Choroba

Choroba i zespół Itsenko-Cushinga

Informacje ogólne

Choroba i zespół Itsenko-Cushinga (cushingoidalny, hiperkortykalizm) to poważny stan, który charakteryzuje się naruszeniem mechanizmów regulacyjnych, które kontrolują układ podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowy. Po raz pierwszy objawy tej choroby zostały opisane w 1924 r. Przez neuropatologa z ZSRR Nikołaja Itsenko. Zasugerował, że przyczyną choroby są zmiany. podwzgórze. To podwzgórze determinuje interakcję układu nerwowego i hormonalnego.

Harvey Cushing, amerykański neurochirurg, ustalił związek tej choroby z guzem przysadka mózgowa. Obecnie naukowcy udowodnili poprawność obu lekarzy. Potwierdzili, że choroba Cushinga jest wynikiem nieprawidłowego funkcjonowania układu podwzgórzowo-przysadkowego. Choroba ta jest dość rzadka i najczęściej diagnozowana jest u kobiet w wieku 25–40 lat. Przedstawiciele płci pięknej cierpią na tę dolegliwość pięć razy częściej niż mężczyźni.

Choroba i zespół Cushinga nie różnią się pod względem objawów klinicznych. Zespół Cushinga (lub zespół hiperkortykozy) jest diagnozowany z guzem nadnerczy lub guzem pozamacicznym wielu narządów wytwarzających glukokortykoidy. W przypadku tego zespołu nadmierna ilość hormonów kory nadnerczy wpływa na organizm przez długi czas.

Patogeneza

Rozwój choroby wiąże się z naruszeniem połączeń podwzgórze-przysadka-nadnercza - w trakcie jej rozwoju sprzężenie zwrotne między tymi narządami jest zaburzone. Impulsy nerwowe wchodzą do podwzgórza i prowokują jego komórki do wytwarzania nadmiernej ilości tych substancji, które aktywują uwalnianie hormon adrenokortykotropowy (ACTH) w przysadce mózgowej. Z powodu tej stymulacji przez przysadkę mózgową duża ilość hormonu adrenokortykotropowego jest uwalniana do krwi. Ponadto hormon ten działa na nadnercza, powodując, że wytwarzają hormony - kortykosteroidy. Zbyt dużo kortykosteroidów prowadzi do zaburzeń metabolicznych. Zjawisko to nazywa się „hiperkortykalizmem”.

U osób z chorobą Itsenko-Cushinga zwiększa się rozmiar przysadki mózgowej - rozwija się gruczolak lub obrzęk. Jeśli choroba rozwija się, nadnercza również z czasem rosną.

Nadmierna produkcja kortyzol prowadzi do zmian patologicznych charakterystycznych dla tej choroby. Jeśli w organizmie wytwarzane jest zbyt dużo kortyzolu, prowadzi to do działania katabolicznego na struktury białkowe oraz matryce tkanek i struktur. Mówimy o kości i tkance mięśniowej (wpływa ona na mięsień sercowy, a także mięśnie gładkie), narządy wewnętrzne. Stopniowo pojawiają się wyrażone zanikowe i dystroficzne zmiany.

W tym stanie ciało jest zaburzone i metabolizm węglowodanów. Ponieważ trwa trwała stymulacja glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie i mięśniach, rozwija się hiperglikemia (cukrzyca steroidowa).

Hiperkortyk prowadzi do zmian metabolizm tłuszczów. W niektórych miejscach ciała dochodzi do nadmiernego gromadzenia tkanki tłuszczowej, aw innych zanik tkanki tłuszczowej. Wyjaśnia to fakt, że różne obszary tłuszczowe mają różną wrażliwość na glukokortykoidy.

Kolejnym ważnym składnikiem patogenezy zespołu Cushinga są zaburzenia elektrolitowe (hipernatremia, hipokaliemia). Ich rozwój wiąże się z wpływem nadmiernych ilości aldosteronu na nerki. Takie zaburzenia elektrolitowe prowadzą do rozwoju nadciśnienie tętnicze i kardiomiopatie, co z kolei prowadzi do niewydolności serca i zaburzenia rytmu serca.

