev D. A. Zmiany patofizjologiczne w ciele podczas ostrej utraty krwi Tekst // Medycyna i opieka zdrowotna: Materiały IV stażysty. naukowy conf. (Kazań, maj 2016 r.). - Kazań: Buk, 2016 r. - S. 37-40.
  • Vorobiev A.I., Gorodetsky V.M., Shulutko E.M., Vasiliev S.A. Ostra, masywna utrata krwi. M .: GEOTAR-MED, 2001.
  • Bryusov P.G. Awaryjna terapia infuzyjno-transfuzyjna masowej utraty krwi / P.G. Bryusov // Hematologia i transfuzjologia. -1991. - nr 2. - S. 8-13.
  • Stukanov M.M. Ocena porównawcza opcji terapii infuzyjnej u pacjentów ze wstrząsem krwotocznym / M.M. Stukanov i wsp. // Anestezjologia i intensywna terapia. - 2011. - nr 2. - S. 27-30.

Obejrzyj wideo: Warsztaty z postępowania w przypadku wstrząsu anafilaktycznego - ER Medical (Październik 2019).

Popularne Wiadomości

Kategoria Choroba, Następny Artykuł

Dieta sportowa
Diety

Dieta sportowa

Ogólne zasady Aby rozwiązać niektóre problemy w celu osiągnięcia wyników sportowych i poprawy ciała, wraz z procesem treningowym, najważniejsze miejsce zajmuje odpowiednio zorganizowane odżywianie. Większość praktykujących najczęściej boryka się z potrzebą odchudzania, przyrostu masy mięśniowej lub przyrostu masy mięśniowej / spalania tłuszczu (poprawa odciążenia mięśni).
Czytaj Więcej
Dieta piwna dla utraty wagi
Diety

Dieta piwna dla utraty wagi

Ogólne zasady Piwo jest ulubionym napojem dużej liczby osób, ale jest uważane za postać wysokokaloryczną i psującą się. Fakt, że piwo rośnie w żołądku, postanowił obalić włoskich dietetyków, którzy opracowali unikalną dietę na piwo. Opiera się na ograniczonym zużyciu wysokokalorycznych potraw i zastosowaniu schłodzonego piwa, które wymaga więcej energii do podgrzania i strawienia.
Czytaj Więcej
Dieta Anny Kurkurina
Diety

Dieta Anny Kurkurina

Zasady ogólne Najsilniejsza kobieta na Ukrainie, absolutna mistrzyni świata w trójboju siłowym, mieszka w Mikołajowie. Anna Kurkurina chętnie dzieli się ze wszystkimi, jak stać się niezależnym, silnym, zdrowym i pięknym. Aby to zrobić, kręci filmy na swoim kanale na YouTube na temat systemu treningowego dla wszystkich grup mięśni zgodnie z własną metodologią, rodzi pytania o prawidłowe odżywianie, codzienne ćwiczenia i ogólnie zdrowy tryb życia.
Czytaj Więcej
Dieta Kisel na odchudzanie
Diety

Dieta Kisel na odchudzanie

Ogólne zasady Na pierwszy rzut oka wydaje się zaskakujące, że galaretka pomaga zrzucić zbędne kilogramy. Czy mogę pić galaretkę na diecie? Możesz, jeśli nie mówimy o tradycyjnej galaretce owocowo-jagodowej, której przygotowanie wykorzystuje skrobię i cukier, co nadaje napojowi nadmierną kaloryczność. Dieta galaretkowa do odchudzania zawiera przydatną galaretkę zbożową (owies, siemię lniane, grykę, ryż lub mieszankę płatków zbożowych), które służą jako pomoc w odchudzaniu.
Czytaj Więcej