Glukokortykoidy negatywnie wpływają na stan odporności, co prowadzi do skłonności do infekcji.

Hiperkortykalizm może również rozwinąć się podczas leczenia różnych chorób, gdy dana osoba przyjmuje glukokortykoidy - hormony kory nadnerczy - w przypadku przedawkowania.

W przypadku często obserwuje się nadmierne wytwarzanie kortyzolu otyłośćprzewlekłe zatrucie alkoholem, ciąża i szereg chorób psychicznych i neurologicznych. W tym przypadku diagnozowany jest „funkcjonalny hiperkortykalizm” lub „zespół Pseudo-Cushinga”. W tym przypadku nie ma guzów, ale symptomatologia jest taka sama jak w przypadku prawdziwej choroby.

Klasyfikacja

W procesie diagnozy określa się endogenny i egzogenny hiperkortykalizm.

  • Zespół endogennego Cushinga- konsekwencja zbyt aktywnej produkcji glukokortykoidów przez nadnercza.
  • Zespół egzogenicznego Cushinga - Konsekwencje przyjmowania leków glikokortykosteroidowych w zbyt dużych dawkach do leczenia zastępczego. Ta postać choroby może rozwinąć się niezależnie od postaci leku: mogą to być tabletki lub roztwory do wstrzykiwań lub lokalne środki zaradcze.

Z kolei wyróżnia się następujące formy endogennego hiperkortykozy:

  • Niezależny od ACTHczyli pierwotnie. Jest również podzielony na kilka różnych typów.
  • Zależny od ACTH, to znaczy drugorzędne. W tym przypadku nadmierna ilość ACTH syntetyzuje przysadkę mózgową lub, w rzadszych przypadkach, guz zlokalizowany poza przysadką mózgową. Najmniej jest wydzielanie ektopowe KRH.

Hiperkortykalizm niezależny od ACTH jest związany z takimi zjawiskami:

  • Autonomiczne guzy nadnerczy- Są to gruczolaki z reguły pojedyncze, rzadziej - wielokrotne. Te guzy, które pochodzą ze strefy wiązki, wytwarzają tylko hormon kortyzol. Inne rodzaje nowotworów - mieszane lub guzy ze strefy siatkowej - oprócz kortyzolu syntetyzują i androgeny. Z nadmiarem kortyzolu w organizmie z powodu hamowania wydzielania KRH i ACTH, zanik tkanki kory nadnerczy, zarówno dotkniętych, jak i zdrowych gruczołów, zanik. Czasami pojawia się również wiele węzłów kory nadnerczy.
  • Makronodularny przerost nadnerczy - Ta forma jest związana z receptorami ektopowymi w korze nadnerczy, które reagują na stymulację za pomocą bodźców nietypowych. Najczęściej jest to peptyd hamujący żołądek, który jest wydzielany po posiłku w przewodzie pokarmowym. Ale czynniki stymulujące mogą być różne - wazopresyna, katecholaminy, TSH, LH, hCG, FSH, wysokie stężenie estrogenu, prolaktyna.
  • Mikrostąsteczkowy przerost nadnerczy - forma rodzinna i forma sporadyczna, gdy wywoływany jest rozrost kory nadnerczy immunoglobuliny. Podobnie jak w przypadku innych form niezależnego hiperkortykozy, może wystąpić zanik tkanki nadnerczy między guzkami.

Powody

Najczęściej zespół Cushingoidalny rozwija się w obecności gruczolaka przysadki bazofilnej lub chromofobowej, która wydziela hormon adrenokortykotropowy. Jeśli rozwinie się guz przysadki, pojawia się pacjent gruczolakorak lub mikrodenoma.

W niektórych przypadkach rozwój choroby Itsenko-Cushinga jest związany z niedawnym zakażeniem OUN z powodu zapalenie mózgu, zapalenie pajęczynówki, TBI, zapalenie opon mózgowych, zatrucie.

Zespół Cushinga u kobiet może być związany z nagłymi skokami hormonalnymi i rearanżacjami. Czasami u kobiet pojawiają się objawy choroby ciążaporód w tym okresie pauza miesiączkowa.

Ale ogólnie rzecz biorąc, eksperci nadal pracują nad jasną identyfikacją przyczyn zespołu Cushingoidy.

Objawy Itsenko-Cushinga

Zarówno kortyzol, jak i inne glukokortykoidy są fizjologicznymi regulatorami w organizmie. Ograniczają syntezę białek i przyczyniają się do ich rozpadu, zwiększają produkcję glukozy i stymulują lipolizę, wpływają na układ odpornościowy.

Dlatego objawy choroby Itsenko-Cushinga są związane z nadmierną produkcją kortykosteroidów, w szczególności GCS. Dotyczy to większości układów i narządów i rozwija się zespół objawów charakterystycznych dla choroby Itsenko-Cushinga.

Określono następujące charakterystyczne objawy choroby Cushinga u ludzi:

  • Dysplastyczna otyłość - Ten objaw pojawia się przede wszystkim i występuje najczęściej. Depozyty tłuszczu pod skórą są redystrybuowane, tak że tłuszcz osadza się w ramionach, nad kręgami szyjnymi, nad obojczykiem, na brzuchu. W tym przypadku kończyny pozostają stosunkowo cienkie. Cushingoidalna twarz jest zaokrąglona i nabiera fioletowego koloru (matronizm) Jest to tak zwany otyłość typu cushingoidalnego.
  • Troficzne zmiany na skórze- skóra staje się cienka, bardzo sucha, ma purpurowo-cyjanotyczny odcień. W miejscach, w których osadza się nadmierna ilość tłuszczu, pojawiają się fioletowe rozstępy. Pojawienie się rozstępów wynika z faktu, że skóra przerzedza się, a jednocześnie aktywowany jest katabolizm białek. Jeśli dana osoba dozna niewielkiego urazu, krwiaki natychmiast pojawiają się z powodu zwiększonej kruchości naczyń włosowatych. W miejscach, w których występuje silne tarcie - na szyi, łokciach, pod pachami - pojawia się przebarwienie. Kobiety często wykazują objawy hirsutyzm - wzrost włosów męskich, a także nadmierne owłosienie piersi.
  • Wtórny hipogonadyzm - To wczesny objaw choroby. Objawy zespołu Itsenko-Cushinga objawiają się naruszeniem cyklu miesięcznego (rozwija się brak miesiączki i opsomenorrhea) Te objawy u kobiet mogą ostatecznie prowadzić niepłodność. U mężczyzn siła pogarsza się, rozwija się ginekomastia. Jeśli choroba rozwija się w dzieciństwie, to u chłopców w wieku dojrzewania penis i jądra pozostają słabo rozwinięte. U dziewcząt przede wszystkim brak miesiączki a gruczoły sutkowe nie rozwijają się normalnie. Jednocześnie zmniejsza się poziom gonadotropin, estrogenów w osoczu krwi pacjenta, testosteron.
  • Miopatia- mięśnie są hipotroficzne, proces ten dotyczy kończyn górnych i dolnych, przedniej ściany brzucha. W związku z tym nogi i ręce stają się cienkie, a brzuch zwiększa się z powodu zwiotczenia i złogów tłuszczu.
  • Nadciśnienie tętnicze- Ta manifestacja jest charakterystyczna dla większości tych pacjentów. Z powodu regularnych problemów z ciśnienie krwi metabolizm mięśnia sercowego jest zaburzony, rozwija się niewydolność serca. Podczas elektrokardiografii można wykryć objawy przerostu lewej komory.
  • Wtórny niedobór odporności - wyrażone w wyglądzie trądzik i zmiany grzybicze na skórze, a także zmiany paznokci. U takich pacjentów pojawiają się rany gojące się przez długi czas owrzodzenia troficzne na nogach, przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek. Przejawiają się także liczne zmiany w autonomicznym układzie nerwowym, co prowadzi do rozwoju zespołu dystonia autonomiczna z licznymi i różnorodnymi objawami, w tym ciężkimi psychozami.
  • Metabolizm węglowodanów - zaburzona jest tolerancja glukozy, cukrzyca typu 2 z hiperinsulinemią, insulinooporność, brak tendencji do kwasicy ketonowej i sprzyjający przebieg.
  • Zmiany kości - jeśli choroba objawia się w dzieciństwie, tempo wzrostu dziecka zwalnia lub zatrzymuje się całkowicie. Rozwój szkieletu jest również opóźniony. Między faktycznym wiekiem dziecka a wiekiem jego kości można zauważyć różnicę do 5 lat. Steryd jest uważany za jeden z najcięższych objawów hiperkortykozy. osteoporozaw których zachodzi demineralizacja kości i hamowana jest synteza macierzy białkowej. W takim przypadku często objawia się ból kręgosłupa, występują złamania kręgów i żeber.

Objawy zespołu Itsenko-Cushinga

Tak więc główne objawy tej choroby są następujące:

  • otyłość specjalnego typu;
  • przerzedzenie skóry;
  • osłabienie i atrofia mięśni;
  • nadciśnienie, problemy z sercem, obrzęk;
  • naruszenie cyklu miesięcznego, dysfunkcja gruczołów płciowych;
  • zaburzenia nerwowe;
  • wysoka częstotliwość występowania chorób zakaźnych;
  • słabo gojące się rany;
  • osteoporoza, złamania.

Testy i diagnostyka

Jeśli dana osoba zauważy objawy części powyższych objawów, musi natychmiast skontaktować się z endokrynologiem.

Aby ustalić diagnozę, lekarz początkowo przeprowadza badanie, po czym wyznacza pacjentowi niezbędny kompleks badań:

  • Badanie laboratoryjne krwi i moczu w celu utrzymania hormony. Konieczne jest określenie poziomu kortykosteroidów i ACTH.
  • Wykonywane są również testy hormonalne. Aby to zrobić, początkowo pacjent oddaje krew, aby określić poziom hormonów, po czym przyjmuje lek (Sinacten, Deksametazon itp.) i po pewnym czasie znów daje krew.
  • Biochemiczne badanie krwi - pozwala określić obecność zaburzeń w ciele, a także zidentyfikować cukrzyca.
  • Wykonuje się prześwietlenie czaszki i okolicy tureckiego siodła, aby określić rozmiar przysadki mózgowej pacjenta.
  • Obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny przeprowadzane jest w celu szczegółowego badania cech przysadki mózgowej i struktur mózgu.
  • Rentgen kości szkieletowych - przeprowadzony w celu ustalenia obecności osteoporozy i złamań patologicznych.

Leczenie zespołu Itsenko-Cushinga

Po ustaleniu diagnozy lekarz przepisuje kompleksowe leczenie zespołu Cushinga. Leczenie, w zależności od indywidualnych cech przebiegu choroby, może być następujące:

  • Leki- przepisuj leki blokujące nadmierną produkcję ACTH lub kortykosteroidy.
  • Radioterapia- jego wdrożenie umożliwia ograniczenie aktywności przysadki mózgowej.
  • Chirurgiczne - lekarz postanawia usunąć guz przysadki. Przeprowadź tradycyjną operację lub zastosuj kriochirurgię - zniszczenie guza pod wpływem niskich temperatur (użyj ciekłego azotu). Jeśli choroba rozwija się bardzo aktywnie, jeden lub oba nadnercza są usuwane.

Z reguły w leczeniu choroby łączy się kilka różnych metod.

Lekarze

specjalizacja: endokrynolog

Dimitrova Elena Igorevna

brak recenzji850 rub.

Chmieleva Swietłana Nikołajewna

3 recenzje 1100 rub.

Suldina Tatyana Viktorovna

3 recenzje850 rubli więcej lekarzy

Leki

ParlodelPeritolAminalon
  • Praktyka przyjmowania leków hamujących produkcję kortykotropiny. To są narkotyki Parlodel (bromergokryptyna), Peritol (cyproheptadyna) Aminalon (kwas gamma-aminomasłowy). Jednak takie leki nie są przepisywane przed radioterapią, ponieważ zmniejszają jej skuteczność.
  • Blokery steroidogenezy w nadnerczach są przepisywane. Jest Glodean, Aminoglutetimid.
  • W trakcie leczenia praktykowana jest również terapia objawowa. Pacjentom przepisuje się leki przeciwnadciśnieniowe, preparaty potasu, sterydy anaboliczne.
  • Jeśli to konieczne, przepisuj leki na leczenie cukrzyca - doustne leki hipoglikemiczne.
  • W leczeniu osteoporozy należy przyjmować suplementy wapnia, witamina D..

Procedury i operacje

Stosowane są następujące metody leczenia:

  • Radioterapia- przeprowadził terapię gamma i napromienianie protonów przysadki mózgowej. Jeśli mówimy o łagodnej do umiarkowanej chorobie, wówczas do jej leczenia stosuje się terapię gamma, czyli stosowanie małych skrzepów ciężko naładowanych cząstek. Naświetlanie protonem jest również skuteczne, ale stosuje się dużą dawkę promieniowania.
  • Leczenie chirurgiczne- przeprowadza się adenomektomię transfenoidolną lub przezczołową. W ciężkich przypadkach zalecana jest dwustronna adrenalektomia. Możliwe jest również zniszczenie nadnerczy - w tym celu do nadnerczy wprowadza się środek kontrastowy lub etanol, po czym przez całe życie poddaje się je leczeniu zastępczemu kortykosteroidami.

Leczenie środkami ludowymi

W procesie leczenia choroby alternatywne metody mogą pomóc znormalizować zwiększony apetyt z powodu braku równowagi hormonalnej.Należy również stosować preparaty ziołowe, które normalizują się ciśnienie krwi. Ale przy tak skomplikowanej diagnozie pacjent musi najpierw omówić z lekarzem prowadzącym każdą alternatywną metodę leczenia. Takie metody są jedynie pomocnicze w procesie podstawowej terapii.

Można zastosować następujące alternatywne metody leczenia:

  • Weź równe części suszonych surowców z ziół: pokrzywy, rdestu, skrzypu, islandzkiego cetraria, pikulnik. Wszystko dokładnie wymieszaj i zalej 0,5 litra wody. Doprowadzić do wrzenia i trzymać przez 15 minut na bardzo małym ogniu. Odcedź i wypij 100 g bulionu dwa razy dziennie po jedzeniu.
  • Weź równe części liści takich roślin: miodunka, czarna porzeczka, kalina, seria. Wlać 0,5 litra wrzącej wody i pozostawić na 1 godzinę. Pij 3 razy dziennie przez 20 g naparu. Ponieważ miodosłup leczniczy jest jedną z najskuteczniejszych roślin leczniczych w leczeniu choroby Itsenko-Cushinga, możesz przygotować wywar z tego zioła (30 g suchych surowców na 1 litr wody) i wypić szklankę wywaru trzy razy dziennie.
  • Weź równe części suszonych surowych ziół: korzeń lukrecji i pietruszkę, owoce jałowca, lubczyk lub mniszek lekarski. Wlej 1 litr wrzącej wody i pozostaw na 12 godzin. Pij 3 razy dziennie przez 100 g naparu.
  • Weź 50 g morwy, czarno-białe, zalej je 0,5 l wrzącej wody i trzymaj przez pół godziny na bardzo małym ogniu. Pić taki lek zamiast herbaty.
  • Wlać 20 g suchego korzenia tataraku 300 ml wrzącej wody i utrzymywać na małym ogniu przez 10 minut, nie doprowadzając do wrzenia. Pij 3 razy dziennie po 10 ml.
  • Zioło Verbena officinalis (15 g) zalać 200 ml wrzącej wody, odczekać pół godziny. Pij 2 razy dziennie w pół szklanki.
  • Weź równe części matki, rumianku, mięty pieprzowej, dzikiej róży i skutellarii, wymieszaj i odmierz 3 łyżki. l surowce. Wlej 1 litr wody i pozostaw na godzinę. Pij 3 razy dziennie w pół szklanki.
  • Weź równe części owoców głogu, kopru włoskiego, aronii, korzenia waleriany, trawy skrzypu i chabra. Zmiel wszystko i 3 łyżki. l surowce zalać 0,5 litra wrzącej wody. Po 30 minutach odcedź i wypij 70 g 4 razy dziennie.

Zapobieganie

Aby zapobiec chorobie, należy zastosować ogólne środki zapobiegawcze. W szczególności ważne jest zapobieganie urazom głowy, zatruciu i neuroinfekcjom.

Ponadto ważne jest:

  • Co roku poddawaj się badaniu rentgenowskiego tureckiego siodła.
  • Regularnie badaj poziom hormonu adrenokortykotropowego w osoczu krwi.
  • Jeśli przysadka mózgowa lub nadnercza zostały usunięte, sterydy należy przyjmować w sposób ciągły.

U dzieci

U dzieci objawy zespołu Itsenko-Cushinga występują rzadko. Z reguły choroba dotyka starszych dzieci. Objawy choroby objawiają się jak u dorosłych. Jeśli to możliwe, leczenie odbywa się poprzez przyjmowanie leków. Jeśli występuje guz przysadki, zaleca się rodzicom chemioterapia. Operacja wykonywana jest tylko przy braku pozytywnego efektu.

Dieta na choroby i zespół Itsenko-Cushinga

Tabela diety 8

  • Wydajność: utrata masy ciała do wymaganego poziomu
  • Daty: długo, aż do uzyskania oczekiwanego efektu
  • Koszt produktu: 1120-1230 rubli na tydzień

Dieta 9. stół

  • Wydajność: efekt terapeutyczny po 14 dniach
  • Daty: stale
  • Koszt produktu: 1400 - 1500 rubli na tydzień

Pacjenci z tą chorobą muszą ograniczyć ilość tłuszczu w diecie, zastępując te nasycone nienasyconymi. Ważne jest, aby menu zawierało warzywa, owoce, rośliny strączkowe, produkty pełnoziarniste.

Pacjentom zaleca się stosowanie diety „Tabela nr 8„i dla diabetyków -”9 stół".

Kilka ważniejszych wskazówek żywieniowych dla osób z zespołem Cushinga:

  • Pamiętaj, aby zminimalizować cukier i sól.
  • Konieczne jest wykluczenie tych potraw i produktów, które dodatkowo stymulują apetyt.
  • Naczynia powinny być pieczone, duszone lub gotowane.
  • Musisz jeść do 6 razy dziennie w małych porcjach.
  • Dieta musi koniecznie zawierać zupy warzywne, niskotłuszczowe ryby i mięso, owoce morza, niskotłuszczowe mleko i inne produkty mleczne, warzywa nieskrobiowe, kwaśne jagody i owoce.
  • Alkohol należy wyrzucić.

Konsekwencje i powikłania

Bardzo ważne jest, aby na czas rozpocząć leczenie zespołu Cushinga. Jeśli nie zostanie to zrobione, choroba może prowadzić do niebezpiecznych konsekwencji. Osoby z ciężką chorobą mogą rozwinąć następujące powikłania:

  • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • osteoporoza;
  • udar mózgu;
  • posocznica;
  • niewydolność nerek w postaci przewlekłej;
  • kamica moczowa;
  • grzybicze i ropne zmiany skórne;
  • groźba poronienia;
  • śmiertelny wynik.

Prognoza

Pod wieloma względami rokowanie będzie zależeć od tego, jak szybko rozpoczęto leczenie choroby i czy przeprowadzono ją prawidłowo. Według statystyk po transfenoidalnej adenomektomii możliwe jest szybkie osiągnięcie stabilnej remisji w 84–95% przypadków. Poważne powikłania po operacji występują w 2-3% przypadków.

Napromienianie protonów jako niezależna metoda jest skuteczna w 96%, pod warunkiem, że jest przeprowadzana dla młodych ludzi w przypadku łagodnej postaci choroby. Jeśli stosuje się promieniowanie protonowe z adrenalektomia, wówczas leczenie jest skuteczne w 82% przypadków. Ważne jest jednak, aby endokrynolog regularnie obserwował takich pacjentów.

Jeśli leczenie zostanie całkowicie zignorowane, nieodwracalne zmiany, które pociągają za sobą zgon, rozwijają się w 40-50% przypadków.

Lista źródeł

  • Belchenko L.V., Kryteria kliniczne i biochemiczne oraz tomografia komputerowa do diagnozowania i leczenia choroby Itsenko-Cushinga. Streszczenie dis. Cand. kochanie nauki. Moskwa 1991, 25s.
  • Endokrynologia kliniczna. Leadership / Ed. N.T. Starkova. - wydanie trzecie, poprawione. i dodaj. - St. Petersburg: Peter, 2002. - S. 62-81. - 576 s.
  • Komissarenko I.V., Efimov A.S. Leczenie choroby Itsenko-Cushinga. // Probl. Endocrinology. // 1973, T.19, No. 1, S108-112
  • Marova E.I. Algorytm diagnozowania i leczenia choroby Itsenko-Cushinga // Probl. endokrynolog. -1992. Nr 1. - S. 39
  • Tishenina R.S. Hormonalne i metaboliczne aspekty choroby Itsenko-Cushinga i różne formy otyłości. Streszczenie Diss Doct. nauki. Moskwa 1990, 49s.

Popularne Wiadomości

Kategoria Choroba, Następny Artykuł

Dieta ze zwiększoną bilirubiną
Diety

Dieta ze zwiększoną bilirubiną

Ogólne zasady Bilirubina powstaje podczas rozkładu hemoglobiny w czerwonych krwinkach, które zakończyły swój cykl życia (zniszczone po 120 dniach). Zwykle dziennie powstaje 80–85% bilirubiny. Bilirubina w osoczu jest silnie wiązana z albuminami. Wątroba odgrywa ważną rolę w dalszej wymianie pigmentów żółciowych.
Czytaj Więcej
Dieta Montignac
Diety

Dieta Montignac

Ogólne zasady Dieta Montignaca urodziła się w 1986 roku we Francji. Jego autor, Michel Montignac, sam miał nadwagę. Po dokładnym przestudiowaniu charakterystyki metabolizmu opracował system odżywiania, któremu zawsze towarzyszy tabela indeksów glikemicznych produktów, dzięki czemu autor był w stanie zrzucić 16 kg w ciągu 3 miesięcy.
Czytaj Więcej
Dieta cholesterolowa
Diety

Dieta cholesterolowa

Ogólne zasady Cholesterol jest substancją podobną do tłuszczu należącą do grupy steroli pochodzenia zwierzęcego. Pod tym względem nie można go znaleźć w produktach roślinnych. W ludzkim ciele jest wytwarzany przez prawie wszystkie narządy, ale większość jest wytwarzana przez wątrobę. Wiele układów ciała nie może funkcjonować bez cholesterolu.
Czytaj Więcej
Dieta na niedobór mięśnia sercowego żołądka
Diety

Dieta na niedobór mięśnia sercowego żołądka

Ogólne zasady Cardia to odcinek pomiędzy przełykiem a żołądkiem o długości 3-6 cm, który umożliwia przepływ pokarmu w jednym kierunku (w kierunku żołądka). Jego funkcjonalnym celem jest blokowanie odwrotnego odlewania, a przy normalnie działającym mechanizmie blokującym pokarm z żołądka nie dostaje się do przełyku.
Czytaj Więcej